6.4.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 152/67
3.3.2.
Komisja Europejska zobowiązała się do promowania zrównoważonych systemów żywnościowych w Europie i na świecie.
Można to osiągnąć jedynie, jeżeli ramy prawne zapewnią prawdziwie równe warunki dla przedsiębiorstw UE produkujących zrównoważoną żywność i przedsiębiorstw z krajów trzecich, co przełoży się na dobrą, odporną i zrównoważoną produkcję.
Polityka handlowa UE musi gwarantować, że import stosuje się do wysokich norm UE w odniesieniu do zrównoważonego rozwoju społecznego i środowiskowego.
Umowy handlowe mają zasadnicze znaczenie w zagwarantowaniu równych zasad działania między rynkiem wewnętrznym a importem, ponieważ zabezpieczają konkurencyjność (14) europejskich producentów zrównoważonej żywności oraz gwarantują sprawiedliwe dochody.
3.4.
Rola dobrze zaprojektowanych łańcuchów dostaw: lepsze opakowania i usprawnione systemy logistyczne, aby osiągnąć cele neutralności klimatycznej 3.4.1.
W obliczu dominacji światowych łańcuchów dostaw ważne jest lokalne zaopatrzenie, w tym od różnych dostawców, aby ograniczyć wpływ żywnościowych łańcuchów wartości na środowisko, m.in. w zakresie logistyki, oraz by promować lokalną gospodarkę.
Po pandemii COVID-19 lokalną żywność coraz częściej postrzega się jako synonim jakości, a konsumenci koncentrują się bardziej na tym aspekcie.
Ponadto osiągnięcie odpowiedniej równowagi między żywnością importowaną a żywnością produkowaną lokalnie wydaje się być właściwą strategią na rzecz stworzenia solidniejszych i odporniejszych systemów żywnościowych.
3.4.2.
Zrównoważone pakowanie polega na korzystaniu z materiałów biodegradowalnych i nadających się do ponownego użytku, co promuje recykling wśród konsumentów.
Nowe dokonania branży chemicznej, które są następnie uwzględniane w działalności biznesowej, przekładają się na innowacyjne rozwiązania problemów w zakresie ochrony środowiska.
Istnieją już kategorie całkowicie biodegradowalnych i kompostowalnych biologicznych tworzyw sztucznych, wytwarzanych z biomasy rolnej, które tworzą obieg w pełni zamknięty.
Czasami materiały biodegradowalne przekładają się na dłuższy okres trwałości, a zatem wiąże się z nimi jeszcze większa wartość dodana.
3.4.3.
Ograniczenie emisji pośrednich z łańcucha żywnościowego można również osiągnąć poprzez przejście na pojazdy logistyczne o niewielkim wpływie na środowisko, rozwój wydajniejszych, lepiej zorganizowanych i, w stosownych przypadkach, krótszych łańcuchów dostaw, wzmocnienie lokalnych sklepów spożywczych, upowszechnienie cyfryzacji i poprawę infrastruktury logistycznej.
3.5.
Promowanie edukacji i przejrzystego etykietowania 3.5.1.
Bardziej odpowiedzialna konsumpcja oraz zwrócenie większej uwagi przez władze publiczne, przedsiębiorców i konsumentów na zrównoważoną i zdrową dietę, taką jak dieta śródziemnomorska, mają kluczowe znaczenie w dążeniu do zrównoważonych systemów żywnościowych (15).
Chodzi również o lepsze zrozumienie związków ekologicznych i wartości żywności, w tym takich czynników jak wpływ strat i marnotrawienia żywności, rola regionalnych środowisk gospodarczych, logistyka transportu, znaczenie strategicznej samowystarczalności żywnościowej itp.
3.5.2.
W propagowaniu takich zmian znaczącą rolę odgrywają systemy oświaty (16).
Przedsiębiorstwa branży spożywczej mogą wnieść ważny wkład, jeśli zobowiążą się do edukowania konsumentów, a w szczególności dzieci, na temat wagi zrównoważonej produkcji i konsumpcji żywności.
Sektor musi kontynuować wysiłki na rzecz bardziej zrównoważonych i zdrowszych produktów (17).
Firmy powinny również przyjąć kodeks odpowiedzialnego postępowania w dziedzinie marketingu.
Przedsiębiorstwa spożywcze mogą też promować zdrowy zrównoważony tryb życia przez etykiety, kampanie marketingowe, media społecznościowe, działania w stołówkach zakładowych i w ramach korporacyjnej polityki komunikacyjnej.
Sposoby etykietowania powinny podkreślać, w jaki sposób każdy produkt przekłada się na zdrowe i zrównoważone odżywianie.
W ten sposób przejrzyste ramy etykietowania produktów żywnościowych pomogłyby konsumentom w podejmowaniu świadomych i bardziej zrównoważonych decyzji zakupowych.
(14)
(15) (16) (17)
„By po stronie podaży kompleksowa europejska polityka żywnościowa miała prawdziwe znaczenie dla europejskich konsumentów, żywność produkowana w sposób zrównoważony w UE musi być konkurencyjna.
Oznacza to, że europejski sektor rolno-spożywczy musi być w stanie dostarczać żywność konsumentom po cenach zawierających dodatkowe koszty takich elementów jak zrównoważony charakter, dobrostan zwierząt, bezpieczeństwo żywności, odżywianie, a także godziwy dochód dla rolników, a zarazem utrzymać swą pozycję, tak by dla przeważającej większości konsumentów żywność ta była preferowanym wariantem”.
Opinia „Wkład społeczeństwa obywatelskiego w rozwój kompleksowej polityki żywnościowej w UE”, punkt 5.8 (Dz.U.
C 129 z 11.4.2018, s. 18).
Opinia EKES-u „Promowanie zdrowego i zrównoważonego odżywiania w UE” (Dz.U.
C 190 z 5.6.2019, s. 9).
Opinia EKES-u „Promowanie zdrowego i zrównoważonego odżywiania w UE” (Dz.U.
C 190 z 5.6.2019, s. 9).
Opinia EKES-u „Promowanie zdrowego i zrównoważonego odżywiania w UE” (Dz.U.
C 190 z 5.6.2019, s. 9).