5.5.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 184/25 Środa, 20 października 2021 r.
91. uznaje, że dalszy rozwój i zrównoważone innowacje w zakresie produkcji białek roślinnych i alternatywnych źródeł białka w UE, takich jak owady lub algi, są sposobem na uporanie się z wieloma wyzwaniami środowiskowymi i klimatycznymi stojącymi przed rolnictwem w UE, a także na zapobieganie wylesianiu, utracie bioróżnorodności i degradacji ekosystemów w krajach spoza UE oraz zmniejszenie zależności Europy od dostaw białek roślinnych; apeluje do Komisji, aby wykorzystała sprawozdanie w sprawie rozwoju produkcji białek roślinnych w Unii Europejskiej (COM(2018)0757) oraz przedstawiła unijną strategię transformacji w kierunku alternatywnych źródeł białka obejmującą popyt i podaż w celu wspierania i stymulowania zrównoważonej produkcji roślin wysokobiałkowych, w tym lokalnych dostaw pasz i produkcji żywności, zwiększającą samowystarczalność UE i ograniczającą ogólny wpływ na środowisko i klimat; podkreśla znaczenie zmniejszenia zależności od importu roślin wysokobiałkowych z zagranicy; 92. ponawia apel o uwzględnienie unijnej ogólnej oceny ryzyka w przepisach, aby zapobiec narażeniu konsumentów na niebezpieczne substancje w żywności; 93. ponownie zauważa, że profile żywieniowe, których wprowadzenie znacznie się opóźnia, pozostają istotne i niezbędne do osiągnięcia celów rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (72); z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź wniosku ustawodawczego w sprawie ustanowienia profili żywieniowych; zauważa, że w przypadku wielu produktów spożywczych, w tym także adresowanych do dzieci, nadal wykorzystuje się oświadczenia zdrowotne i żywieniowe, mimo że zawierają one znaczne ilości składników odżywczych budzących obawy; podkreśla konieczność opracowania solidnego zestawu profili żywieniowych, aby ograniczyć stosowanie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności bogatej w tłuszcze, cukry lub sól; wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na żywność dla dzieci i inne środki spożywcze specjalnego przeznaczenia; 94. przyznaje, że międzynarodowe instytucje ochrony zdrowia publicznego, takie jak Światowa Organizacja Zdrowia uznały etykiety z informacjami o wartościach odżywczych umieszczane na przedniej części opakowania za kluczowe narzędzie ułatwiające konsumentom bardziej świadome, wyważone i zdrowsze wybory żywnościowe; podkreśla, że system etykiet z informacjami o wartościach odżywczych umieszczanych na przedniej części opakowania, który jest spójny z wytycznymi żywieniowymi i je uzupełnia, powinien pomagać konsumentom wybierać zdrowiej dzięki zrozumiałym informacjom na temat spożywanej żywności; apeluje do Komisji o dopilnowanie, aby obowiązkowe i zharmonizowane unijne oznaczenie wartości odżywczej na przedniej części opakowania opracowano w oparciu o solidne, niezależne dowody naukowe i aby wykazano, że jest ono zrozumiałe dla konsumentów, z otwartym dostępem dla wszystkich podmiotów rynkowych, w tym małych i średnich, z uwzględnieniem dodatkowego obciążenia dla podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze i związków zawodowych; podkreśla ponadto, że aby ułatwić porównywanie produktów, oznaczenie powinno zawierać element interpretacyjny zapewniający przejrzyste, porównywalne i zharmoni­ zowane informacje o produktach oraz opierać się na jednolitych ilościach referencyjnych; apeluje do Komisji, aby należycie uwzględniła specyfikę produktów jednoskładnikowych i produktów objętych europejskimi systemami jakości (ChNP, ChOG, oznaczenia geograficzne itp.), w szczególności niezmienność ich składu, a jednocześnie podkreśla, że wszelkie ewentualne wyłączenia powinny opierać się na argumentach naukowych; apeluje o ustanowienie cyfrowego systemu dobrowolnego dostarczania dodatkowych informacji na temat produktów spożywczych („EU4healthyfood”) i sugeruje, by informacje te dostarczano w formie cyfrowej za pomocą kodu QR i by były łatwo dostępne dla konsumenta; 95. zauważa, że zdrowe produkty, w tym żywność, mogą zawierać naturalne lub syntetyczne składniki, które mają różny wpływ na środowisko i zdrowie konsumentów; apeluje o wprowadzenie obowiązkowych systemów oznakowania zdrowych produktów, wskazujących, czy dany składnik jest pochodzenia syntetycznego, jeżeli uzyskano go w drodze syntezy chemicznej, szczególnie jeżeli istnieją naturalne odpowiedniki; 96. wzywa Komisję, by oceniła zmiany w zachowaniu konsumentów, np. kupowanie produktów spożywczych przez internet; 97. z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji mającą na celu poprawę oznaczania pochodzenia i ewentualne rozszerzenie go na szerszą gamę produktów; ponawia apel o obowiązkowe oznaczanie miejsca pochodzenia; podkreśla, że powinno ono być kompleksowe i zharmonizowane, obejmować wszystkie produkty żywnościowe, a także dotyczyć obiektów gastronomicznych, restauracji i handlu detalicznego oraz umożliwiać pełną weryfikację i identyfikowalność i nie zagrażać sprawnemu funkcjonowaniu rynku wewnętrznego; podkreśla, że należy przeprowadzić przegląd rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności (73), koncentrując się na mleku i mięsie jako składnikach; wzywa Komisję do zmiany obecnej praktyki polegającej na tym, że produkty, których główny składnik nie pochodzi z najbliższej okolicy ani z regionu, można wprowadzać do obrotu jako produkty lokalne lub regionalne, jeśli miejsce pochodzenia tego składnika
(72) (73)
Dz.U. L 404 z 30.12.2006, s. 9.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności (Dz.U.
L 304 z 22.11.2011, s. 18).