C 184/26
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
5.5.2022
Woensdag, 20 oktober 2021
niet-lokale primaire ingrediënten in kleine letters wordt vermeld, en de oorsprong van de primaire ingrediënten zichtbaarder te maken voor de consument; verzoekt de Commissie wetswijzigingen voor de etiketteringsvoorschriften voor honing voor te stellen die zullen leiden tot betere consumentenvoorlichting en de bijenteeltsector in de EU te ondersteunen door de invoerinspecties te versterken om de invoer van namaakhoning te voorkomen, en benadrukt dat alle oorsprongsetikettering op doeltreffende wijze moet worden gehandhaafd om voedselfraude te bestrijden;
98. is ingenomen met het voornemen van de Commissie om een kader voor de etikettering voor duurzaam voedsel vast te stellen en verzoekt de Commissie de methodologie te definiëren en aan te geven welke dimensies van duurzaamheid in acht zullen worden genomen en tegelijkertijd te garanderen dat de nieuwe regeling niet in strijd is met bestaande milieukaders zoals het EU-ecolabel of het EU-biologo; benadrukt dat momenteel veel ongefundeerde en zelfs misleidende milieuclaims en reclamemethoden worden gebruikt en verzoekt de Commissie een regelgevingskader in te voeren waarin een duidelijke, snelle en doeltreffende voorafgaande goedkeuringsprocedure voor alle duurzaamheidsclaims en -labels wordt vastgesteld; benadrukt dat een dergelijk kader consumenten zou beschermen tegen onjuiste duurzaamheidsclaims en er tegelijkertijd voor zou zorgen dat ondernemingen die echt streven naar milieuvriendelijkere handelingen naar behoren worden beloond voor hun inspanningen; benadrukt de behoefte aan inspecties door openbare controle-instanties van nieuwe etiketten die voor voedingsproducten worden toegelaten;
99. onderstreept de noodzaak van etikettering op dierlijke producten, die gebaseerd moet zijn op de identificatie van de productiemethode en op indicatoren voor dierenwelzijn, die de plaats van geboorte, fokkerij en slacht van het dier moet bevatten, en benadrukt dat deze voorschriften ook moeten gelden voor verwerkte producten om de transparantie te vergroten, consumenten te helpen een betere keuze te maken en bij te dragen aan het welzijn van dieren; benadrukt dat de productie en het op de markt komen van plantaardige eiwitten beter moeten worden ondersteund, en dringt er voorts op aan dat onverwijld werk wordt gemaakt van de reeds lang vereiste harmonisatie van de etiketteringsvoorschriften voor vegetarische en veganistische levensmiddelen;
100. herhaalt zijn overtuiging dat beleidsmaatregelen ter verbetering van de duurzaamheid van het voedselsysteem niet alleen mogen afhangen van een verschuiving van de verantwoordelijkheid voor de aankoop van duurzame producten naar de consument, aangezien dit niet doeltreffend is, terwijl de keuze van de consument een belangrijke factor is voor de acceptatie van duurzaam geproduceerde en gezondere voeding; benadrukt het belang van goede voedings- en milieuvoorlichting en van de beschikbaarheid van gemakkelijk te begrijpen relevante informatie in dit opzicht; benadrukt dat duurzaamheidsetikettering gebaseerd moet zijn op wetenschappelijk geharmoniseerde duurzaamheidscriteria, waar mogelijk inspecties door openbare controle-instanties en waar nodig nieuwe wetgevingsmaatregelen moet omvatten; merkt echter op dat certificering door derden en etikettering op zich niet doeltreffend zijn, maar wel aanvullende instrumenten kunnen zijn om de overgang naar duurzame productie en consumptie te waarborgen; erkent dat meer transparantie door middel van methoden als etikettering een belangrijk element is dat consumenten kan helpen om duurzamere aankoopbeslissingen te nemen, wat belangrijk is voor de overgang naar een duurzamer, regionaal en gezond voedselsysteem;
101. beklemtoont dat de prijzen van voedsel de consument het juiste signaal moeten geven; is van mening dat de daadwerkelijke voedselprijzen, die ook de werkelijke productiekostprijs voor landbouwers, het milieu en de samenleving weergeven, de meest efficiënte manier zijn om op lange termijn te komen tot duurzame en billijke voedselsystemen; is dan ook ingenomen met de doelstelling van de strategie om de voedingsindustrie te oriënteren op praktijken die ervoor zorgen dat de gezonde en duurzame keuze voor de consument gemakkelijk, toegankelijk en betaalbaar is; is er voorstander van dat de lidstaten meer flexibiliteit krijgen om de btw-tarieven voor levensmiddelen met verschillende gezondheids- en milieueffecten van elkaar te onderscheiden en hen in staat te stellen te kiezen voor een btw-nultarief voor gezonde en duurzame levensmiddelen zoals groenten en fruit, dat in sommige lidstaten al wordt toegepast, maar momenteel niet voor alle lidstaten mogelijk is (74), en een hoger btw-tarief voor ongezonde levensmiddelen en levensmiddelen met een grote ecologische voetafdruk; herinnert eraan dat de uitgaven van huishoudens voor levensmiddelen aanzienlijk verschillen van lidstaat tot lidstaat en dat de betaalbaarheid voor consumenten in alle lidstaten moet worden gewaarborgd en tegelijkertijd ook moet worden gezorgd voor een billijk inkomen voor primaire producenten voor hun duurzame en gezonde producten en voor meer transparantie en het bewuster maken van consumenten van de kosten en winsten in verband met elk stadium van de voedselvoorzieningsketen; verzoekt de Commissie een studie uit te voeren om in economische termen de milieu- en sociale kosten, met inbegrip van gezondheidsgerelateerde kosten, te kwantificeren die gepaard gaan met de productie en consumptie van de levensmiddelen die op de EU-markt het meest worden geconsumeerd;
(74)
Supporting the mid-term evaluation of the EU action plan on childhood obesity, The childhood obesity study (Ondersteuning van de tussentijdse evaluatie van het EU-actieplan inzake obesitas bij kinderen, het onderzoek naar obesitas bij kinderen).
EPHORT consortium: Jolanda Boer, Jeanine Driesenaar, Anneke Blokstra, Francy Vennemann, Nikolai Pushkarev, Johan Hansen.