C 152/132
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
6.4.2022
4.11.
Odnośnie do inicjatywy mającej na celu promowanie umów zakupu energii elektrycznej (art. 15) – ustalenie wytycznych w połączeniu ze wsparciem finansowym dla małych i średnich przedsiębiorstw powinno sprzyjać rozwojowi tego mechanizmu, który zapewnia przejrzystość cen sprzedaży zielonej energii elektrycznej w perspektywie długoterminowej.
W bardziej ogólnym ujęciu inicjatywa ta jest wyrazem potrzeby zacieśnienia współpracy i koordynacji między podmiotami sektora w celu zapewnienia długoterminowej wizji podmiotom gospodarczym. 4.12.
Kolejną inicjatywą przyjętą z zadowoleniem przez EKES jest zobowiązanie państw członkowskich do rozpoczęcia fazy testowej współpracy transgranicznej poprzez uruchomienie projektu pilotażowego w ciągu najbliższych trzech lat.
EKES chciałby jednak uzyskać wyjaśnienia dotyczące warunków nawiązywania tego rodzaju współpracy.
Zastanawia się w szczególności nad procedurami administracyjnymi wynikającymi z tej inicjatywy i wzywa Komisję Europejską do pomocy państwom członkowskim (tłumaczenie dokumentów związanych z procedurą itp.), aby mogły dotrzymać wyznaczonego terminu. 4.13.
Zdaniem EKES-u nadszedł czas, by zastanowić się nad zasadnością utworzenia europejskiego organu nadzoru energii elektrycznej.
Aby odpowiednio przygotować to ważne stanowisko, należałoby rozpocząć koncepcyjne planowanie systemu, które pozwalałoby prognozować rosnące zapotrzebowanie na energię w podziale na obszary i rodzaje, a także prognozować transformację poszczególnych rodzajów energii. 4.14.
EKES popiera również inicjatywę przedstawioną w art. 9 ust.
7a, która ma na celu wprowadzenie wspólnego planowania przestrzennego przez państwa członkowskie z podziałem na poszczególne baseny morskie, aby ułatwić rozwój możliwości morskich farm wiatrowych.
Takie podejście umożliwi maksymalizację potencjału poszczególnych basenów morskich, docelowo wzmacniając dążenie do wzajemnych połączeń elektroenergetycznych między państwami.
EKES przyjmuje również z zadowoleniem tworzenie punktów kompleksowej obsługi, co powinno stanowić okazję do czerpania inspiracji z dobrych praktyk wprowadzonych w różnych państwach członkowskich w celu skrócenia czasu realizacji projektu.
Ustalenie całkowitej mocy produkcyjnej dla poszczególnych basenów do 2030, 2040 i 2050 r. powinno również pozwolić na lepsze uwzględnienie potencjału morskiej energetyki wiatrowej w odniesieniu do każdego z państw członkowskich i sprzyjać jej rozwojowi.
Z operacyjnego punktu widzenia upowszechnianie się transgranicznych projektów w zakresie energii odnawialnej, w szczególności morskiej energii wiatrowej, skłania EKES do wezwania Komisji Europejskiej do wznowienia dyskusji na temat europejskiego podmiotu zarządzającego siecią przesyłową, gdyż poziom europejski byłby najwłaściwszy dla zapewnienia zarządzania przepływami energii elektrycznej w czasie rzeczywistym.
Jest to docelowo najbardziej odpowiedni poziom do koordynacji mechanizmów rynkowych związanych z podażą i popytem, gwarantujący jednocześnie bezpieczeństwo systemu, który będzie coraz intensywniej wykorzystywany wraz z rosnącym udziałem odnawialnych źródeł energii. 4.15.
EKES wielokrotnie podkreślał potrzebę stworzenia nowych struktur rynkowych w celu zrównoważenia produkcji i zużycia energii na poziomie mikro.
Struktury te ułatwiłyby integrację mniejszych urządzeń magazynujących z systemem energetycznym.
Na przykład rozwój elektromobilności powinien umożliwić wykorzystanie baterii w celu inteligentnego ładowania i zapewnić zdolności magazynowania na szczeblu lokalnym.
Wniosek dotyczący zmiany nie uwzględnia jednak tego zagadnienia. 4.16.
W pakiecie „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków” zwraca się szczególną uwagę na konsumpcję własną i na społeczności energetyczne.
Mechanizmy te stanowią potężne narzędzia prowadzące do zaangażowania obywateli i nadania im rangi pełnoprawnych, świadomych podmiotów transformacji energetycznej poprzez zwiększenie poczucia przynależności i wzmocnienie zdecentralizowanych struktur, które są korzystne zarówno z punktu widzenia gospodarczego, jak i społecznego.
Jak podkreśliła Komisja Europejska w kontekście oceny krajowych planów energetyczno-klimatycznych, państwa członkowskie w niewystarczającym stopniu uwzględniają potencjał obywatelstwa energetycznego, co jest sprzeczne z jednym z podstawowych celów czwartego pakietu energetycznego.
Aby zrealizować cele pakietu „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków” i unii energetycznej, należy pilnie doprecyzować obowiązujące przepisy, a w szczególności pojęcia takie jak współdzielenie energii, opomiarowanie netto czy sprzedaż energii w systemie P2P.
EKES ubolewa, że wniosek dotyczący zmiany nie zmierza do poprawy ram regulacyjnych w tych aspektach.
Będzie to tym ważniejsze, że proponowany przegląd wytycznych w sprawie pomocy państwa na rzecz klimatu, energii i środowiska przewiduje znacznie niższy próg wyjątków od obowiązku przyznawania pomocy i określania jej poziomu w drodze postępowania przetargowego. 4.17.
EKES zasadniczo popiera propozycję Komisji wzywającą państwa członkowskie, by wzięły pod uwagę utrzymanie „krajowych leśnych pochłaniaczy dwutlenku węgla i ekosystemów”, a także zasadę „kaskadowego wykorzystania biomasy” i gospodarki o obiegu zamkniętym.
Wymaga to priorytetowego traktowania wykorzystania odpadów drzewnych, takich jak małe gałęzie, pniaki drzew i inne produkty uboczne, a także produktów z drewna pochodzących z recyklingu na potrzeby bioenergii.
W związku z tym wskazana byłaby ponowna ocena wsparcia dla instalacji bioenergetycznych w tym obszarze, mając na uwadze, że pozostałości z tartaków i przemysłu celulozowego są źródłami energii.
Ponadto, jak podkreślono we wniosku, rozsądne jest skierowanie biopaliw pochodzenia biologicznego do tych sektorów transportu, które są trudne do elektryfikacji, takich jak transport morski, długodystansowy lub lotniczy.
W tym kontekście należy również wziąć pod uwagę problemy związane z dostępnością i kosztami.
Aby zrealizować ten pomysł, w art. 25 należy wprowadzić rozróżnienie między biopaliwami pochodzenia biologicznego a energią elektryczną ze źródeł odnawialnych poprzez pomiar ograniczenia emisji gazów cieplarnianych.
Tym samym w sektorze transportu priorytetem stają się energia elektryczna ze źródeł odnawialnych i biopaliwa na bazie pozostałości.
Skutkuje to zwiększoną presją na obniżenie emisyjności sektora transportu poprzez bezpośrednią elektryfikację.