NL
16.5.2022
Publicatieblad van de Europese Unie
C 198/13
Partijen in het hoofdgeding Verzoekende partij: BNP Paribas Personal Finance NV Verwerende partijen: AN, CN In tegenwoordigheid van: Caisse régionale de crédit agricole mutuel du Languedoc
Dictum 1) Artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993, betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat in het kader van een in vreemde valuta luidende hypothecaire leenovereenkomst is voldaan aan het vereiste van transparantie van de bedingen van deze overeenkomst, waarin is bepaald dat de buitenlandse valuta de rekenmunt en de euro de betaalmunt is en waardoor het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, wanneer de verkoper de consument toereikende en juiste gegevens heeft verstrekt die een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument in staat stelt te begrijpen hoe het financiële mechanisme in kwestie concreet werkt en aldus het risico van — mogelijk aanzienlijke — negatieve economische gevolgen van die bedingen voor zijn financiële verplichtingen tijdens de hele looptijd van die overeenkomst in te schatten.
2) Artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat de bedingen van een leenovereenkomst waarin is bepaald dat de buitenlandse valuta de rekenmunt en de euro de betaalmunt is en waardoor het wisselkoersrisico zonder bovengrens bij de kredietnemer komt te liggen, het evenwicht tussen de uit die overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van de partijen aanzienlijk kan verstoren ten nadele van de consument wanneer de verkoper met inachtneming van het vereiste van transparantie jegens de consument niet redelijkerwijs ervan uit kon gaan dat de consument een uit dergelijke bedingen voortvloeiend onevenredig groot wisselkoersrisico zou aanvaarden, waarbij de enkele vaststelling dat de verkoper in voorkomend geval niet te goeder trouw was, op zich niet volstaat om een dergelijk onevenwicht op te leveren.
(1)
Datum van neerlegging: 14.2.2020.
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 25 maart 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad — Bulgarije) — Strafzaak tegen IP, DD, ZI, SS, HYA (Zaak C-609/21) (1) (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Artikel 4, lid 3, VEU – Artikel 267 VWEU – Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Artikel 47, tweede alinea – Artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Inhoud van een verzoek om een prejudiciële beslissing – Nationale regel volgens welke de nationale strafrechter zich moet verschonen omdat hij in het verzoek om een prejudiciële beslissing een standpunt heeft ingenomen over de feiten van de zaak, op straffe van vernietiging van de te wijzen beslissing ten gronde – Artikel 18 VWEU – Artikel 21, lid 2, van het Handvest – Artikel 23 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie – Verplichting van de nationale rechters om hun lidstaat in kennis te stellen van elk verzoek om een prejudiciële beslissing aan het Hof) (2022/C 198/19) Procestaal: Bulgaars Verwijzende rechter Spetsializiran nakazatelen sad
Partijen in de strafzaak IP, DD, ZI, SS, HYA