C 152/156
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
6.4.2022
3.4.
Reinwestycja dochodów z ETS 3.4.1.
Dochody uzyskane z ETS muszą być inwestowane w ten sektor w celu wsparcia jego zrównoważoności pod względem społecznym i środowiskowym, a także sprawiedliwej transformacji.
Powszechnie wiadomo, że przejście przemysłu lotniczego na neutralność emisyjną będzie wymagało znacznych inwestycji, a ETS jest okazją do zapewnienia niezbędnych inwestycji w tym zakresie.
Inwestycje te powinny koncentrować się na zwiększeniu dostępności i wykorzystania zrównoważonych paliw lotniczych, a jednocześnie obniżać ich koszty, tak aby zapewnić użytkownikom utrzymanie rentowności przy jednoczesnym obniżeniu emisyjności sektora.
3.4.2.
Z zadowoleniem przyjmujemy szeroko zakrojone ambicje Komisji w zakresie związanych z lotnictwem aspektów pakietu „Gotowi na 55” i popieramy dalszy rozwój zrównoważonych środków w dziedzinie lotnictwa zarówno w ramach przeglądu dyrektywy w sprawie ETS, jak i wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie zapewnienia równych warunków działania dla zrównoważonego transportu lotniczego.
Te dwa wnioski uzupełniają się i w związku z tym dochody z ETS powinny wspierać ich cele.
W związku z tym dochody z ETS powinny być wykorzystywane do promowania dostępu do zrównoważonych paliw lotniczych i do ograniczania ich kosztów w całym EOG.
Ponadto ETS mógłby zapewnić pomoc finansową portom lotniczym, tankowcom i przedsiębiorstwom zajmującym się obsługą naziemną w celu dostosowania się do nowych wymogów dotyczących dostępności zrównoważonych paliw lotniczych na lotniskach.
3.4.3.
Dochody te powinny być również ponownie inwestowane w projekty rozwojowe, które jeszcze bardziej zmniejszą wpływ lotnictwa na środowisko.
Technologia taka jak paliwa wodorowe może przyczynić się do zmniejszenia wpływu lotnictwa w perspektywie długoterminowej.
Technologia ta jest jednak zaporowa pod względem kosztów i pozostaje daleka od zastosowania na rynku, chociaż inwestycje w projekty dotyczące wodoru i innych paliw alternatywnych przyczynią się z czasem do obniżenia kosztów i do ich większego wykorzystania.
3.4.4.
Dochody muszą również wspierać sprawiedliwą transformację dla pracowników sektora lotniczego, którzy ucierpieli w wyniku zmiany klimatu.
Przewiduje się, że w miarę rozwoju technologii niektóre elementy infrastruktury lotniczej stracą przydatność.
Pracownicy ci mogą zostać bez pracy i potrzebne są możliwości ich przekwalifikowania i podnoszenia ich kwalifikacji, tak aby pracownicy ci mogli przejść do nowych zielonych i trwałych miejsc pracy.
SW tym celu można by utworzyć fundusz socjalny w sektorze lotnictwa, który umożliwi szkolenie i przekwalifikowanie pracowników sektora lotnictwa.
Takim funduszem mogłaby zarządzać Komisja Europejska przy wsparciu zarówno pracodawców, jak i związków zawodowych.
3.4.5.
Oprócz tego funduszu Komisja powinna współpracować z europejskimi radami zakładowymi, komitetami sektorowego dialogu społecznego i innymi wspólnymi forami, takimi jak okrągły stół ds. lotnictwa, w kwestii stałego wpływu zmienionego ETS przez cały okres jego wdrażania.
Szczególną uwagę należy zwrócić na zaangażowanie w dialog społeczny z pracownikami oraz na zrozumienie potrzeb i obaw, jakie mają oni w odniesieniu do zrównoważonego lotnictwa, a także na sprawiedliwą transformację tego sektora.
3.5.
Rozwój transportu intermodalnego 3.5.1.
Transport intermodalny jest łatwym i opłacalnym sposobem natychmiastowego ograniczenia wpływu transportu na klimat.
Obecnie wiele linii lotniczych umożliwia już pasażerom zakup biletów intermodalnych, w szczególności w drodze umów z przewoźnikami kolejowymi.
Umowy takie pozwalają na ogólne ograniczenie liczby lotów, ale również wspierają korzystanie ze zrównoważonego transportu zbiorowego w efektywny sposób.
3.5.2.
Wniosek powinien zachęcać operatorów do rozwijania intermodalnych sieci transportowych w swoich głównych bazach w celu rozszerzenia ich na większą sieć miejsc docelowych, przy jednoczesnym ograniczeniu niepotrzebnych lotów bardzo krótkich.
W tym celu można by zamiast tego zwiększyć poziom bezpłatnych uprawnień w innych miejscach obsługiwanych przez sieci lotnicze, które to miejsca nie mają wygodnych połączeń kolejowych, w sytuacji gdy linie lotnicze przeniosą trasy do rodzajów transportu innych niż lotnictwo.
3.6.
Łączność regionalna 3.6.1.
Wobec braku alternatywnej formy transportu istnieje zagrożenie, że ETS mógłby doprowadzić do ograniczenia połączeń z oddalonymi regionami Europy.
Istotne jest, aby żadne podjęte działania nie zagrażały łączności z peryferyjnymi regionami Europy i państwami członkowskimi.
3.6.2.
Regiony peryferyjne są uzależnione od lotnictwa pod względem zapewnienia łączności i rozwoju gospodarczego.
Ich zależność wynika z oddalenia, niewielkiego rozmiaru, wyspiarskiego charakteru i dużej zależności od połączeń z kontynentem w odniesieniu do towarów, dostępu do usług, łączności i spójności terytorialnej.