C 184/26
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
5.5.2022
Środa, 20 października 2021 r.
podaje się drobnym drukiem, i do zadbania o to, by jaśniej informować konsumentów o pochodzeniu głównych składników; wzywa Komisję, aby zaproponowała zmiany przepisów dotyczące oznaczania miodu, które przyczynią się do lepszego informowania konsumentów, i by wspierała sektor pszczelarski w UE poprzez wzmocnienie kontroli przywozu w celu zapobiegania przywozowi podrabianego miodu, a jednocześnie podkreśla, że zwalczanie oszustw w branży spożywczej wymaga skutecznego egzekwowania wszystkich oznaczeń kraju pochodzenia;
98. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja zamierza opracować przepisy o znakowaniu żywności produkowanej zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju, i wzywa Komisję do określenia metodyki i sprecyzowania, które wymiary zrównoważoności byłyby objęte nowym systemem, przy jednoczesnym zapewnieniu, aby nowy system nie kolidował z istniejącymi ramami środowiskowymi, takimi jak oznakowanie ekologiczne lub logo ekologiczne UE; podkreśla, że obecnie stosuje się wiele nieuzasadnionych, a nawet wprowadzających w błąd oświadczeń i metod reklamowych dotyczących ochrony środowiska, i wzywa Komisję do wprowadzenia nowych ram regulacyjnych ustanawiających jasną, szybką i skuteczną procedurę wstępnego zatwierdzania wszystkich oświadczeń i oznaczeń dotyczących zrównoważoności; podkreśla, że takie ramy chroniłyby konsumentów przed niezgodnymi z prawdą oświadczeniami dotyczącymi zrównoważoności, a jednocześnie zapewniłyby przedsiębiorstwom, które rzeczywiście dążą do prowadzenia działalności bardziej przyjaznej dla środowiska, należytego wynagrodzenia za ich wysiłki; podkreśla, że wszystkie oznaczenia dopuszczone do stosowania na produktach spożywczych muszą podlegać inspekcjom organów kontroli publicznej;
99.
podkreśla potrzebę wprowadzenia oznakowania produktów pochodzenia zwierzęcego, które powinno opierać się na określeniu metody produkcji i wskaźników dobrostanu zwierząt oraz zawierać miejsce urodzenia, hodowli i uboju zwierzęcia, a także podkreśla, że wymogi te należy rozszerzyć na produkty przetworzone, aby zwiększyć przejrzystość, ułatwić konsumentom lepszego wybory i poprawić dobrostan zwierząt; podkreśla, że należy lepiej wspierać produkcję i wprowadzanie na rynek białek pochodzenia roślinnego, a ponadto wzywa do niezwłocznego zaproponowania długo oczekiwanej harmonizacji wymogów dotyczących etykietowania żywności wegetariańskiej i wegańskiej;
100.
ponownie wyraża przekonanie, że środki polityczne mające na celu zwiększenie zrównoważonego charakteru systemu żywnościowego nie powinny polegać wyłącznie na przenoszeniu na konsumentów odpowiedzialności za zakup zrównoważonych produktów, ponieważ jest to nieskuteczne, chociaż wybory konsumentów są ważnym elementem upowszechniania zdrowszej diety opartej na produktach wytwarzanych w zrównoważony sposób; podkreśla znaczenie odpowiedniej edukacji żywieniowej i ekologicznej, jak również dostępności łatwo zrozumiałych, istotnych informacji w tym zakresie; podkreśla, że umieszczanie na etykiecie informacji o zgodności z zasadami zrównoważonego rozwoju powinno opierać się na kryteriach naukowych, w miarę możliwości obejmować inspekcje organów kontroli publicznej oraz – w razie potrzeby – nowe środki ustawodawcze; zauważa jednak, że sam proces certyfikowania i etykietowania przez osoby trzecie może mieć charakter uzupełniający i nie zapewni przejścia na zrównoważoną produkcję i konsumpcję; uznaje, że zwiększenie przejrzystości za pomocą takich metod jak etykietowanie jest ważnym elementem, który może pomóc konsumentom podejmować bardziej zrównoważone decyzje zakupowe, co jest istotne dla przejścia na bardziej zrównoważony, regionalny i zdrowy system żywnościowy;
101.
podkreśla, że ceny żywności muszą przekazywać konsumentom właściwy sygnał; wzywa do uznania, że prawdziwe ceny żywności, odzwierciedlające również rzeczywiste koszty produkcji dla rolników oraz dla środowiska i społeczeństwa, są jedynym sposobem na osiągnięcie zrównoważonych i sprawiedliwych systemów żywnościowych w perspektywie długoterminowej; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje cel strategii, jakim jest ukierunkowanie przemysłu spożywczego na praktyki, dzięki którym zdrowy i zrównoważony wybór będzie dla konsumentów łatwy, dostępny i przystępny cenowo; popiera przyznanie państwom członkowskim większej elastyczności w stosowaniu różnych stawek VAT na żywność o różnym wpływie na zdrowie i środowisko oraz umożliwienie im wyboru zerowej stawki VAT na zdrowe i zrównoważone produkty żywnościowe, takie jak owoce i warzywa, co jest już stosowane w niektórych państwach członkowskich, ale obecnie nie jest możliwe dla wszystkich (74), oraz wyższej stawki VAT na niezdrową żywność i żywność o dużym śladzie środowiskowym; przypomina, że wydatki gospodarstw domowych na produkty żywnościowe w poszczególnych państwach członkowskich UE znacznie się różnią i że należy zapewnić konsumentom we wszystkich państwach członkowskich przystępność cenową, a jednocześnie zagwarantować producentom pierwotnym, by zrównoważone i zdrowe produkty przynosiły godziwe dochody, oraz zwiększyć przejrzystość i świadomość konsumentów w odniesieniu do kosztów i zysków związanych z każdym etapem łańcucha dostaw żywności; zachęca Komisję, aby zainicjowała badanie służące ilościowemu określeniu w kategoriach ekonomicznych kosztów środowiskowych i społecznych, w tym zdrowotnych, związanych z produkcją i konsumpcją najczęściej spożywanych produktów na rynku UE;
(74)
Supporting the mid-term evaluation of the EU action plan on childhood obesity, The childhood obesity study [Wspieranie śródokresowej oceny planu działania UE w sprawie otyłości u dzieci, badanie dotyczące otyłości u dzieci].
Konsorcjum EPHORT: Jolanda Boer, Jeanine Driesenaar, Anneke Blokstra, Francy Vennemann, Nikolai Pushkarev, Johan Hansen.