5.5.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 184/131 Czwartek, 21 października 2021 r.
56.
podkreśla, że zmiana klimatu i degradacja środowiska w coraz większym stopniu wchodzą w interakcję z czynnikami prowadzącymi do przesiedleń; wyraża poparcie dla grupy zadaniowej Warszawskiego Międzynarodowego Mechanizmu Strat i Szkód ds. przesiedleń (Komitet Wykonawczy WIM) i wzywa ją do zintensyfikowania działań i do uwzględnienia w większym stopniu krajów najsłabiej rozwiniętych i małych rozwijających się państw wyspiarskich; apeluje o większe skupienie się podczas przyszłych COP na przesiedleniach spowodowanych warunkami klimatycznymi;
Rozwiązania oparte na zasobach przyrody i podejścia ekosystemowe stosowane w odniesieniu do zmiany klimatu 57. przypomina, że zmiana klimatu stanowi jedną z głównych bezpośrednich przyczyn utraty różnorodności biologicznej i degradacji gruntów oraz że utrata różnorodności biologicznej i zmiana klimatu są ze sobą powiązane i napędzają się nawzajem, a każde z tych zjawisk w równej mierze stanowi zagrożenie dla życia na naszej planecie; podkreśla, iż przewiduje się, że niekorzystne skutki zmiany klimatu dla przyrody i różnorodności biologicznej, ekosystemów, dostępności wody, oceanów i bezpieczeństwa żywnościowego nabiorą krytycznego znaczenia w nadcho­ dzących dziesięcioleciach; ponownie podkreśla, że ścisła ochrona i odbudowa ekosystemów o wysokiej zawartości węgla, takich jak torfowiska, tereny podmokłe, tereny wypasu i ekosystemy, w których występuje niebieski dwutlenek węgla, takie jak bagna słone, skupiska trawy morskiej, namorzyny i lasy nienaruszone, stanowi wariant reagowania przynoszący natychmiastowe skutki oraz oferuje szeroki wachlarz korzyści związanych z łagodzeniem zmiany klimatu i przystosowa­ niem się do niej; mając na uwadze, że w przypadku degradacji lub zniszczenia ekosystemy, w których występuje niebieski dwutlenek węgla, emitują dwutlenek węgla zmagazynowany przez wieki do atmosfery i oceanu, co następnie staje się źródłem emisji gazów cieplarnianych; podkreśla, że niektóre środki, które mogłyby łagodzić kryzys klimatyczny, mogą być szkodliwe dla różnorodności biologicznej oraz podkreśla, że konieczne jest przeciwdziałanie jednocześnie zarówno kryzysowi klimatycznemu, jak i kryzysowi związanemu z utratą różnorodności biologicznej; proponuje zatem odpowiednio finansowany wspólny program prac CBD-UNFCCC w celu określenia i wspierania działań o charakterze synergicznym; 58. podkreśla, że pomimo rosnącego konsensusu UNFCCC i CBD co do potrzeby wspólnego przeciwdziałania kryzysom związanym z klimatem i różnorodnością biologiczną za pomocą wysiłków zintegrowanych na szczeblu krajowym i lokalnym, rozwiązania oparte na zasobach przyrody nadal są nieobecne w wielu krajowych zobowiązaniach dotyczących klimatu i krajowych strategiach; uważa, że wielostronna platforma na rzecz rozwiązań opartych na przyrodzie mogłaby pomóc we wzmocnieniu synergii między wielostronnymi konwencjami międzynarodowymi w zakresie bioróżnorodności i zmiany klimatu oraz umożliwić osiągnięcie celów zrównoważonego rozwoju ONZ; 59. podkreśla, że potrzebne są synergie między unijną strategią na rzecz bioróżnorodności 2030 a działaniami w zakresie zarówno łagodzenia zmiany klimatu, jak i przystosowania się do niej; 60.
przypomina również o kluczowej roli, jaką różnorodność biologiczna odgrywa w umożliwianiu ludziom zwalczania globalnego ocieplenia i przystosowania się do niego, a także zwiększania poziomu odporności; podkreśla, że w podejściach ekosystemowych, przyjętych na mocy CBD, oraz rozwiązaniach opartych na zasobach przyrody wykorzystuje się jej potencjał oraz potencjał różnorodności biologicznej, aby ograniczyć poziom emisji gazów cieplarnianych i pomóc ludziom przystosować się do skutków zmiany klimatu, a także że są to rozwiązania korzystne dla wszystkich, w zakres których wchodzi ochrona, odbudowa, zrównoważone zarządzanie i rozwój usług i funkcji ekosystemowych w celu sprostania wyzwaniom społecznym i wspierania dobrostanu człowieka; podkreśla, że rozwiązania oparte na zasobach przyrody mogą być najskuteczniejsze, gdy są planowane w perspektywie długoterminowej, a nie skupiają się w sposób zawężony na pochłanianiu dwutlenku węgla (22); 61. z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę prezydencji COP26 dotyczącą podjęcia dialogu w sprawie leśnictwa, rolnictwa i handlu surowcami, w którym wezmą udział najważniejsze kraje eksportujące produkty rolne oraz kraje konsumujące te produkty, w celu omówienia sposobów poprawy zrównoważonego charakteru tego procesu; przypomina swoje stanowisko wyszczególnione w rezolucji w sprawie unijnych ram prawnych mających na celu zatrzymanie i odwrócenie globalnego wylesiania powodowanego przez UE (23), które należy uwzględnić we wkładzie UE; apeluje do Komisji o pilne przedstawienie wniosku dotyczącego unijnych ram prawnych opartych na obowiązkowym stosowaniu zasady należytej staranności, w celu zapewnienia, że łańcuchy wartości są zrównoważone, a produkty lub towary wprowadzane na rynek UE nie powodują ani nie pochodzą z wylesiania, degradacji lasów, przekształcania lub degradacji ekosystemów lub naruszania praw człowieka; zauważa, że unijnymi ramami prawnymi należy również objąć niebędące lasami ekosystemy zasobne w węgiel, takie jak ekosystemy morskie i przybrzeżne, tereny podmokłe, torfowiska i sawanny, oraz charakteryzujące się bogatą różnorodnością biologiczną, aby uniknąć przeniesienia presji na te ekosystemy;
(22) (23)
Sprawozdanie z 10 czerwca 2021 r. ze wspólnych warsztatów IPBES-IPCC poświęconych różnorodności biologicznej i zmianie klimatu.
Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0285.