PL
19.4.2022
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 165/31
Odwołanie od postanowienia Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 29 listopada 2021 r. w sprawie T-741/20, Advansa Manufacturing i in./Komisja, wniesione w dniu 4 lutego 2022 r. przez Advansa Manufacturing GmbH, Beaulieu International Group, Brilen, SA, Cordenka GmbH & Co. KG, Dolan GmbH, Enka International GmbH & Co. KG, Glanzstoff Longlaville, Infinited Fiber Company Oy, Kelheim Fibres GmbH, Nurel SA, PHP Fibers GmbH, Teijin Aramid BV, Thrace Nonwovens & Geosynthetics monoprosopi AVEE mi yfanton yfasmaton kai geosynthetikon proïonton, Trevira GmbH (Sprawa C-77/22 P) (2022/C 165/40) Język postępowania: angielski Strony Wnoszący odwołanie: Advansa Manufacturing GmbH, Beaulieu International Group, Brilen, SA, Cordenka GmbH & Co. KG, Dolan GmbH, Enka International GmbH & Co. KG, Glanzstoff Longlaville, Infinited Fiber Company Oy, Kelheim Fibres GmbH, Nurel SA, PHP Fibers GmbH, Teijin Aramid BV, Thrace Nonwovens & Geosynthetics monoprosopi AVEE mi yfanton yfasmaton kai geosynthetikon proïonton, Trevira GmbH (przedstawiciele: D. Haverbeke, L. Ruessmann i P. Sellar, avocats) Druga strona postępowania: Dralon GmbH, Komisja Europejska
Żądania strony wnoszącej odwołanie: Wnoszący odwołanie wnoszą do Trybunału o: — uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz — uznanie wniesionego przez nie na podstawie art. 263 TFUE żądania stwierdzenia nieważności części komunikatu Komisji z dnia 25 września 2020 r. zatytułowanego „Wytyczne w sprawie niektórych środków pomocy państwa w kontekście systemu handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych po 2021 r.”
(1) za dopuszczalne; lub — tytułem żądania ewentualnego – uchylenie zaskarżonego postanowienia ze względu na to, że Sąd powinien był odroczyć wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie dopuszczalności do czasu rozpoznania skargi co do istoty; oraz — przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania co do istoty; oraz — zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony wnoszącej odwołanie; oraz — rozstrzygnięcie kwestii kosztów postępowania przed Sądem w momencie zakończenia pełnego rozpatrywania żądań skargi.
Zarzuty i główne argumenty Na poparcie odwołania wnoszące je podnoszą dwa zarzuty.
Zarzut pierwszy: niewystarczające uzasadnienie. — Sąd nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku uzasadnienia.
Po pierwsze, w pkt 34–48 i 49–51 zaskarżonego postanowienia Sąd nie ustosunkował się do argumentów podniesionych przez skarżące i nie wykazał okoliczności faktycznych zawisłej przed nim sprawy.
Po drugie, nie wyjaśnił, dlaczego jedynie decyzje Komisji wydane na podstawie szczególnego aktu prawa wtórnego mogą dotyczyć skarżących bezpośrednio.
Te braki przesądziły o treści pkt 38 zaskarżonego postanowienia.
Zarzut drugi: Sąd naruszył prawo stwierdzając, że decyzja nie dotyczyła skarżących bezpośrednio. — Sąd w pkt 26–30 zaskarżonego postanowienia odwołuje się do utrwalonego orzecznictwa w celu przypomnienia kryterium bezpośredniego oddziaływania.
W ramach przeprowadzanego testu bezpośredniego oddziaływania Sąd powinien dokonać oceny treści, charakteru, celu i istoty zaskarżonego aktu, jak również kontekstu faktycznego i prawnego, w jaki się on wpisuje.
Nie czyniąc tego, Sąd naruszył prawo przy ocenie przewidzianej w art. 263 TFUE przesłanki dotyczącej istnienia „bezpośredniego oddziaływania”.
Przesądziło to o treści pkt 34–48 zaskarżonego postanowienia.
Sąd stworzył scenariusz, w którym skarżące zostałyby pozbawione środka zaskarżenia.
Nie stosując prawidłowo kryterium służącego ocenie bezpośredniego oddziaływania Sąd dopuścił się naruszenia prawa.