EL
11.4.2022
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 158/15
2.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του καθήκοντος αρωγής και μέριμνας, το οποίο προβλέπει το άρθρο 24 του ΚΥΚ.
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι, κατά τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων από το εθνικό σύστημα στο ταμείο συντάξεων της Ένωσης, παρέχεται κατά κανόνα στους υπαλλήλους από την Επιτροπή ένας πίνακας από τον οποίον προκύπτει αν αυτοί έχουν δικαίωμα επιστροφής του μη προσαυξημένου αναλογιστικού ισοδυνάμου των ποσών που εισφέρθηκαν στο εθνικό τους σύστημα προελεύσεως, τα οποία δεν προσμετρήθηκαν στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ένωσης.
Επιπλέον, η επιστροφή ποσών γίνεται κατά κανόνα χωρίς περιορισμούς ή ειδικές διαδικασίες.
Πλην όμως, η προσφεύγουσα-ενάγουσα ισχυρίζεται ότι δεν έλαβε ούτε τον εν λόγω πίνακα ούτε επιστροφή οποιουδήποτε ποσού. 3.
Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα εκτιμά ότι υφίσταται διάκριση η οποία δεν δικαιολογείται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων μεταξύ ορισμένων υπαλλήλων οι οποίοι λαμβάνουν επιστροφή ποσού κατά τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων και άλλων που δεν λαμβάνουν. 4.
Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται η ύπαρξη εξωσυμβατικής ευθύνης λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού εις βάρος της προσφεύγουσας-ενάγουσας.
Προσφυγή-αγωγή της 28ης Φεβρουαρίου 2022 — Baert κατά Επιτροπής (Υπόθεση T-111/22) (2022/C 158/18) Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική Διάδικοι Προσφεύγων-ενάγων: Rhonny Baert (Deinze, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: D. Grisay και A. Ansay, δικηγόροι) Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή Αιτήματα Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο: — να κάνει δεκτή την παρούσα προσφυγή ακυρώσεως/αναγνωρίσεως εξωσυμβατικής ευθύνης· — να κρίνει ως παραδεκτή την προσφυγή-αγωγή και κατά συνέπεια: — να κρίνει την προσφυγή ακυρώσεως ως βάσιμη, και να ακυρώσει τη σιωπηρή απορριπτική απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) της 28ης Φεβρουαρίου 2022, καθώς και της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 2016 (απόφαση καθορισμού) για τους κατωτέρω λόγους: — δεν είναι σύννομα τα άρθρα 77 του ΚΥΚ και 11 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, στα οποία βασίζεται η πράξη καθορισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος-ενάγοντος (στο εξής: πράξη καθορισμού)· — καθόσον δεν πρότεινε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, στην πράξη καθορισμού, καμία αποκατάσταση των συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων που δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια ευρωπαϊκή αρχή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη το καθήκον μέριμνας που υπέχει· — καθόσον δεν πρότεινε στην προσφεύγοντα-ενάγοντα, στην πράξη καθορισμού της 21ης Δεκεμβρίου 2016, καμία αποκατάσταση των συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων που δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια ευρωπαϊκή αρχή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων· — να αναπέμψει την υπόθεση στην ΑΔΑ προκειμένου αυτή να καθορίσει το επιστρεπτέο στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ποσό· — επικουρικώς, — να κρίνει ως βάσιμη την αγωγή αποζημιώσεως με την οποία προβάλλεται αδικαιολόγητος πλουτισμός λόγω του ότι ο προσφεύγων-ενάγων έχασε το ποσό των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του που εισφέρθηκαν στο εθνικό συνταξιοδοτικό σύστημα, τα οποία δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια αρχή της Ένωσης και τα οποία, κατά συνέπεια, κατέστησαν πλουσιότερο το ταμείο συντάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης· — να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει την οικονομική ζημία που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων, η οποία εκτιμήθηκε κατά την ημέρα ασκήσεως της παρούσας προσφυγής-αγωγής ότι ανέρχεται στο ποσόν των 31 066,80 ευρώ (κεφάλαιο) ή, τουλάχιστον, στο 39,18 % των περιοδικών καθυστερούμενων οφειλών που εισπράττει η Επιτροπή από την 1η Φεβρουαρίου 2017, να αυξηθεί κατά το ίδιο ποσοστό για τις μελλοντικές καθυστερούμενες οφειλές·