6.4.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 152/105
Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskich zielonych obligacji” [COM(2021) 391 final – 2021/0191 (COD)] (2022/C 152/17)
Sprawozdawca: Philip VON BROCKDORFF Wnioski o konsultację
Rada, 12.8.2021 Parlament Europejski, 13.9.2021
Podstawa prawna
Art.
114 i 304 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Sekcja odpowiedzialna
Sekcja ds. Unii Gospodarczej i Walutowej oraz Spójności Gospodarczej i Społecznej
Data przyjęcia przez sekcję
23.11.2021
Data przyjęcia na sesji plenarnej
8.12.2021
Sesja plenarna nr
565
Wynik głosowania (za/przeciw/wstrzymało się)
123/1/4
1.
Wnioski i zalecenia 1.1.
Dobrowolny europejski standard zielonych obligacji tworzy system oparty na przejrzystości i nadzorze.
W ramach takiego systemu tylko projekty zgodne z unijną systematyką dotyczącą zrównoważonej działalności kwalifikowałyby się do finansowania, a emitenci musieliby przedstawić dodatkowe informacje w momencie emisji, a następnie w ramach regularnej sprawozdawczości w zakresie wykorzystania przychodów i skutków projektów. 1.2.
EKES uważa, że europejski standard zielonych obligacji może także potencjalnie przynieść znaczące korzyści gospodarcze, zarówno emitentom, jak i inwestorom.
Jest to możliwe, gdyż celem wniosku jest utworzenie powszechnego, wiarygodnego i ukierunkowanego mechanizmu emitowania zielonych obligacji, a jednocześnie zminimalizowanie asymetrii informacyjnej i umożliwienie emitentowi zyskania znaczących korzyści pod względem reputacji. 1.3.
Zdaniem EKES-u dostosowanie takich obligacji do rozporządzenia UE w sprawie systematyki sprawi również, że będą się one dobrze nadawać do finansowania działalności gospodarczej wspierającej przejście na bardziej zrównoważoną i zdekarbonizowaną gospodarkę. 1.4.
Proponowany standard pomógłby również w znacznym ograniczeniu istniejących poziomów niepewności co do rodzajów aktywów lub wydatków, które można racjonalnie sklasyfikować jako zielone wykorzystanie kapitału.
Jednak ze względu na wyżej wspomniane dostosowanie do unijnej systematyki EKES jest zdania, że potrzebne są jasne wytyczne ze strony Komisji, aby ukierunkować inwestorów na europejskie zielone obligacje i projekty o pozytywnym wpływie na środowisko. 1.5.
EKES uważa, że przy dalszym rozwijaniu zielonych obligacji jako klasy aktywów konieczne jest stosowanie jednolitego standardu we wszystkich państwach członkowskich i mającego zastosowanie do emitentów.
Jednak nie należy bagatelizować wyzwań, przed którymi stają emitenci przestrzegający standardów wynikających z unijnej systematyki.
Najprawdopodobniej rozważą oni koszty kontroli zewnętrznej w porównaniu z korzyściami wynikającymi z dotarcia do szerszej grupy inwestorów.
Należy uniknąć sytuacji, w której prywatni emitenci mogą preferować alternatywne zielone obligacje i mniej uciążliwe procesy certyfikacji. 1.6.
Proponowane procedury w zakresie sprawozdawczości i zachowania zgodności mogą również mieć nieproporcjonalny wpływ finansowy na MŚP, które mogą uznać standard zielonych obligacji za zbyt represyjny, a co za tym idzie mogą one zniechęcać do dalszego wzrostu.
Należy tego również uniknąć i dlatego EKES zaleca pragmatyczne podejście do wymogów w zakresie nadzoru i sprawozdawczości.
Unikanie zbyt szczegółowego stanowienia przepisów i nadmiernego regulowania, również w przypadku emitentów korporacyjnych, ułatwiłoby przyjęcie unijnego standardu zielonych obligacji na rynkach kapitałowych.
W gospodarkach charakteryzujących się dekarbonizacją emitenci korporacyjni są uważani za równie ważnych jak emisja zielonych obligacji przez Komisję, a EKES jest zdania, że standardy stosowane w odniesieniu do zielonych obligacji emitowanych przez sektor publiczny i emitentów korporacyjnych muszą być zbieżne.