16.5.2022
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 198/55
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει εννέα λόγους ακυρώσεως. 1.
Με τον πρώτο λόγο προβάλλει ότι η απόφαση αντιβαίνει προς το άρθρο 81, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 3 του κανονισμού 1 του Συμβουλίου, της 15ης Απριλίου 1958 (2) καθώς και προς τη γενική αρχή της ίσης μεταχείρισης, καθόσον δεν έχει συνταχθεί στα γερμανικά, επίσημη γλώσσα η οποία πρέπει να χρησιμοποιείται έναντι της προσφεύγουσας, και καθόσον διαφοροποιείται σε σχέση με τη γλώσσα που χρησιμοποιείται σε αποφάσεις έναντι άλλων γερμανικών ιδρυμάτων. 2.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλει ότι η απόφαση δεν είναι σύμφωνη προς την υποχρέωση αιτιολογήσεως βάσει του άρθρου 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 41, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης), διότι έχει πολλές ελλείψεις όσον αφορά την αιτιολογία της, ιδίως στο πλαίσιο της εκ μέρους του καθού χρήσης των πολλών δυνατοτήτων διακριτικής ευχέρειας που προβλέπει συναφώς η νομοθεσία, και διότι είναι ακατανόητη και αδιαφανής. 3.
Με τον τρίτο λόγο προβάλλει ότι η απόφαση αντιβαίνει προς την απαίτηση πραγματικής προσφυγής βάσει του άρθρου 47, παράγραφος 1, του Χάρτη, διότι ο δικαστικός έλεγχος της απόφασης είναι στην πράξη αδύνατος, πράγμα το οποίο αναιρεί το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής της προσφεύγουσας. 4.
Με τον τέταρτο λόγο προβάλλει ότι το άρθρο 7, παράγραφος 4, δεύτερη περίοδος, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (3) αντιβαίνει προς υπέρτερης ισχύος δίκαιο καθόσον προβαίνει σε αντικειμενικώς ακατάλληλη και δυσανάλογη διαφοροποίηση μεταξύ των μελών ενός θεσμικού συστήματος προστασίας (ΘΣΠ) και επιτρέπει τη σχετικοποίηση του δείκτη ΘΣΠ. 5.
Με τον πέμπτο λόγο προβάλλει ότι η απόφαση αντιβαίνει, μεταξύ άλλων, προς το άρθρο 113, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΕ) 575/2013 (4) και προς την απαίτηση προσδιορισμού αναλογουσών προς τον κίνδυνο εισφορών, διότι εφαρμόζει στην περίπτωση της προσφεύγουσας πολλαπλασιαστή ύψους 5/9 για τον δείκτη ΘΣΠ.
Δεδομένου του πλήρους προστατευτικού αποτελέσματος του ΘΣΠ, η διαφοροποίηση μεταξύ χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων από απόψεως δείκτη ΘΣΠ αντιβαίνει προς το σύστημα και είναι αυθαίρετη. 6.
Με τον έκτο λόγο προβάλλει ότι τα άρθρα 6, 7 και 9 καθώς και το παράρτημα I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού αντιβαίνουν προς υπέρτερης ισχύος δίκαιο, μεταξύ άλλων διότι δεν τηρούν την απαίτηση προσδιορισμού αναλογουσών προς τον κίνδυνο εισφορών, την αρχή της αναλογικότητας και την απαίτηση να συνεκτιμώνται πλήρως όλες οι πτυχές κάθε περίπτωσης. 7.
Με τον έβδομο λόγο προβάλλει ότι η απόφαση προσβάλλει τη βάσει του άρθρου 16 του Χάρτη επιχειρηματική ελευθερία της προσφεύγουσας και αντιβαίνει προς την αρχή της αναλογικότητας, διότι οι λαμβανόμενοι υπόψη πολλαπλασιαστές βάσει του προφίλ κινδύνου δεν ανταποκρίνονται στο προφίλ κινδύνου της προσφεύγουσας, το οποίο είναι θετικό σε βαθμό που υπερβαίνει τον μέσο όρο. 8.
Με τον όγδοο λόγο προβάλλει ότι η απόφαση αντιβαίνει προς τα άρθρα 16 και 20 του Χάρτη καθώς και προς την αρχή της αναλογικότητας και προσβάλλει το δικαίωμα χρηστής διοίκησης λόγω προδήλων σφαλμάτων κατά την εκ μέρους του καθού χρήση πολλών δυνατοτήτων διακριτικής ευχέρειας. 9.
Με τον ένατο λόγο προβάλλει ότι το άρθρο 20 παράγραφος 1, πρώτη και δεύτερη περίοδος, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού αντιβαίνει προς το άρθρο 103, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59/ΕΕ (5) καθώς και προς την απαίτηση προσδιορισμού αναλογουσών προς τον κίνδυνο εισφορών.
(1) (2) (3) (4) (5)
Κανονισμός (ΕΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ.
1093/2010 (ΕΕ 2014, L 225, σ. 1).
Κανονισμός 1 περί καθορισμού του γλωσσικού καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΕ ειδ.έκδ.
01/001, σ. 14).
Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης (ΕΕ 2015, L 11, σ. 44).
Κανονισμός (ΕΕ) 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ.
648/2012 (ΕΕ 2013, L 176, σ. 1).
Οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ.
1093/2010 και (ΕΕ) αριθ.
648/2012 (ΕΕ 2014, L 173, σ. 190).