C 152/102
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
6.4.2022
4.2.5.
Działania na rzecz wspierania wiarygodnych inwestycji społecznych (działanie nr 2 lit. d)) są dalece niewystarczające, aby wypełnić lukę strategii w sektorze społecznym.
Rozporządzenie w sprawie systematyki (10) zapewnia co prawda minimalny poziom ochrony, odwołując się m.in. do podstawowych standardów pracy Międzynarodowej Organizacji Pracy.
Nie wystarcza to jednak do wsparcia postępu społecznego za pomocą systematyki.
Wymaga to konsekwentnego podejścia do pogłębiania zrównoważonego rozwoju społecznego, w którym to podejściu obywatele i rynek pracy znajdują się w centrum uwagi.
Podstawą jest już Europejski filar praw socjalnych i cele zrównoważonego rozwoju ONZ.
Dla przykładu systematyka, która w równym stopniu uwzględnia cele środowiskowe i społeczne, a tym samym przewiduje ogólną zasadę „nie czyń poważnych szkód” (11), może być wartościową podstawą dla UE zrównoważonej pod względem gospodarczym, społecznym i środowiskowym.
Obecnie należy szybko opracować całościową systematykę z udziałem partnerów społecznych i społeczeństwa obywatelskiego.
Sprawozdanie na temat systematyki społecznej zostanie opublikowane już i tak w zdecydowanie późnym terminie, tj. pod koniec 2021 r.
4.2.6.
Zbyt późno, bo dopiero pod koniec 2022 r., przeprowadzony zostanie także przegląd standardów technicznych w ramach rozporządzenia w sprawie ujawniania informacji związanych ze zrównoważonym rozwojem w sektorze usług finansowych (12) w celu doprecyzowania wskaźników dotyczących niekorzystnych skutków środowiskowych i społecznych.
EKES wzywa do znacznie szybszego przeanalizowania wskaźników dotyczących praw pracowniczych i praw człowieka oraz do wprowadzenia wyższych standardów.
Oczywiście również w tym zakresie należy w pełni zaangażować partnerów społecznych i społeczeństwo obywatelskie. 4.3.
Zwiększona odporność na ryzyko związane ze zrównoważonym rozwojem 4.3.1.
EKES opowiada się za włączeniem czynników związanych ze zrównoważonym rozwojem do zarządzania ryzykiem w sektorze finansowym.
Jest to jedyny sposób na przerwanie błędnego koła, w którym przedsiębiorstwa finansowe finansują działania szkodliwe dla klimatu.
Podczas gdy zmiana klimatu stanowi poważne zagrożenie dla banków i zakładów ubezpieczeń, wpływa ona również na cały sektor finansowy, a nawet zagraża ogólnej stabilności finansowej.
W tym kontekście EKES ostrzega przed błędną interpretacją roli sektora finansowego jako organu odpowiedzialnego za egzekwowanie przepisów i narzucającego cele zrównoważonego rozwoju w interesie ogólnym.
Ryzyko związane z klimatem jest jednak mało wymierne ze względu na jego szeroką skalę, bezprecedensowy charakter i niepewność.
Nie może to jednak w żadnym wypadku prowadzić do opóźnienia konkretnych działań, co mogłoby jeszcze bardziej pogłębić problem.
Ogólnie rzecz biorąc, konieczne jest szybkie i ostrożne działanie, aby zapobiec reakcjom podobnym do szoku.
Podstawą takiego działania ma być przy tym unijna systematyka.
4.3.2.
Z zadowoleniem przyjmuje się uwzględnienie ryzyka dla zrównoważonego rozwoju w standardach sprawozdawczości finansowej oraz opracowanie normy dla kapitału naturalnego, przy czym niezbędne jest wprowadzenie naukowo uzasadnionych, rygorystycznych i wiarygodnych norm oraz metod (działanie nr 3 lit.a)).
Rozsądne jest również systematyczne uwzględnianie istotnych ryzyk ESG w ratingach i perspektywach (działanie nr 3 lit.b)).
EKES proponuje, aby w obecnym kontekście ponownie podjąć debatę na temat unijnej agencji ratingowej i tym samym umocnić pionierską rolę UE w dziedzinie zrównoważonego rozwoju.
4.3.3.
Podejście, aby uwzględniać czynniki ESG w systemie zarządzania ryzykiem banków oraz w ramach ostrożnościowych firm ubezpieczeniowych, należy uznać za spójne (działania nr 3 lit. c) i nr 3 lit. d)).
Należy to również uwzględnić przy zmianach rozporządzenia w sprawie wymogów kapitałowych (Capital Requirements Regulation – CRR), dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych (Capital Requirements Directive – CRD) oraz dyrektywy Wypłacalność II (13), które prawdopodobnie zostaną poprzedzone długimi debatami.
W związku z tym EKES zaleca również podjęcie w niedługim czasie działań dotyczących norm pomiaru ryzyka w procesie zarządzania ryzykiem, aby zapewnić możliwość szybkiego określania ryzyka związanego ze zrównoważonym rozwojem oraz odpowiednie rezerwy kapitałowe.
Na poziomie technicznym nadają się do tego m.in. wytyczne europejskich organów nadzorczych.
Ogólnie zaleca się solidną, perspektywiczną i starannie wykalibrowaną politykę w zakresie ryzyka i kapitału, która uwzględniałaby wpływ ryzyka dla stabilności finansowej na stabilność finansową.
4.3.4.
Działania takie jak wewnętrzne testy warunków skrajnych w ramach uzupełnienia są krokiem we właściwym kierunku.
EKES sprzeciwia się jednak koncepcji, zgodnie z którą narażenia zaklasyfikowane jako zrównoważone miałyby mieć szczególne traktowanie ze strony organów nadzorczych, np. poprzez obniżenie wymogów kapitałowych.
Jednocześnie coraz bardziej złożony zestaw reguł może prowadzić do nieporozumień i luk prawnych.
W związku z tym EKES opowiada się za ściśle ekonomiczną oceną ryzyka.
Waga ryzyka powinna opierać się przede wszystkim na ryzyku związanym ze stabilnością gospodarczą.
Przy czym inwestycje, które stanowią zagrożenie dla klimatu, są tak czy inaczej narażone na ryzyko utraty wartości i fiasko.
Jeśli rozporządzenie CRR, dyrektywa CRD i dyrektywa Wypłacalność II zostaną poluzowane, EKES ostrzega przed regulacyjną „jazdą bez trzymanki” i zagrożeniem dla osiągniętych norm.
(10) (11) (12) (13)
Rozporządzenie (UE) 2020/852, art. 18.
Zasada „nie czyń poważnych szkód”.
Rozporządzenie (UE) 2019/2088 w sprawie ujawniania informacji związanych ze zrównoważonym rozwojem w sektorze usług finansowych.
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U.
L 335 z 17.12.2009, s. 1).