6.4.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 152/153
1.4.
Pośrednicy finansowi powinni być wyłączeni z systemu handlu uprawnieniami do emisji w ramach EU ETS, tak aby handel uprawnieniami do emisji był dozwolony jedynie w przypadku instalacji emitujących dwutlenek węgla w procesach produkcyjnych.
Ma to na celu wyeliminowanie wszelkiego ryzyka spekulacji i jest podobne do podejścia przyjętego przez Chiny, które zakazały instytucjom finansowym udziału w swoim systemie handlu uprawnieniami. 1.5.
Większość ruchu poza EOG przebiega przez węzły centralne w EOG lub poza EOG.
Obecnie większość pasażerów ma wiele możliwości lotów poza EOG, zarówno poprzez wewnętrzne, jak i zewnętrzne węzły lotnicze.
W związku ze wzrostem kosztów ETS istnieje jednak znaczne zagrożenie, że operatorzy z EOG będą podcinani przez tańszych operatorów zlokalizowanych w węzłach poza EOG.
Aby temu przeciwdziałać, przydział bezpłatnych uprawnień w ramach ETS musi zostać zastąpiony ukierunkowanym mechanizmem przeciwdziałania niekorzystnym warunkom konkurencji, aby chronić europejskie linie i węzły lotnicze. 1.6.
UE musi promować ambitniejsze, jednolite globalne regulacje dotyczące ustalania opłat za emisję gazów cieplarnianych i mieć mandat do prowadzenia negocjacji w tej sprawie na szczeblu globalnym.
Poza globalnym mandatem EKES proponuje zastosowanie jednego lub obu tych mechanizmów w celu zapewnienia sprawiedliwego i zrównoważonego wdrożenia systemu handlu uprawnieniami do emisji oraz wsparcia szerszej bazy zastosowań w perspektywie krótkoterminowej: a) ustanowienie mechanizmu dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2; b) zastąpienie systemu przydziału bezpłatnych uprawnień ukierunkowaną ochroną przed nieuczciwą konkurencją. 1.7.
ETS powinien wspierać przejście na bardziej zrównoważone rodzaje transportu, w tym w sektorze lotnictwa, i w związku z tym promować ograniczenie wykorzystania lotnictwa korporacyjnego.
Powinien także zachęcać do korzystania ze zrównoważonego transportu zbiorowego i w związku z tym zmuszać użytkowników odrzutowców biznesowych do uiszczania wyższych opłat. 1.8.
Dochody z ETS powinny być inwestowane w projekty rozwojowe, które jeszcze bardziej zmniejszą wpływ lotnictwa na środowisko poprzez wspieranie redukcji kosztów i szersze wykorzystanie zrównoważonych paliw lotniczych.
System ten powinien również wspierać przejście portów lotniczych, tankowców i operatorów obsługi naziemnej na nowe przepisy dotyczące korzystania z takich paliw w europejskich portach lotniczych za pośrednictwem wniosku ReFuelEU.
Dochody muszą również wspierać sprawiedliwą transformację dla pracowników sektora lotniczego, którzy ucierpieli w wyniku zmiany klimatu.
W tym celu należy utworzyć fundusz socjalny w sektorze lotnictwa, który umożliwi szkolenie i przekwalifikowanie pracowników sektora lotnictwa.
Takim funduszem mogłaby zarządzać Komisja Europejska przy wsparciu zarówno pracodawców, jak i związków zawodowych. 1.9.
Poprzez system handlu uprawnieniami do emisji wniosek powinien zachęcać operatorów do rozwijania intermodalnych sieci transportowych w swoich głównych węzłach w celu rozszerzenia ich na większą sieć miejsc docelowych, przy jednoczesnym ograniczeniu niepotrzebnych lotów bardzo krótkich.
W tym celu można by zamiast tego zwiększyć poziom bezpłatnych uprawnień w innych miejscach obsługiwanych przez sieci lotnicze, które to miejsca nie mają wygodnych połączeń kolejowych. 1.10.
UE powinna współpracować z europejskimi radami zakładowymi, komitetami sektorowego dialogu społecznego i innymi wspólnymi forami, takimi jak okrągły stół ds. lotnictwa, w kwestii stałego wpływu zmienionego ETS przez cały okres jego wdrażania.
Szczególną uwagę należy zwrócić na dialog społeczny z pracownikami oraz na zrozumienie potrzeb i obaw, jakie mają oni w odniesieniu do zrównoważonego lotnictwa. 1.11.
Należy zachować szczególny status regionów najbardziej oddalonych UE i wyłączyć takie regiony z systemu ETS zgodnie z art. 349 TFUE, który dopuszcza odstępstwa od stosowania prawa UE w tych regionach. 2.
Uwagi ogólne 2.1.
EKES przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji zmieniającą dyrektywę 2003/87/WE w odniesieniu do wkładu lotnictwa w unijny cel redukcji emisji w całej gospodarce.
Chociaż lotnictwo i wszystkie zainteresowane strony działające w tej dziedzinie nie są największym emitentem emisji w społeczeństwie ani nawet w sektorze transportu, muszą ze swojej strony przyczynić się do osiągnięcia zrównoważonego przemysłu lotniczego i unijnych celów klimatycznych wskazanych w porozumieniu paryskim i w pakiecie „Gotowi na 55”. 2.2.
Dzięki takim inicjatywom, zaangażowaniu zainteresowanych stron i dialogowi społecznemu można złagodzić wiele społecznych i gospodarczych zagrożeń dla pracowników sektora lotnictwa i Komitet przyjąłby z zadowoleniem starania Komisji mające na celu zapewnienie zaangażowania wszystkich zainteresowanych stron, w szczególności związków zawodowych i europejskich rad zakładowych, w kwestie związane ze zmianą klimatu i sprawiedliwą transformacją na wszystkich etapach przyjmowania niniejszego wniosku, a także w ramach wszystkich przyszłych prac nad zrównoważonym lotnictwem.