C 152/46
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
6.4.2022
o odbudowie UE muszą opierać się na silnych partnerstwach między UE, państwami członkowskimi, partnerami społecznymi, przemysłem i innymi zainteresowanymi stronami.
Strategia odbudowy wzmocni również mechanizm sprawiedliwej transformacji, który wspomaga regiony zależne od zasobo- i energochłonnych gałęzi przemysłu (REII) i przechodzące zmiany strukturalne.
3.
Uwagi ogólne 3.1.
Plan odbudowy dla Europy obejmuje kluczowy aspekt zrównoważonej transformacji w kierunku gospodarki bezemisyjnej i cyfrowej oraz podkreśla fakt, że aspiracje UE dotyczące tej dwojakiej transformacji wymagają nie tylko zaangażowania politycznego lub złotych zasad, lecz również odpowiedzialności politycznej.
EKES zgadza się z zaproponowanymi głównymi obszarami przewodnimi, które pozwolą nakierować inwestycje na niektóre z najbardziej odpowiednich obszarów, aby zrealizować cele zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych przy zadbaniu o osiągnięcie celów klimatycznych ustanowionych w przepisach UE na 2030 r. (ograniczenie emisji gazów cieplarnianych o przynajmniej 55 % w porównaniu z 1990 r.) i na 2050 r. (zerowe emisje gazów cieplarnianych netto). 3.2.
Pandemia sprawiła, że konieczne jest wytyczenie wspólnej ścieżki, na której zasady są definiowane globalnie i jednolicie stosowane przez wszystkie regiony, co zapobiega potencjalnemu ryzyku fragmentacji wynikającemu ze zróżnicowanej alokacji zasobów.
Kryzys wywołany przez pandemię oraz potrzeba transformacji w kierunku zrównoważonej, odpornej i elastycznej gospodarki mogą stanowić dobrą okazję do określenia zasad gwarantujących równe warunki działania w UE. 3.3.
W tym celu należy odpowiednio ocenić niepewną obecnie sytuację branż zasobo- i energochłonnych, a także wpływ, jaki utrzymywanie się tych niepewnych warunków może mieć na całą gospodarkę UE.
Należy pamiętać o wkładzie tych gałęzi przemysłu w PKB Unii Europejskiej oraz o tym, że przodują one w innowacjach i odpowiadają za tworzenie wysokiej jakości zatrudnienia i przyczyniają się do długofalowego dobrobytu całego społeczeństwa.
Motorem silnej służby publicznej musi być sektor prywatny.
EKES jest jednak zaniepokojony brakiem precyzji, który można zauważyć odnośnie do branż zasobo- i energochłonnych w niektórych już zatwierdzonych krajowych planach odbudowy i zwiększania odporności, ponieważ inwestycje są czasami przekierowywane do innych sektorów gospodarki. 3.4.
Ponadto należy wziąć pod uwagę impuls, jaki zasobo- i energochłonne gałęzie przemysłu mogą zapewnić w zakresie badań i rozwoju, jako że są kluczową dziedziną, w której innowacje są przenoszone z laboratoriów do zastosowań przemysłowych. 3.5.
Branże zasobo- i energochłonne mogą potencjalnie w największym stopniu przyczynić się do transformacji przemysłowej, która zapewni powstanie niskoemisyjnej Europy.
Przemysł powinien podwoić wysiłki, by rozwijać i wdrażać niskoemisyjne procesy produkcyjne i promować je w ramach złożonych łańcuchów dostaw.
Bez tej wewnętrznej i zewnętrznej pracy trudno będzie osiągnąć kluczowe i ambitne cele porozumienia paryskiego i cele wytyczone przez UE. 3.6.
Automatyzacja i cyfryzacja odegrają kluczową rolę w przeprowadzeniu transformacji przemysłowej.
Jednak nie należy mylić pojęć: transformacja jest celem, cyfryzacja jest narzędziem.
Wprowadzenie rozwiązań cyfrowych usprawni sposób myślenia, podejmowania decyzji i działania: chociaż cyfryzacja musi być priorytetem w ramach RRF, należy skupić się na tym, w jaki sposób narzędzia te umożliwią skuteczniejsze podejście do stojących przed nami wyzwań. 3.7.
Transformacja cyfrowa będzie wymagać opracowania technologii sprawdzonych w programach pilotażowych lub laboratoriach i ich wdrażania na skalę przemysłową.
W tym celu partnerstwa publiczno-prywatne powinny koncentrować się na badaniach, rozwoju i innowacjach.
Inwestycje powinny skupiać się na technologiach, które na wczesnym etapie wskazują na skalowalność, wykonalność i niezawodność rozwiązań innowacyjnych w górnych ogniwach łańcucha wartości, a przy tym są zgodne z celami zrównoważonego rozwoju.
Ponadto konieczne będzie zaplanowanie okresu przejściowego, w którym rozwiązania innowacyjne będą mogły zostać odpowiednio wdrożone na skalę przemysłową. 3.8.
Aby móc skutecznie poradzić sobie z tą sytuacją, przemiany powinny koncentrować się na pozyskanej wiedzy fachowej, już dostępnych zasobach i ewentualnej synergii.
Transformacja obejmuje innowacje, wynalazki, projekty, konstrukcję i de facto rozwój, jednak nie oznacza per se nowych wytworów. 3.9.
EKES zdaje sobie sprawę z inwestycji, jakich ta transformacja będzie wymagać.
RRF i NextGenerationEU nie należy traktować jako panaceum.
Przemiany branż zasobo- i energochłonnych w celu sprostania dwojakiej transformacji będą wymagać zakrojonego na szeroką skalę planu inwestycyjnego, uruchamiając8ego wiele dodatkowych źródeł finansowania (np. pomoc państwa, ważne projekty stanowiące przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania, nowe zasoby własne dla budżetu UE, przyszłe dochody z EU ETS, inwestycje prywatne itp.).
W tym celu konieczne jest pogodzenie polityki przemysłowej i energetycznej z polityką przeciwdziałania zmianie klimatu, aby zmobilizować wszystkie ogromne inwestycje niezbędne do przejścia na bezemisyjny model gospodarczy.