5.5.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 184/139 Donderdag, 21 oktober 2021
115. benadrukt dat er meer publieke en private investeringen moeten worden aangetrokken in onderzoek, innovatie en toepassing van nieuwe duurzame technologieën, onder meer in arbeidsintensieve industrieën, in noodzakelijke nieuwe infrastructuurnetwerken en in projecten die bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europese Green Deal en het Akkoord van Parijs; 116. onderstreept dat het van belang is te zorgen voor samenhang en consistentie in de stimuleringsmaatregelen ter bevordering van innovatieve technologieën om de doelstellingen voor 2030 en 2050 te halen, en daarbij aandacht te besteden aan de inzet van reeds volgroeide technologieën en aan investeringen in nieuwe technologieën die moeten worden ontwikkeld om de doelstelling van de Unie uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te bereiken, te verwezenlijken; 117. benadrukt de fundamentele rol die digitale technologieën kunnen spelen bij de ondersteuning van de groene transitie van de EU; onderstreept dat het herstel van de EU vereist dat er een stabiel regelgevingskader en financiële stimulansen worden gecreëerd, ook voor particuliere spelers, teneinde marktgestuurde vooruitgang op het gebied van onderzoek, innovatie en de ontwikkeling van duurzame technologieën tot stand te brengen en te waarborgen; 118. onderstreept dat digitalisering een van de sleutelfactoren is die de integratie van energiesystemen aandrijven, aangezien zij dynamische en onderling gekoppelde stromen van energiedragers mogelijk kan maken, de mogelijkheid biedt meer diverse markten onderling te koppelen, en de nodige gegevens kan opleveren om vraag en aanbod op elkaar af te stemmen; benadrukt het potentieel van digitale technologieën om de energie-efficiëntie te verhogen en zo de totale broeikasgasemissies te verminderen; herinnert eraan dat de Commissie schat dat de ecologische voetafdruk van ICT tussen 5 % en 9 % van het mondiale elektriciteitsverbruik vertegenwoordigt en meer dan 2 % van de mondiale broeikasgasemissies; benadrukt dat volgens een studie van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek van de Commissie over artificiële intelligentie uit 2018 datacentra en datatransmissie tussen 3 % en 4 % van het totale elektriciteitsverbruik van de Unie kunnen uitmaken; wijst erop dat de Commissie tussen 2018 en 2030 een stijging van 28 % van het verbruik van datacentra verwacht; onderstreept dat 47 % van de digitale koolstofemissies wordt veroorzaakt door consumentenapparatuur, zoals computers, smartphones, tablets en andere geconnecteerde voorwerpen; dringt derhalve aan op maatregelen om de koolstofvoetafdruk van de ICT-sector te verkleinen door te zorgen voor energie- en hulpbronnenefficiëntie, en wijst nogmaals op de doelstelling zoals vastgelegd in de digitale strategie om datacentra uiterlijk in 2030 klimaatneutraal en zeer energie-efficiënt te maken; 119. herinnert aan het belang van de bijdrage van O&I aan de verwezenlijking van de doelstellingen die zijn vastgelegd in de Overeenkomst van Parijs en aan de doelstellingen van de Europese Green Deal; verzoekt de Commissie en de lidstaten om steun voor onderzoek en innovatie en om een algehele verhoging van de EU- en nationale begrotingen voor O&I op het gebied van duurzame en veilige energietechnologieën en -innovatie; verzoekt de Commissie te overwegen verdere steun te verlenen voor technologieën en innovatieve oplossingen die zullen bijdragen tot een klimaatbestendig en geïntegreerd energiesysteem, ook daar waar Europa wereldleider is en over eigen waardeketens beschikt; acht het van essentieel belang dat cruciale segmenten van de waardeketens voor hernieuwbare energie zich in de Unie bevinden, teneinde de klimaatdoelstellingen te verwezenlijken en de Europeanen aanzienlijke economische voordelen te bieden, en dringt aan op passende maatregelen om de rol van Europese inhoud in de toeleveringsketen van hernieuwbare energiesystemen en wetgeving te ondersteunen; Klimaatverandering en ontwikkeling 120. is van mening dat de COP26 een gelegenheid biedt om de inspanningen ter verwezenlijking van de doelstellingen van het Akkoord van Parijs en de duurzameontwikkelingsdoelstellingen van de VN, met name doelstelling 13 (klimaatactie), te hernieuwen; is van oordeel dat de agenda voor 2030 moet fungeren als een routekaart naar een groenere, rechtvaardigere en duurzamere toekomst; 121. benadrukt het belang van een mensenrechtenbenadering in klimaatmaatregelen om ervoor te zorgen dat alle maatregelen de mensenrechten van alle mensen eerbiedigen en ondersteunen; 122. dringt er bij de partijen bij het UNFCCC op aan hun ambities op het gebied van mitigatie en adaptatie te blijven verhogen overeenkomstig de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs, en de mensenrechtendimensie te integreren in hun NDC’s en hun adaptatiemededeling; verzoekt het secretariaat van het UNFCCC om in samenwerking met de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten richtsnoeren op te stellen waarin wordt aangegeven hoe mensenrechten­ bescherming kan worden geïntegreerd in de NDC’s en de adaptatiemededelingen; 123. is zich bewust van de talrijke bewijzen dat de gevolgen van de klimaatverandering de schaarste van vitale hulpbronnen zoals landbouwgrond veroorzaken en verergeren, leiden tot beschadiging of vernietiging van ecosystemen die de basis vormen voor het levensonderhoud, en de frequentie en ernst van natuurrampen doen toenemen, waardoor zij conflicten, ontheemding van bevolkingsgroepen en humanitaire crises aanwakkeren;