C 152/106
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
6.4.2022
1.7.
Jeśli chodzi o emitentów zielonych obligacji spoza UE, EKES jest zdania, że dostęp do rynków kapitałowych UE i vice versa powinien opierać się na dostosowaniu systematyki we wszystkich jurysdykcjach na całym świecie.
Zdaniem EKES-u ma to szczególne znaczenie, ponieważ UE nie będzie w stanie sama stawić czoła wyzwaniom środowiskowym, takim jak zmiana klimatu.
Jeśli nie zostanie wypracowane wspólne stanowisko w zakresie ujednolicenia systematyki z krajami trzecimi, wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia w sprawie dobrowolnego standardu zielonych obligacji prawdopodobnie nie przyjmie się jako standard na światowym rynku zielonych obligacji.
Międzynarodowa platforma ds. zrównoważonego finansowania powinna odegrać kluczową rolę w zapewnianiu tej wspólnej płaszczyzny poprzez pełnienie roli forum dialogu między decydentami politycznymi. 1.8.
Ponadto EKES z zadowoleniem przyjmuje przewidziany w unijnej systematyce wymóg, aby w inwestycjach kierowano się zasadą „nie czyń poważnych szkód” i spełniano minimalne zabezpieczenia, biorąc pod uwagę stałą potrzebę priorytetowego traktowania transformacji ekologicznej, ochrony socjalnej oraz ochrony praw człowieka i pracowników.
Może to jednak ograniczyć zakres ujednolicenia systematyki z krajami trzecimi, szczególnie jeśli w jurysdykcji krajów trzecich nie stosuje się kryteriów „nie czyń poważnych szkód”, takich jak poszanowanie prawa do rokowań zbiorowych.
W związku z tym EKES proponuje utworzenie specjalnego komitetu monitorującego w celu nadzorowania dynamiki rynku zielonych obligacji, z udziałem partnerów społecznych.
2.
Uwagi ogólne 2.1.
W dniu 6 lipca 2021 r.
Komisja Europejska przedstawiła wniosek dotyczący nowego rozporządzenia w sprawie dobrowolnego europejskiego standardu zielonych obligacji.
Celem proponowanego wniosku jest sprawienie, by system finansowy UE był bardziej zrównoważony poprzez stworzenie złotego standardu dla zielonych obligacji, który mógłby być porównywany i ewentualnie dostosowany do innych standardów rynkowych. 2.2.
Standard zielonych obligacji byłby otwarty dla wszystkich emitentów zielonych obligacji, w tym emitentów prywatnych, publicznych i emitentów długu państwowego, jak również dla emitentów z siedzibą poza UE. 2.3.
Proponowane ramy wyznaczyłyby dobrowolny standard dotyczący sposobu wykorzystywania zielonych obligacji przez przedsiębiorstwa i organy publiczne, aby gromadzić fundusze na rynkach kapitałowych na finansowanie projektów. 2.4.
Według tego standardu w momencie wykupu obligacji emitenci alokują wszystkie przychody z emisji na działania, które spełniają wymogi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (1) w sprawie systematyki.
Wyznacza on cele w zakresie ochrony środowiska, kryteria kwalifikacji i progi wyników działalności gospodarczej.
Działalność gospodarcza zostanie uznana za zgodną z tym standardem, jeśli: a) wnosi istotny wkład w realizację co najmniej jednego z celów środowiskowych; b) nie wyrządza poważnych szkód dla innych celów środowiskowych oraz c) jest zgodna z gwarancjami społecznymi oraz tymi związanymi z zarządzaniem. 2.5.
Zielone obligacje UE pomogłyby zająć się finansowaniem projektów długofalowych (realizowanych przez okres do 10 lat), jeśli takie projekty będą zgodne z celami środowiskowymi rozporządzenia w sprawie systematyki. 2.6.
Zielone obligacje UE byłyby przedmiotem kontroli zewnętrznej, aby zadbać o ich zgodność z wymogami, o których mowa powyżej, a w szczególności z wymogiem dostosowania projektów do systematyki.
Zgodnie z proponowanym wnioskiem kontrolerzy zewnętrzni byliby zarejestrowani przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) i będą musieli regularnie spełniać warunki rejestracji. 2.7.
W przypadku gdy techniczne kryteria kwalifikacji dotyczące systematyki UE, określone w rozporządzeniu w sprawie systematyki, ulegną zmianie po wyemitowaniu obligacji, wniosek zezwala emitentom na dalsze kwalifikowanie się przez kolejne pięć lat na podstawie wcześniejszych kryteriów.
EKES jest jednak zdania, że po zakwalifikowaniu obligacji jako „zielonej” w momencie emisji nie należy zmieniać zasad alokowania przychodów.
W praktyce, nawet jeśli kryteria kwalifikacji dotyczące systematyki zmienią się, a obligacja nie będzie już spełniać nowych kryteriów, powinna ona pozostać „zielona” przez cały okres do terminu zapadalności.
Powinno to przyczynić się do stabilności rynków obligacji ekologicznych. 2.8.
Wniosek ma również na celu poprawę zaufania inwestorów i usprawnienie gwarancji oraz ograniczenie ryzyka związanego z tym, że projekty finansowane z zielonych obligacji nie zrealizują założonych celów w zakresie ochrony środowiska.
Emitenci takich obligacji byliby zobowiązani do systematycznej sprawozdawczości.
(1)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U.
L 198 z 22.6.2020, s. 13).