6.4.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 152/101
4.1.5.
Przewidziany w rozporządzeniu w sprawie systematyki akt delegowany uwzględniający pozostałe cztery cele środowiskowe w dziedzinie wody, różnorodności biologicznej, zapobiegania zanieczyszczeniom i gospodarki o obiegu zamkniętym (działanie nr 1 lit. d)) jest pożądanym krokiem w kierunku całościowego podejścia do zrównoważonego rozwoju.
EKES z zadowoleniem przyjmuje także zapowiedź Komisji, aby zaproponować kryteria oceny w ramach różnorodności biologicznej (bioróżnorodności) w celu połączenia różnorodności biologicznej z polityką klimatyczną.
Za zmierzanie we właściwym kierunku należy uznać rozszerzenie zakresu na rodzaje działalności gospodarczej o pośrednim poziomie efektywności środowiskowej oraz rozróżnianie między rodzajami działalności gospodarczej niewywierającymi wystarczającego wpływu na zrównoważenie środowiskowe a rodzajami działalności gospodarczej, które wywierają istotny szkodliwy wpływ na zrównoważenie środowiskowe (działanie nr 1 lit. b)).
W tym kontekście w rozporządzeniu w sprawie systematyki przewidziano, że do końca 2021 r. ma zostać sporządzone sprawozdanie na temat rodzajów działalności gospodarczej niewywierających wystarczającego wpływu oraz wywierających istotny szkodliwy wpływ.
EKES nalega, aby sprawozdanie to zostało faktyczne przedstawione w tym terminie.
W ramach rozszerzania systematyki należy również dopilnować, aby – również ze względu na większą złożoność – nie powstawały luki prawne umożliwiające prowadzenie pseudoekologicznych działań marketingowych.
4.1.6.
EKES z zadowoleniem przyjmuje rozszerzenie zakresu norm i oznakowania (działanie nr 1 lit. e)) oraz wzywa m. in. do większej determinacji we wprowadzaniu norm minimalnych.
Ogólne ramy dotyczące oznakowania instrumentów finansowych służących finansowaniu transformacji byłyby ważne, gdyby istniały jasno określone i wiarygodne punkty odniesienia.
Na szczególną uwagę zasługuje wprowadzający w błąd nieuczciwy marketing w zakresie zrównoważoności [ang. sustainability-washing], w ramach którego dana instytucja udaje, że jest bardziej zrównoważona pod względem środowiskowym lub społecznym niż faktycznie jest.
Jednak do 2023 r. ma zostać jedynie przeprowadzona ocena, czy jest to konieczne.
Nawet co do opracowania wskaźnika referencyjnego ESG zapowiedziano jedynie przegląd, chociaż również w tym przypadku wiążące definicje i zasady istotnie przyczyniłyby się do stworzenia jasności, której słusznie domagają się inwestorzy i społeczeństwo. 4.2.
Ramy zrównoważonego finansowania o włączającym charakterze 4.2.1.
EKES z zadowoleniem przyjmuje fakt, że konsumentom, małym inwestorom i MŚP ma zostać ułatwiony dostęp do zrównoważonego finansowania, aby umożliwić realizację mniejszych projektów na poziomie lokalnym (działanie nr 2 lit. a)).
Należy również zapewnić uczciwe koszty finansowania.
Promowanie wiedzy o zrównoważonym rozwoju jest dobrym podejściem, które spotyka się z coraz większym zainteresowaniem.
Edukacja finansowa nigdy nie zastąpi jednak solidnej ochrony inwestorów, a nacisk na aspekty zrównoważonego rozwoju nie może prowadzić do ukrywania nieproporcjonalnie wysokiego ryzyka.
W opracowywaniu ram kompetencji finansowych muszą uczestniczyć reprezentanci inwestorów.
4.2.2.
EKES z zadowoleniem przyjmuje projekty w dziedzinie doradztwa i kompasu systematyki (działanie nr 2 lit. a)), mające poprawić sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju także w przypadku MŚP nieobjętych wnioskiem dotyczącym dyrektywy w sprawie sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (CSRD) (9).
Ulepszenie sprawozdawczości i uczynienie jej bardziej wiążącą jest ważne, ponieważ nawet działalność gospodarcza mniejszych przedsiębiorstw może mieć daleko idący wpływ na środowisko.
EKES zwraca uwagę na duże zainteresowanie całego społeczeństwa obywatelskiego zrównoważoną polityką przedsiębiorczości.
W szczególności klienci i inwestorzy MŚP będą również domagać się oświadczeń dotyczących zrównoważonego rozwoju.
W ramach uproszczonego systemu raportowania ESG należy jednak zachować szczególną ostrożność, aby uniknąć pseudoekologicznego marketingu.
Zalecane jest również wykonanie następujących kroków: normalizacja i porównywalność informacji niefinansowych pochodzących od przedsiębiorstw z UE, wdrożenie ram regulacyjnych i nadzorczych dla dostawców danych dotyczących zrównoważonego rozwoju oraz zapewnienie dostępu do nieprzetworzonych danych niefinansowych pochodzących od przedsiębiorstw.
Wymogi w zakresie sprawozdawczości nie są celem samym w sobie i nie powinny w związku z tym pociągać za sobą nadmiernych zasobów i kosztów, tylko skutecznie przyczyniać się do przejrzystości w celu poprawy efektywności rynku, a tym samym ułatwienia lepszego dostępu do finansowania.
4.2.3.
Technologie cyfrowe są konsekwentnie wykorzystywane dla zrównoważonego finansowania, Z tego samego względu aspekty zrównoważonego a aspekty zrównoważonego rozwoju należy z kolei zakorzenić w technologii (działanie 2 lit. b)).
Koordynacja działań mających na celu promowanie zrównoważonego rozwoju w ujęciu całościowym, cyfryzację oraz przeciwdziałanie kryzysowi COVID-19 tworzy efekt synergii, który należy wykorzystać, aby działania UE miały większą siłę przebicia.
W kontekście ekologicznego planowania budżetowego (działanie nr 2 lit.e)) EKES zaleca powiązanie go z przyszłą złotą zasadą dotyczącą inwestycji.
Ogólnie rzecz biorąc, należy wyrazić ubolewanie nad faktem, że tutaj również nie przewidziano całościowego podejścia do zrównoważonego rozwoju.
W przypadku podziału ryzyka należy zadbać o to, aby nie doszło do jednostronnego obciążenia i przeniesienia ryzyka na niekorzyść sektora publicznego.
4.2.4.
Zwiększenie ochrony ubezpieczeniowej w odniesieniu do ryzyka środowiskowego stanowi dostosowanie do realiów (działanie nr 2c).
Zdaniem Komisji niewielki wzrost kosztów może znacznie zmniejszyć koszty katastrof związanych ze zmianą klimatu ponoszone przez podatników i rządy, co EKES przyjmuje z wyraźnym zadowoleniem.
Proponowane kroki, jak np. związane z określeniem przykładów najlepszych praktyk, wydają się jednak niezwykle defensywne.
W każdym razie należy włączyć partnerów społecznych i społeczeństwo obywatelskie w dialog na temat odporności (na zmianę klimatu).
(9)
Wniosek dotyczący dyrektywy w odniesieniu do sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (COM(2021) 189 final).