5.5.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 184/133 Donderdag, 21 oktober 2021
Duurzame klimaatfinanciering 70. wijst erop dat de EU en haar lidstaten de grootste verstrekkers van publieke klimaatfinanciering zijn; erkent dat de klimaatfinanciering van belang is voor klimaatacties, aangezien veel ontwikkelingslanden voorwaardelijke NDC’s hebben, waarvan de verwezenlijking afhankelijk is van financiële steun; is daarom ingenomen met het tijdens de COP24 genomen besluit om voor de periode na 2025 een ambitieuzere doelstelling vast te stellen die verder gaat dan de huidige toezegging om vanaf 2020 jaarlijks 100 miljard USD beschikbaar te stellen, maar maakt zich zorgen over het feit dat de concrete toezeggingen van de ontwikkelde landen nog steeds ver achterblijven bij het gezamenlijke streefbedrag van 100 miljard USD per jaar, en roept ertoe op dit tekort aan te vullen; dringt er bij de EU en haar lidstaten op aan meer inspanningen te leveren om internationale klimaatfinanciering voor ontwikkelingslanden te mobiliseren en een internationaal stappenplan op te stellen waarin wordt aangegeven welk deel van de toegezegde 100 miljard USD elk ontwikkeld land wordt geacht bij te dragen, alsook mechanismen om ervoor te zorgen dat de toezeggingen ook daadwerkelijk in daden worden omgezet; verwacht van de opkomende economieën dat zij vanaf 2025 een bijdrage leveren aan het hogere bedrag van de internationale klimaatfinanciering in de toekomst; steunt in dat licht de start van onderhandelingen over een nieuwe financiële doelstelling voor de periode na 2025, waarbij wordt gekeken naar een aanpak aan de hand van een doelmatrix met afzonderlijke subdoelen, waaronder op subsidies gebaseerde financiering, waarmee de toenemende ernst van de gevolgen van de klimaatverandering en de dringende noodzaak om de klimaatactie in dit decennium maximaal te versnellen worden weerspiegeld; 71. benadrukt dat geldstromen essentieel zijn voor de aanpassing aan de klimaatverandering; benadrukt hoe belangrijk het is de wereldwijde doelstelling inzake aanpassing te verwezenlijken en omvangrijke nieuwe fondsen te mobiliseren voor aanpassing in ontwikkelingslanden; vraagt de EU en haar lidstaten zich te verbinden tot een aanzienlijke aanvullende verhoging van de aanpassingsfinanciering die zij verstrekken, teneinde een evenwicht tussen aanpassingsfinanciering en mitigatiefinanciering te realiseren, waarbij prioriteit wordt gegeven aan financiering op basis van subsidies, en ernaar te streven tijdens de COP26 passende toezeggingen te doen; 72. beaamt dat de inkomsten uit het mechanisme voor aanpassing van de koolstofgrens kunnen worden gebruikt om de verstrekking van klimaatfinanciering aan ontwikkelingslanden op te voeren, met name voor aanpassing, maar ook om de koolstofintensiteit van hun uitvoer en van de producten die in hun eigen land worden verkocht te verminderen; 73. erkent dat vooruitgang moet worden geboekt op het gebied van verlies en schade, waarvoor extra en adequate middelen bijeen moeten worden gebracht via innovatieve bronnen van overheidsfinanciering in het kader van het internationale mechanisme van Warschau, en waarvoor de EU steun moet verlenen aan een COP26-mandaat voor de nieuwe deskundigengroep voor actie en ondersteuning (ASEG) van het internationaal mechanisme van Warschau, op basis waarvan deze groep dergelijke bronnen kan verkennen en in kaart kan brengen; 74. wijst op het feit dat de COVID-19-crisis opnieuw duidelijk heeft gemaakt dat we op elkaar aangewezen zijn voor het aanpakken van de wereldwijde uitdagingen, en dat deze gezien moet worden als een “wake-up call” voor meer ambitieuze en collectieve actie; onderstreept dat we de veerkracht moeten vergroten door lering te trekken uit de huidige crisis, en in concreto voor voldoende capaciteit voor noodplanning en noodreactie moeten zorgen; waarschuwt dat de COVID-19-crisis de vooruitgang in de richting van de verwezenlijking van de duurzameontwikkelingsdoelstellingen ongedaan maakt, de extreme armoede in ontwikkelingslanden vergroot en de schuldenniveaus heeft opgedreven; benadrukt dat wereldwijd groen herstel alleen mogelijk is indien veel meer financiering voor de aanpak van de klimaatproblemen ter beschikking wordt gesteld en er binnen internationale fora snel haalbare oplossingen worden gevonden met betrekking tot schuldverlichting voor ontwikkelingslanden; 75. acht het van essentieel belang dat de grote internationale financiële instellingen snel groene financierings­ instrumenten invoeren en ontwikkelen om de wereldeconomie met succes koolstofvrij te maken; herinnert aan de rol van de EIB als de klimaatbank van de EU en aan haar onlangs aangenomen routekaart voor de klimaatbank en haar geactualiseerde beleid voor energieleningen; roept multilaterale ontwikkelingsbanken, met inbegrip van de EIB, en instellingen voor ontwikkelingsfinanciering op om meer klimaatinvesteringen te financieren, hun portefeuilles af te stemmen op de Overeenkomst van Parijs en ontwikkelingslanden te ondersteunen bij het herstel na de COVID-19-pande­ mie op een groene, inclusieve en veerkrachtige manier; wijst erop dat het noodzakelijk is platforms en instrumenten te creëren om beste praktijken voor duurzaam herstel te bevorderen en te delen, en om praktische samenwerking te bevorderen bij het loskoppelen van broeikasgasemissies van economische groei en het verhogen van de welvaart; dringt aan op de ontwikkeling en ondersteuning van een wereldwijde overeenkomst over beginselen van duurzame financiering, met inbegrip van de normen voor duurzaamheidsboekhouding van de internationale normen voor financiële verslaglegging; 76. verwelkomt het feit dat het aanpassingsfonds een rol zal blijven spelen in het kader van de Overeenkomst van Parijs; erkent het belang van dit fonds voor de gemeenschappen die het kwetsbaarst zijn voor de klimaatverandering en merkt op dat sinds 2010 meer dan 830 miljoen USD vanuit het fonds is uitgetrokken voor projecten en programma’s met betrekking tot aanpassing aan en weerbaarheid tegen de klimaatverandering, met inbegrip van meer dan 120 concrete, op lokaal niveau uitgevoerde projecten in de meest kwetsbare gemeenschappen van ontwikkelingslanden overal ter wereld; beklemtoont echter dat dit bedrag niet volstaat en roept de donorlanden op hun bijdragen aan het aanpassingsfonds aanzienlijk te verhogen binnen een meer voorspelbare en meerjarige aanpak;