6.4.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 152/109
3.14.
Kolejną kwestią, którą należy rozwiązać, jest to, w jaki sposób umożliwić emitentom zielonych obligacji spoza UE dostęp do unijnych rynków kapitałowych i vice versa – a zatem mowa tu o potrzebie dostosowania systematyk między poszczególnymi jurysdykcjami na całym świecie.
W tym kontekście zasadne jest odniesienie się do międzynarodowej platformy ds. zrównoważonego finansowania, która jest forum dialogu między decydentami, prowadzonego w nadrzędnym celu zwiększenia poziomu kapitału prywatnego inwestowanego w zrównoważone środowiskowo projekty.
Docelowo działania platformy mają ułatwiać uruchamianie kapitału prywatnego na rzecz zrównoważonych środowiskowo inwestycji.
W związku z tym platforma stanowi forum wielostronnego dialogu politycznego, by pomóc inwestorom zidentyfikować i wykorzystać możliwości zrównoważonego inwestowania, które rzeczywiście przyczyniają się do realizacji celów klimatycznych i środowiskowych.
Na tym właśnie forum należałoby przedyskutować i uzgodnić dostosowanie systematyk.
3.15.
Jak stwierdzono wcześniej ESMA, jako unijny organ nadzoru rynkowego, odegrałaby zasadniczą rolę w zapewnianiu jak najbardziej pragmatycznego stosowania proponowanych standardów.
Wymagałoby to rozwoju umiejętności i budowania potencjału ESMA jako jednostki nadzorującej kontrolerów europejskich zielonych obligacji.
Komisja Europejska wyznacza z kolei kryteria kwalifikacji i przejrzystości, które stanowią solidne podstawy dla ESMA.
EKES- uważa, że w miarę budowania zdolności przez ESMA będzie ona mogła z czasem wspierać swoje odpowiedniki spoza UE, aby stosowały podobne standardy, co z kolei ułatwi inwestorom z UE dostęp do rynków wschodzących.
3.16.
Inną kwestią do rozważenia jest fakt, że przejście na niskoemisyjną gospodarkę w UE będzie wymagać finansowania znacznie wyższego niż środki obecnie dostępne w ramach NextGenerationEU.
Sektor prywatny odgrywa już pewną rolę w tej transformacji, jednak potrzeby w tym zakresie są znacznie większe.
A zatem proponowany europejski standard zielonych obligacji przyczyniłby się do dalszego rozwoju raczkującego rynku zielonych obligacji i oprócz ułatwienia ponadgranicznego finansowania na rynkach finansowych skłoniłby także dodatkowe podmioty do emisji obligacji.
W ostatecznym rachunku proponowany standard zielonych obligacji poprawiłby reputację potencjalnych emitentów i inwestorów oraz ich zaangażowanie w zrównoważony rozwój i cele środowiskowe, a mianowicie łagodzenie zmiany klimatu, dostosowywanie się do niej, zrównoważone wykorzystanie i ochrona wód i zasobów morskich, transformacja w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym, recykling, przeciwdziałanie powstawaniu odpadów, przeciwdziałanie zanieczyszczeniom oraz ich kontrola, a także ochrona zdrowych ekosystemów.
Odnośne cele środowiskowe i społeczne byłyby zatem częścią każdej strategii przedsiębiorstwa.
Ponadto propagowanie unijnego oznakowania ekologicznego produktów finansowych, przy jednoczesnym minimalizowaniu biurokracji, pomogłoby wspierać przedsiębiorstwa prywatne w przyjmowaniu takiej strategii.
3.17.
EKES spodziewa się, że z czasem inwestorzy będą wybierać europejski standard zielonych obligacji, ponieważ zapewni on wykorzystanie funduszy zgodnie z systematyką, co z kolei złagodzi nałożone na inwestorów wymagania w zakresie sprawozdawczości.
A zatem należy dążyć do przyjęcia proponowanego standardu zielonych obligacji w całej UE – zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym.
3.18.
W tym kontekście EKES z zadowoleniem przyjąłby stosowanie – w ramach proponowanego standardu – zasady praw nabytych do już istniejących zielonych obligacji oraz ewentualne stosowanie takich standardów do obligacji w ramach instrumentu NextGenerationEU.
EKES jest przekonany, że zielone obligacje dostosowane do unijnej systematyki przyczyniłyby się do osiągnięcia celów środowiskowych.
Ponadto EKES spodziewa się, że europejski standard zielonych obligacji zwiększy zainteresowanie inwestorów tego rodzaju inwestycjami, co z kolei pozwoli na dalszy rozwój rynku zielonych obligacji.
Jest to dobra wiadomość dla emitentów i inwestorów, jednak EKES zwraca uwagę na wcześniej wspomniane wyzwania.
3.19.
Idąc o krok dalej i zakładając, że wniosek legislacyjny zostanie przyjęty w bieżącym brzmieniu, interesujące byłoby zanalizowanie (i) stopnia, w jakim inwestorzy zarówno w UE, jak i poza nią, żądaliby, aby emitenci dostosowali się do proponowanych standardów, lub tego, czy wniosek spowodowałby rozbieżności między rynkiem zielonych obligacji w UE a rynkiem w pozostałej części świata, (ii) a także tego, w jaki sposób proponowane wdrożenie europejskiego standardu zielonych obligacji wpłynęłoby na rozwój rynku zielonych obligacji w UE i poza nią.
3.20.
Zdaniem EKES-u ma to szczególne znaczenie, ponieważ UE nie będzie w stanie sama stawić czoła wyzwaniom środowiskowym, takim jak zmiana klimatu.
Jeśli nie zostanie wypracowane wspólne stanowisko z krajami trzecimi w zakresie dostosowania do systematyki, wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia w sprawie dobrowolnego standardu zielonych obligacji prawdopodobnie nie przyjmie się jako norma na światowym rynku zielonych obligacji.
Doprowadziłoby to do fragmentacji rynków kapitałowych i prawdopodobnie do nieprzyjmowania proponowanych przez Komisję standardów przez emitentów z krajów trzecich.
Mogłoby to powstrzymać napływ funduszy, które są potrzebne do tego, by sprostać ogromnym wyzwaniom środowiskowym, w szczególności związanym ze zmianą klimatu.