NL
C 158/14
Publicatieblad van de Europese Unie
11.4.2022
Beroep ingesteld op 28 februari 2022 — Kremer / Commissie (Zaak T-110/22) (2022/C 158/17) Procestaal: Frans Partijen Verzoekende partij: Christiane Kremer (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Grisay en A. Ansay, advocaten) Verwerende partij: Europese Commissie
Conclusies — het onderhavige verzoek tot nietigverklaring en extra-contractuele aansprakelijkheid in behandeling nemen; — het verzoek ontvankelijk verklaren en, bijgevolg: — primair, — het beroep tot nietigverklaring gegrond verklaren en voor recht verklaren dat het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) waarbij de niet-ontvankelijkheid is vastgesteld, nietig is omdat: — artikel 77 van het Statuut van de ambtenaren en artikel 11 van bijlage VIII bij het Statuut van de ambtenaren, waarop de tot verzoekster gerichte kennisgeving van vaststelling is gebaseerd, onwettig zijn; — de Europese Commissie, door in haar kennisgeving van vaststelling geen terugbetaling aan verzoekster voor te stellen van de pensioenrechten die de bevoegde autoriteit van de Unie niet in aanmerking heeft genomen, haar zorgvuldigheidsplicht heeft geschonden; — de Europese Commissie, door in haar kennisgeving van vaststelling geen terugbetaling aan verzoekster voor te stellen van de pensioenrechten die de bevoegde autoriteit van de Unie niet in aanmerking heeft genomen, het beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie heeft geschonden; — het dossier terugverwijzen naar het TABG om het aan verzoekster terug te betalen bedrag te bepalen; — subsidiair, — het op ongerechtvaardigde verrijking gebaseerde beroep tot schadevergoeding gegrond verklaren, aangezien verzoekster is verarmd ten belope van het bedrag van de door de bevoegde autoriteit van de Unie niet in aanmerking genomen pensioenrechten waarvoor zij in haar nationale pensioenregeling bijdragen had betaald, waardoor het pensioenfonds van de Europese Unie in waarde is toegenomen; — de Commissie veroordelen tot de vergoeding van de twee vormen van financiële schade die zij heeft geleden, die op de datum van indiening van het onderhavige verzoekschrift worden geraamd op 55 401,07 EUR in hoofdsom; — de Commissie verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan. 1.
Eerste middel: onwettigheid van artikel 77, eerste alinea, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”) en van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut.
Verzoekster betoogt dat voormelde bepalingen bepalen dat de ambtenaar de beslissing om zijn binnen het nationale stelsel opgebouwde pensioenrechten over te dragen naar het pensioenfonds van de Europese Unie (hierna: “EU-pensioenstelsel”) dient te nemen binnen een termijn van tien jaar vanaf de datum waarop hij in dienst van de instellingen van de Europese Unie is getreden.
De ambtenaar die tot overdracht is overgegaan, kan echter pas bij zijn pensionering de draagwijdte van zijn eventuele overdracht naar behoren beoordelen, met name wegens de regel die het pensioenbedrag beperkt tot 70 %.
Verzoekster komt tot de conclusie dat deze regel dus een verschil in behandeling creëert ten opzichte van een ambtenaar die zijn volledige loopbaan bij het Europese systeem was aangesloten, en bijgevolg in strijd is met het non-discriminatiebeginsel.