6.4.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 152/119
4.5.
Kryzys związany z pandemią uwidocznił, że brakuje pracowników sektora zdrowia.
EKES ponownie podkreśla, że należy zwrócić szczególną uwagę na poprawę ich warunków pracy, w tym płac, kształcenia, przekwalifikowania i zaktualizowanych szkoleń oraz dostępu do placówek opieki nad dziećmi, zapewniając najwyższe możliwe standardy bezpieczeństwa.
Trzeba także zadbać o swobodę przemieszczania się oraz możliwość swobodnego wyboru miejsca życia i pracy w całej UE dla przedstawicieli wszystkich zawodów, w tym w sektorze zdrowia (3).
Ponieważ 76 % pracowników służby zdrowia i 84 % pielęgniarzy w UE to kobiety, istnieje potrzeba opracowania polityki transformacyjnej w dziedzinie równości płci w celu usunięcia przeszkód w dostępie do zatrudnienia w pełnym wymiarze godzin, wyeliminowania zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć, promowania zatrzymania pracowników w sektorze oraz wspierania dostępu do rozwoju zawodowego i ról przywódczych.
Należy opracować specjalne procedury umożliwiające szybką i bezpieczną rekrutację personelu medycznego z krajów spoza UE w sytuacjach krytycznych. 4.6.
Jeśli chodzi o strategiczne ramy UE dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy na lata 2021–2027, EKES z zadowoleniem przyjmuje zdecydowane zalecenie Komisji Europejskiej dla państw członkowskich, by uznać COVID-19 za chorobę zawodową, ale podkreśla potrzebę zmiany zalecenia w celu uwzględnienia wszystkich pracowników narażonych na zakażenie przy braku odpowiedniej ochrony, w tym pracowników mobilnych i migrujących oraz pracowników sezonowych w niebezpiecznych miejscach pracy i miejscach zakwaterowania niespełniających wymogów sanitarnych. 4.7.
EKES z uwagą przyglądać się będzie procesowi wdrożenia Europejskiej Unii Zdrowotnej i zaleca uwzględnienie powiązań między zdrowiem zwierząt i ludzi.
Współpraca ta podkreśla również fakt, że ze względu na transgraniczny charakter pandemii skuteczne i udane mogą być tylko jednolite, dobrze skoordynowane działania, oparte na wspólnym uznawaniu. 4.8.
Podczas pandemii COVID-19 dostrzec można było rozdrobnione, nieskoordynowane podejście do badań klinicznych w Europie.
EKES zauważa, że ogólnoeuropejskie podejście może umożliwić usprawnienie procedur i procesów badań klinicznych, w szczególności nowych potencjalnych leków do skutecznego i dostępnego leczenia.
Wielkoskalowa europejska platforma dla badań klinicznych może być tutaj rozwiązaniem. 4.9.
Z danych badań naukowych i statystyk frekwencji w służbie zdrowia wynika, że kryzys związany z COVID-19 może spowodować znaczny wzrost stresu psychologicznego, co z kolei może przyczynić się do rozwoju chorób psychosomatycznych.
W systemach zdrowotnych wszystkich państw członkowskich UE należy uwzględnić to nowe zjawisko chorobowe, a także jeszcze niedostatecznie zbadane skutki przewlekłego COVID-19. 4.10.
Zapobieganie pandemii, przygotowanie do niej i reagowanie na nią to priorytety dla Europy.
EKES uważa, że UE powinna nadal reagować na kryzys w sposób spójny i globalny, w szczególności poprzez COVAX, jak również nowe potencjalne leki i terapie oraz wzmacniać i wspierać globalną architekturę bezpieczeństwa zdrowotnego.
Musi to także umocnić rolę UE w Światowej Organizacji Zdrowia.
W tym kontekście i w celu zareagowania na pilne potrzeby zwłaszcza krajów rozwijających się, EKES wzywa KE do rozpoczęcia otwartej debaty na poziomie europejskim na temat tymczasowego, dobrowolnego odstępstwa od porozumienia TRIPS, które miałoby zastosowanie do szczepionek, terapii i testów przeciwko COVID-19, aby umożliwić zwiększenie światowej produkcji szczepionek i obniżenie kosztów w celu zapewnienia do nich dostępu ludziom na całym świecie. 4.11.
Jeśli chodzi o pierwsze wnioski dotyczące sektora zdrowia sformułowane w komunikacie Komisji Europejskiej, EKES jest zdania, że rażąco brakuje w nich stwierdzenia, iż mamy do czynienia z nierównomierną dostępnością interwencji i usług służących radzeniu sobie z obciążeniem systemów opieki zdrowotnej, przy jednoczesnym pominięciu grup szczególnie wrażliwych.
Pod wieloma względami sytuacja ta została dodatkowo spotęgowana przez kryzys związany z COVID-19.
Równy dostęp do usług oraz ich dostępność powinny nie tylko stanowić kryterium oceny, ale mógłby one także przyczynić się do ratowania życia.
5.
Aspekty społeczne 5.1.
W 2021 r. zaobserwowaliśmy pogłębienie nierówności między kobietami i mężczyznami w całej Europie, zwłaszcza w wyniku alarmującego wzrostu liczby przypadków przemocy wobec kobiet w trakcie pandemii COVID-19.
Ograniczenia w przemieszczaniu się i izolacja stworzyły sprzyjające warunki dla kontrolowania przez oprawców ich ofiar i doprowadziły do przemocy fizycznej, psychicznej i seksualnej wobec kobiet i dziewcząt, które miały bardzo ograniczony dostęp do usług wsparcia.
Sytuację tę nazwano „drugą pandemią”.
EKES wzywa Komisję Europejską do przyjęcia kompleksowych ram na rzecz zapobiegania wszelkim formom przemocy wobec kobiet i dziewcząt z perspektywy feministycznej, przekrojowej i uwzględniającej aspekt płci oraz na rzecz zwalczania tego procederu, aby zagwarantować, że w przypadku przyszłych kryzysów zdrowotnych uda się zapobiec równoległej pandemii przemocy.
(3)
Dz.U. C 286 z 16.7.2021, s. 109.