C 152/76
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
6.4.2022
4.10.
De Europese Unie moet meer capaciteiten verwerven om doeltreffend op te treden tegen desinformatie, die stelselmatig wordt verspreid door vijandige machten die vaak worden aangestuurd door regeringen van bepaalde derde landen, waaronder met name Rusland, maar ook China.
Om deze dreiging het hoofd te bieden, zal het niet volstaan om gedragscodes uit te werken.
De nationale overheden hebben meer steun nodig van de inlichtingendiensten, en het zou zinvol zijn dat regeringen hun kennis delen, rekening houdend met de hierboven vermelde problemen in sommige lidstaten. 4.11.
Deze maatregelen moeten ook zorgen voor toegankelijkheid en begrip voor met name zintuiglijk, psychosociaal en verstandelijk gehandicapten, die een gemakkelijke prooi van nepnieuws zijn. 4.12.
Het maatschappelijk middenveld lijkt onvoldoende bij een en ander te worden betrokken.
De belangrijkste gesprekspartners die volgens de Commissie worden genoemd als actoren die in staat zijn om op te treden, zijn de platforms, de media, onderzoekers en factcheckers.
Bedrijven — omdat zij veel geld of hun reputatie kunnen verliezen als gevolg van desinformatiepraktijken — vakbonden en verenigingen moeten een belangrijke rol krijgen bij de bestrijding van desinformatie.
Maatschappelijke organisaties beschikken over een grote legitimiteit die kan worden ingezet in de strijd tegen desinformatie. 4.13.
Het EESC stelt vast dat de strijd tegen desinformatie grotendeels ten aanzien van Engelstalige inhoud wordt gevoerd.
Dat komt met name doordat de meeste platforms van Angelsaksische oorsprong zijn.
Aangezien bepaalde landen (Tsjechië, Polen, de Baltische landen) sterk met desinformatie te maken hebben, zou het Comité graag zien dat er meer actie wordt ondernomen tegen niet-Engelstalige inhoud. 4.14.
Algemeen gezien pleit het EESC voor meer preventieve en proactieve maatregelen.
Omdat er voortdurend nieuwe netwerken ontstaan (Clubhouse), voor desinformatie steeds verfijndere middelen worden gebruikt (deepfake), en sommige toepassingen zich op de grens tussen platforms en particuliere berichtendiensten bevinden (Telegram), moet worden ingegrepen zodra een nieuw soort risico wordt vastgesteld. 4.15.
Zoals de Europese Rekenkamer in haar verslag van 3 juni 2021 betreurt, ontbreekt het in de EU nog steeds aan een strategie voor mediageletterdheid die het maatschappelijk middenveld in staat stelt om informatie beter te ontcijferen, of die nu via de traditionele media of online wordt verspreid.
Een dergelijke strategie, die onder de bevoegdheid van de lidstaten valt, moet al op jonge leeftijd ten uitvoer worden gelegd, zodat jongeren snel feiten van fictie kunnen onderscheiden in de informatie die zij ontvangen. 4.16.
Het EESC stelt vast dat veel mediakanalen, met name audiovisuele, maar al te vaak persoonlijkheden op hun platforms toelaten die beweren over wetenschappelijke deskundigheid te beschikken om zo hun geloofwaardigheid te vergroten.
Het strekt zeer tot aanbeveling om de academische kwalificaties van degenen die als deskundige in de media worden opgevoerd, beter na te trekken.
Brussel, 9 december 2021.
De voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité Christa SCHWENG