PL
C 198/52
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
16.5.2022
Skarga wniesiona w dniu 10 marca 2022 r. – Hamoudi/Frontex (Sprawa T-136/22) (2022/C 198/76) Język postępowania: angielski Strony Strona skarżąca: Alaa Hamoudi (Turcja) (przedstawiciel: adwokat F. Gatta) Strona pozwana: Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej
Żądania Strona skarżąca wnosi do Sądu o zasądzenie na jej rzecz od Frontexu kwoty 250 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę dotyczącą każdego z dwóch żądań.
W szczególności strona skarżąca wnosi o naprawienie: — krzywdy przez nią poniesionej w wyniku naruszenia praw podstawowych przysługujących jej na mocy art. 1, 2, 3, 4, 18, art. 19 ust.
1 i 2 oraz art. 21 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”) w trakcie i w następstwie zastosowanego wobec niej wydalenia zbiorowego z Grecji, które miało miejsce na Morzu Egejskim w dniach 28–29 kwietnia 2020 r.; — poczucia niesprawiedliwości i frustracji wywołanych u niej przez fakt, że autorem lub współautorem zastosowanego wobec niej wydalenia zbiorowego z Grecji, które miało miejsce na Morzu Egejskim w dniach 28–29 kwietnia 2020 r., była agencja Unii Europejskiej.
Zarzuty i główne argumenty Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty. 1.
Zarzut pierwszy dotyczący zatwierdzenia przez Frontex uruchomienia szybkiej interwencji na Morzu Egejskim z naruszeniem art. 46 ust.
5 rozporządzenia 2019/1896 (1), co stanowi wyraz oczywistego błędu w ocenie, nadużycia władzy, działania bez należytej staranności, a tym samym naruszenie zasady dobrej administracji.
W szczególności dyrektor wykonawczy Frontexu zatwierdził uruchomienie szybkiej interwencji na Morzu Egejskim niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 46 ust.
5 rozporządzenia ustanawiającego tę agencję, nie korzystając z przysługujących mu uprawnień dyskrecjonalnych już w odniesieniu do badania możliwości zastosowania tego przepisu do szczególnie zmiennej sytuacji, którą należało uregulować.
Tytułem ewentualnym – dyrektor wykonawczy popełnił oczywisty błąd w ocenie, dopuścił się nadużycia władzy i uchybił obowiązkowi działania z należytą starannością uznając, że art. 46 ust.
5 rozporządzenia 2019/1896 nie znajduje zastosowania do sytuacji, którą należało uregulować.
Zarówno pierwszy, jak i drugi aspekt krzywdy nie zmaterializowałby się, gdyby nie miało miejsca niezgodne z prawem zaniechanie lub działanie, które należy przypisać Frontexowi. 2.
Zarzut drugi, zgodnie z którym Frontex dopuścił się niezgodnego z prawem zaniechania, które może być źródłem odpowiedzialności pozaumownej, nie podejmując działań zgodnie z art. 46 ust.
4 rozporządzenia 2019/1896, z naruszeniem pozytywnych obowiązków ciążących na nim na mocy art. 80 tego rozporządzenia oraz art. 1, 2, 3, 4, 18, art. 19 ust.
1 i 2 oraz art. 21 karty (2), zasady dobrej administracji, dopuszczając się nadużycia władzy i oczywistego błędu w ocenie.
Dyrektor wykonawczy Frontexu niezgodnie z prawem nie skorzystał z przysługujących mu uprawnień dyskrecjonalnych w odniesieniu do art. 46 ust.
4 rozporządzenia ustanawiającego tę agencję przed, w trakcie, a nawet po operacji odesłania („pushback”) mającej miejsce w dniach 28–29 kwietnia 2020 r.
Tytułem ewentualnym – dyrektor wykonawczy popełnił oczywisty błąd w ocenie, dopuścił się nadużycia władzy i uchybił obowiązkowi działania z należytą starannością uznając, że art. 46 ust.
4 rozporządzenia 2019/1896 nie znajduje zastosowania do sytuacji, którą należało uregulować.
Zarówno pierwszy, jak i drugi aspekt krzywdy nie zmaterializowałby się, gdyby nie miało miejsca zaskarżone niezgodne z prawem zaniechanie po stronie Frontexu. 3.
Zarzut trzeci, zgodnie z którym Frontex dopuścił się niezgodnego z prawem czynu w związku z operacją odesłania („pushback”) mającą miejsce w dniach 28–29 kwietnia 2020 r., które może być źródłem odpowiedzialności pozaumownej, naruszając prawa podstawowa przysługujące stronie skarżącej mocy art. 1, 2, 3, 4, 18, art. 19 ust.
1 i 2 oraz art. 21 karty.