EL
C 158/14
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
11.4.2022
Προσφυγή-αγωγή της 28ης Φεβρουαρίου 2022 — Kremer κατά Επιτροπής (Υπόθεση T-110/22) (2022/C 158/17) Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική Διάδικοι Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Christiane Kremer (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: D. Grisay και A. Ansay, δικηγόροι) Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο: — να κάνει δεκτή την παρούσα προσφυγή ακυρώσεως/αναγνωρίσεως εξωσυμβατικής ευθύνης· — να κρίνει ως παραδεκτή την προσφυγή-αγωγή και κατά συνέπεια: — να κρίνει την προσφυγή ακυρώσεως ως βάσιμη, και να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) της 24ης Φεβρουαρίου 2022 για τους κατωτέρω λόγους: — δεν είναι σύννομα τα άρθρα 77 του ΚΥΚ και 11 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, στα οποία βασίζεται η πράξη καθορισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας-ενάγουσας (στο εξής: πράξη καθορισμού)· — καθόσον δεν πρότεινε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα, στην πράξη καθορισμού, καμία αποκατάσταση των συνταξιοδοτικών της δικαιωμάτων που δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια ευρωπαϊκή αρχή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη το καθήκον μέριμνας που υπέχει· — καθόσον δεν πρότεινε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα, στην πράξη καθορισμού, καμία αποκατάσταση των συνταξιοδοτικών της δικαιωμάτων που δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια ευρωπαϊκή αρχή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων· — να αναπέμψει την υπόθεση στην ΑΔΑ προκειμένου αυτή να καθορίσει το επιστρεπτέο στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό· — επικουρικώς, — να κρίνει ως βάσιμη την αγωγή αποζημιώσεως με την οποία προβάλλεται αδικαιολόγητος πλουτισμός λόγω του ότι η προσφεύγουσα-ενάγουσα έχασε το ποσό των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της που εισφέρθηκαν στο εθνικό συνταξιοδοτικό σύστημα, τα οποία δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια αρχή της Ένωσης και τα οποία, κατά συνέπεια, κατέστησαν πλουσιότερο το ταμείο συντάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης· — να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει τη διττή οικονομική ζημία που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα, η οποία εκτιμήθηκε κατά την ημέρα ασκήσεως της παρούσας προσφυγής-αγωγής ότι ανέρχεται στο ποσόν των 55 401,07 ευρώ (κεφάλαιο)· — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους. 1.
Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του άρθρου 77, παράγραφος 1, του ΚΥΚ και του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ.
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει ότι οι προαναφερθείσες διατάξεις προβλέπουν ότι ο υπάλληλος πρέπει να λάβει την απόφαση περί μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που έχει συγκεντρώσει στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος στο ταμείο συντάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ταμείο συντάξεων της Ένωσης) εντός δέκα ετών από την ανάληψη των καθηκόντων του στο πλαίσιο των υπηρεσιών των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πλην όμως, όπως ισχυρίζεται, μόνο κατά τον χρόνο της συνταξιοδοτήσεώς του δύναται ένας υπάλληλος ο οποίος έχει προβεί σε μεταφορά συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων να υπολογίσει ορθώς το εύρος της ενδεχόμενης μεταφοράς, ιδίως λόγω του κανόνα που περιορίζει το ύψος των συντάξεων στο 70 % του τελευταίου βασικού μισθού.
Ως εκ τούτου, η προσφεύγουσα-ενάγουσα συνάγει ότι ο συγκεκριμένος κανόνας εισάγει διαφορετική μεταχείριση σε σχέση με υπάλληλο ο οποίος έχει διανύσει το σύνολο της σταδιοδρομίας του στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού συστήματος, κατά παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων.