C 153/4
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
7.4.2022
(11)
Hoewel het aantal faillissementen tot dusver slechts beperkt is gestegen, is de balanspositie van veel bedrijven als gevolg van de COVID-19-crisis verzwakt, waardoor zij mogelijk minder goed in staat zijn om op korte termijn investeringsprojecten te financieren en hun terugbetalingscapaciteit mogelijk in gevaar komt.
Naarmate het herstel doorzet, moet de steun geleidelijk worden afgeschaft en gerichter worden gemaakt.
Door minder gebruik te maken van schuldinstrumenten worden de voorwaardelijke verplichtingen beperkt en wordt het behoud van de investeringscapaciteit van bedrijven bevorderd.
Een tijdige stopzetting van beleidsondersteunende maatregelen is een evenwichtsoefening waarbij investeringen en de werkgelegenheid worden ondersteund en wordt voorkomen dat gezonde ondernemingen failliet gaan, mag de ordentelijke afwikkeling van onrendabele ondernemingen op middellange termijn niet worden belemmerd.
In dit verband is het van cruciaal belang de toegang tot financiering voor ondernemingen te verbeteren, de balansen van bedrijven te versterken en de capaciteit en efficiëntie van de insolventiekaders te vergroten.
De nationale insolventieregelingen vertonen in de eurozone aanzienlijke verschillen en er zijn capaciteitsverhogende maatregelen nodig om een doeltreffend bestuurs- en rechtssysteem te bevorderen.
Het verbeteren van de insolventiekaders kan ook bijdragen tot gezondere balansen in de banksector, met alle positieve effecten van dien op de kredietverstrekking.
Richtlijn (EU) 2019/1023 van het Europees Parlement en de Raad (6) betreffende herstructurering en insolventie waarmee wordt beoogd in alle lidstaten minimumnormen voor preventieve herstructurering en kwijtschelding van schulden voor ondernemers in te voeren, moet uiterlijk op 17 juli 2022 in nationaal recht zijn omgezet.
Bovendien is de integratie van de Uniekapitaalmarkten essentieel om ondernemingen alternatieve financieringsbronnen te bieden in aanvulling op bancaire leningen.
Vooruitgang met betrekking tot de kapitaalmarktenunie kan leiden tot betere toegang tot financiering voor ondernemingen in de eurozone, de mobilisatie van langetermijninves­ teringen in nieuwe en groene technologieën en infrastructuur, de bevordering van aandeleninvesteringen en het wegnemen van grensoverschrijdende belemmeringen voor investeringen, onder meer door bepaalde aspecten van het materiële recht inzake insolventieprocedures te harmoniseren.
(12)
Hoewel de werkgelegenheid zich snel herstelt, zullen sommige sectoren en specifieke categorieën werknemers en regio’s op de lange termijn de gevolgen ondervinden van de COVID-19-crisis en van de sterke impuls om de economie te vergroenen en de digitalisering te versnellen.
Vooral jongeren, laaggeschoolde mensen en mensen met een migratieachtergrond zijn getroffen.
Nieuwe banen zouden anders kunnen zijn dan de banen die als gevolg van die crisis verloren zijn gegaan.
Sommige groepen, zoals vrouwen, worden nog steeds geconfronteerd met structurele problemen wanneer zij op de arbeidsmarkt op gaan.
Knelpunten in toeleveringsketens en stijgende energieprijzen kunnen vertragend werken voor het herstel van de werkgelegenheid in bepaalde sectoren.
Daarom zijn beleidsmaatregelen die de overgang naar ander werk en herintegratie op de arbeidsmarkt vergemakkelijken, cruciaal om de nodige aanpassingen te ondersteunen en de sociale gevolgen te verzachten, zeker in het licht van de groene en digitale transities.
De Commissie heeft Aanbeveling (EU) 2021/402 (7) over doeltreffende actieve steun voor werkgelegenheid na de COVID-19-crisis ingediend, waarin de lidstaten wordt verzocht coherente beleidspakketten te ontwikkelen met een combinatie van maatregelen om het tekort aan vakmensen weg te werken en werknemers met succes door de groene en de digitale transitie te loodsen.
Dergelijke pakketten zouden uit drie componenten moeten bestaan: i) in de tijd beperkte, goed ontworpen aanwervings- en transitiestimulansen en steun van ondernemerschap; ii) bij- en omscholingsmogelijkheden die afgestemd zijn op de behoeften van de arbeidsmarkt; iii) meer ondersteuning door diensten voor arbeidsvoorziening.
Tegelijkertijd blijft sociale bescherming van fundamenteel belang voor de samenhang van de eurozone, zowel in de nasleep van de gezondheids- en de economische crisis als met het oog op een eerlijke groene en digitale transities.
De Europese pijler van sociale rechten blijft het kompas voor beleidsactie op het gebied van werkgelegenheid, vaardigheden en sociale aangelegenheden waarmee economische en sociale convergentie en betere arbeids- en leefomstandigheden in de lidstaten worden bevorderd.
Het in maart 2021 aangenomen actieplan voor de Europese pijler van sociale rechten omvat drie hoofddoelen van de Unie inzake i) werkgelegenheid, ii) volwassenenonderwijs en iii) vermindering van de armoede tegen 2030, waartoe relevante beleidsmaatregelen zullen bijdragen.
Die doelen werden door de leiders van de Unie verwelkomd op de sociale top van Porto van 8 mei 2021 en in de bijeenkomst van de Europese Raad van 24–25 juni 2021.
(13)
De lidstaten hebben met financiële en beleidsondersteuning van de faciliteit ambitieuze hervormings- en investeringsplannen opgesteld waarvan de uitvoering cruciaal is.
Het is essentieel de kwaliteit van instituties te verbeteren, met name door versterking van de bestuurlijke capaciteit, waardoor een snelle absorptie van de betrokken middelen tot stand worden gebracht, waarbij overlappingen met andere instrumenten van de Unie worden voorkomen en moet worden vermeden dat de faciliteit en bestaande instrumenten elkaar in de weg zitten.
Door een beter ondernemingsklimaat kunnen de lidstaten de randvoorwaarden voor particuliere investeringen verbeteren.
De soepele werking van de interne markt vereist behoud en versterking van de veerkracht van toeleveringsketens op de interne markt.
Dit kan gebeuren door tekorten en knelpunten in het aanbod op te sporen en weg te werken.
Daarnaast zijn open markten, convergentie van normen, grotere diversificatie, circulariteit en hulpbronnenefficiëntie nodig.
De aanbeveling van de Raad van 13 juli 2021 over het economisch beleid van de eurozone heeft niet aan actualiteit ingeboet.
Hierin wordt opgeroepen tot verdere integratie van de eengemaakte markt voor goederen en diensten – waaronder de digitale eengemaakte markt – door onnodige beperkingen weg te nemen, markttoezicht te versterken en voldoende administratieve capaciteit in te zetten.
(6) Richtlijn (EU) 2019/1023 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 betreffende preventieve herstructureringsstelsels, betreffende kwijtschelding van schuld en beroepsverboden, en betreffende maatregelen ter verhoging van de efficiëntie van procedures inzake herstructurering, insolventie en kwijtschelding van schuld, en tot wijziging van Richtlijn (EU) 2017/1132 (richtlijn betreffende herstructurering en insolventie) (PB L 172 van 26.6.2019, blz. 18).
(7) Aanbeveling (EU) 2021/402 van de Commissie van 4 maart 2021 over doeltreffende actieve steun voor werkgelegenheid na de COVID-19-crisis (EASE) (PB L 80 van 8.3.2021, blz.
1).