EL
19.4.2022
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 165/37
2.
Ο δεύτερος λόγος αφορά την υποτιθέμενη εκπρόθεσμη υποβολή της αιτήσεως επανεξετάσεως λόγω λήξεως των σχετικών προθεσμιών. — Συναφώς, προβάλλεται παράβαση της Συμβάσεως του Aarhus και του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006 και του κανονισμού 2021/1767, σημεία 1, 6 και 9 του προοιμίου της δηλώσεως της ΕΤΕπ σχετικά με τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές αρχές και πρότυπα.
Εν προκειμένω, η ΕΤΕπ δεν προέβη στην ανάκληση της χρηματοδοτήσεως, ανάκληση η οποία λαμβάνει τη μορφή νέας πράξεως, αυτοτελούς και διακριτής από εκείνη με την οποία είχε προηγουμένως χορηγηθεί η χρηματοδότηση, και, εν πάση περιπτώσει, η προθεσμία των έξι εβδομάδων για την υποβολή αιτήσεως επανεξετάσεως πρέπει να υπολογισθεί από την έναρξη υλοποιήσεως του έργου, δεδομένου ότι αναγνωρίστηκε συμβατικώς στον χρηματοδοτούμενο η δυνατότητα να συμμορφωθεί με τις προδιαγραφές της ΕΤΕπ έως τη συγκεκριμένη ημερομηνία. 3.
Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση του σημείου 36 της δηλώσεως της ΕΤΕπ του 2009 σχετικά με τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές αρχές και πρότυπα. — Συναφώς, προβάλλεται ότι το σημείο 36 προβλέπει ότι η ΕΤΕπ επιτάσσει όλα τα χρηματοδοτούμενα έργα να συμμορφώνονται τουλάχιστον με: — την κείμενη εθνική περιβαλλοντική νομοθεσία· — την κείμενη ενωσιακή περιβαλλοντική νομοθεσία, και ιδίως την οδηγία της ΕΕ για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον και τις οδηγίες περί προστασίας του περιβάλλοντος, καθώς και τις τομεακές οδηγίες και τις «οριζόντιες» οδηγίες· — τις αρχές και τις προδιαγραφές των σχετικών διεθνών περιβαλλοντικών συμβάσεων που έχουν ενσωματωθεί στο δίκαιο της ΕΕ.
Στην προκειμένη περίπτωση δεν τηρήθηκε τίποτα εκ των ανωτέρω.
Πράγματι, προκύπτουν οι ακόλουθες παραβάσεις: α. της περιβαλλοντικής νομοθεσίας της ΕΕ και ειδικότερα: α.I
της αιτιολογικής σκέψεως 36 σε συνδυασμό με το άρθρο 4 και το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕE) 347/2013 (μη διενέργεια αναλύσεως κόστους-οφέλους)·
α.II
της αιτιολογικής σκέψεως 31 του κανονισμού (ΕΕ) 347/2013 σε συνδυασμό με το άρθρο 5, παράγραφος 1, και το παράρτημα IV, υποσημείωση 1, της οδηγίας 2011/92/ΕE (εξωτερικές σωρευτικές επιπτώσεις)·
α.III
της αιτιολογικής σκέψεως 31 του κανονισμού 347/2013, σε συνδυασμό με το άρθρο 5, παράγραφος 1, και το παράρτημα IV, υποσημείωση 1, της οδηγίας 2011/92/ΕΕ (εσωτερικές σωρευτικές επιπτώσεις) — απαγόρευση της πρακτικής του κατακερματισμού («salami slicing»)·
α.IV του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2011/92/ΕE, του άρθρου 6, παράγραφοι 3 και 4, της οδηγίας περί οικοτόπων· α.V
του άρθρου 4, παράγραφος 4, της οδηγίας 2009/147, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών·
α.VI της αιτιολογικής σκέψεως 30 σε συνδυασμό με το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006, καθώς και του άρθρου της οδηγίας για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (διαφάνεια και συμμετοχή)· α.VII της αιτιολογικής σκέψεως 28 και του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΕ) 347/2013 (νομοθεσία περί οικοτόπων)· α.VIII του άρθρου 191, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με παράβαση της δηλώσεως της ΕΤΕπ σχετικά με περιβαλλοντικές και κοινωνικές αρχές και πρότυπα, η οποία εγκρίθηκε από το διοικητικό συμβούλιο στις 3 Φεβρουαρίου 2009. β. της ιταλικής νομοθεσίας και ιδίως: β.I
του νομοθετικού διατάγματος 42/2004 που μεταφέρει στο εθνικό δίκαιο τη Σύμβαση του τοπίου, άρθρο 26·
β.II του νομοθετικού διατάγματος 42/2004 που μεταφέρει στο εθνικό δίκαιο τη Σύμβαση του τοπίου, άρθρο 146· β.III του άρθρου 14-ter του νόμου 241 της 7ης Αυγούστου 1990 περί διασκέψεως των υπηρεσιών· β.IV της διατάξεως A57 της υπουργικής αποφάσεως 223/14 περί περιβαλλοντικής συμβατότητας· β.V του νομοθετικού διατάγματος 152/06 περί μη επιβολής κυρώσεων· β.VI του άρθρου 452 quater του ποινικού κώδικα (περιβαλλοντική καταστροφή).