PL
C 165/38
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
19.4.2022
4.
Zarzut czwarty dotyczy naruszenia rozporządzenia (UE) nr 347/2013; — Strona skarżąca podnosi w tym względzie, że nie przeprowadzono żadnej stosownej analizy kosztów i korzyści.
(1) (2)
Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (Dz.U. 2006, L 264, s. 13).
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1767 z dnia 6 października 2021 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (Dz.U. 2021, L 56, s. 1).
Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2022 r. – Hahn Rechtsanwälte/Komisja (Sprawa T-87/22) (2022/C 165/46) Język postępowania: niemiecki Strony Strona skarżąca: Hahn Rechtsanwälte PartG mbB (Brema, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat K. Künstner) Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania Strona skarżąca wnosi do Sądu o: — stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(202l) 9326 final z dnia 7 grudnia 2021 r.; — obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty. 1.
Zarzut pierwszy dotyczący braku podstaw odmowy na podstawie art. 4 ust.
2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1) — Jeśli chodzi o strony postępowania w sprawie kartelu AT.40178 – Emisja spalin przez samochody, Komisja nie wykazała istnienia zasługujących na ochronę interesów handlowych w rozumieniu art. 4 ust.
2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 i nie zbadała każdego konkretnego przypadku z osobna. — Komisja nie może opierać się na ochronie czynności dochodzeniowych, ponieważ chodzi o dochodzenie w dziedzinie karteli, które zakończyło się wydaniem decyzji ostatecznej, a Komisja również nie zbadała każdego konkretnego przypadku z osobna. — Komisja opiera się na ogólnym domniemaniu nieujawniania, chociaż przesłanki przewidziane w art. 4 ust.
2 tiret pierwsze lub trzecie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 nie zostały spełnione, co prowadzi do niedopuszczalnego odwrócenia stosunku między zasadą a wyjątkiem właściwego prawu dostępu do dokumentów. 2.
Zarzut drugi dotyczący nadrzędnego interesu publicznego uzasadniającego ujawnienie w rozumieniu art. 4 ust.
2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 — Komisja niesłusznie nie potwierdziła istnienia nadrzędnego interesu publicznego w rozumieniu art. 4 ust.
2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. — Naruszenie dóbr publicznych jest oczywiste w niniejszej sprawie, ponieważ antykonkurencyjne porozumienia dotyczą również urządzeń ograniczających skuteczność działania, a zawyżone emisje tlenku azotu mają negatywny wpływ na dobra publiczne, jakimi są zdrowie, środowisko i klimat.