6.4.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 152/117
1.7.
Opierając się na kilku wcześniejszych opiniach (1) i filarze praw socjalnych, EKES popiera środki podejmowane na szczeblu UE i państw członkowskich w celu wspierania współpracy między systemami opieki zdrowotnej z poszanowaniem wartości UE, takich jak godność i uczciwa konkurencja, oraz w celu zapewnienia pozytywnej konwergencji systemów opieki zdrowotnej i systemów ochrony socjalnej. 1.8.
W czasie pandemii zaobserwowaliśmy niezbędną ekspansję działalności instytucji europejskich i państwa na niespotykaną dotąd skalę, mającą pomóc finansowo zarówno pojedynczym przedsiębiorstwom, jak i osobom fizycznym.
EKES podkreśla, że ważne jest przejście od środków nadzwyczajnych do inwestycji produkcyjnych, aby zapewnić trwałe ożywienie gospodarcze sprzyjające włączeniu społecznemu w perspektywie średnio- i długoterminowej oraz zapobiec ryzyku, że polityka fiskalna i pieniężna mogłyby zostać obarczone wysokim ryzykiem inflacyjnym, co może prowadzić do stagflacji. 1.9.
EKES z zadowoleniem przyjmuje starania Komisji Europejskiej, by wspierać krajowe kampanie na rzecz umiejętności korzystania z mediów we współpracy z Europejskim Obserwatorium Mediów Cyfrowych (EDMO) i grupą ekspercką ds. umiejętności korzystania z mediów (Media Literacy Expert Group), przyczyniając się w ten sposób do walki z dezinformacją, w tym dezinformacją antyszczepionkową, które wywołują nieuzasadnione obawy i wyrządzają poważne szkody. 1.10.
Komitet opowiada się za wzmocnieniem międzynarodowej współpracy oraz budowy siły Europy w instytucjach międzynarodowych.
EKES podkreśla, że jakiekolwiek osłabienie pozycji Europy i jej zaangażowania w organizacjach międzynarodowych stwarza innym krajom spoza UE możliwość działania w sposób niesprzyjający wartościom wyznawanym przez Unię Europejską. 2.
Uwagi ogólne 2.1.
Na początku 2020 r. pandemia COVID-19 ujawniła niektóre z istniejących dysfunkcji w sektorze zdrowia, w wielu państwach i instytucjach UE, a także w niektórych sektorach gospodarki.
Wszystko to dodatkowo zwiększyło powagę kryzysu i nierównowagę społeczną. 2.2.
Komitet z zadowoleniem przyjmuje dążenie Unii i jej instytucji do ciągłej oceny procesów zachodzących w trakcie pandemii, zarówno pod kątem bezprecedensowego obciążenia systemów opieki zdrowotnej, jak i wpływu na całą UE.
Komitet podkreśla, że ten miniony okres należy również ocenić jako nadzwyczajny test demokratycznego i jednolitego funkcjonowania UE. 2.3.
EKES dostrzega ogromne wysiłki podejmowane przez różne instytucje UE koordynujące pomoc w zakresie szczepień, przez instytucje krajowe zapewniające ochronę socjalną i programy wsparcia oraz przez przedsiębiorstwa, które zrobiły wszystko, co w ich mocy, aby chronić swoich pracowników i działalność, i podjęły wyzwanie, jakim jest szybka normalizacja zatrudnienia oraz dostaw podstawowych produktów.
Jednocześnie odnotowuje, że pozostaje jeszcze wiele do zrobienia, zanim zapewniona zostanie pełna stabilność i równowaga na rynku pracy. 2.4.
EKES podkreśla, że pierwszym i głównym wnioskiem jest to, że szczególnie w czasie pandemii o charakterze regionalnym lub ponadnarodowym musimy współpracować na szczeblu europejskim, aby wypracować wspólne narzędzia służące nie tylko reagowaniu z punktu widzenia ochrony zdrowia, ale także zarządzaniu sytuacją kryzysową i wsparciu transformacji w kierunku szybkiej, lecz sprzyjającej włączeniu społecznemu i zrównoważonej odbudowy.
Podkreśla pozytywne podejście instytucji europejskich do wdrażania nowych i innowacyjnych narzędzi finansowych, uzgodnionych w ramach solidarnego podejścia opartego na wspólnych interesach. 2.5.
Najgorsze, co mogłoby się wydarzyć, to wybuch kolejnego kryzysu, zanim sytuacja się w pełni ustabilizuje.
Stąd priorytetem Komisji Europejskiej jest dziś podjęcie działań na rzecz budowy odporności systemu gospodarczego, społecznego oraz zdrowotnego na przyszłość.
EKES zgadza się z tą strategią oraz z koniecznością krytycznego spojrzenia na wyciągnięte wnioski i wzmocnienia zarządzania kryzysowego w Unii Europejskiej. 2.6.
Komisja Europejska wymienia dziesięć ważnych wniosków płynących z pandemii, jednakże jedynie zdawkowo wskazuje na nierównomierny wpływ kryzysu, który najbardziej dotknął grupy szczególnie wrażliwe oraz małe i średnie przedsiębiorstwa.
Zalecenia muszą wychodzić od krytycznego spojrzenia na to, co zostało dotychczas zrobione, co się sprawdziło, a co wymaga poprawy. 2.7.
W okresie wychodzenia z kryzysu poważnym problemem okazują się również niedobory pracowników wykonujących niezmiernie ważne zawody wymagające niskich kwalifikacji.
Kryzys ujawnił też nasze narażenie na rozdrobnienie globalnych łańcuchów dostaw i potrzebę ponownego przemyślenia strategii przemysłowej w odniesieniu do produkcji niezbędnych produktów.
(1)
Dz.U. C 13 z 15.1.2016, s. 40, Dz.U.
C 14 z 15.1.2020, s. 1.