C 152/68
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
6.4.2022
3.6.
Een andere kijk op financiën 3.6.1.
Voedselsystemen moeten worden geanalyseerd door financiële instellingen vanuit perspectieven die in overeenstemming zijn met de specifieke kenmerken van de sector.
Levensmiddelenbedrijven kunnen niet worden behandeld op basis van dezelfde criteria als die welke voor andere sectoren worden gehanteerd, zoals lange tijd het geval is geweest, omdat de toegang tot krediet en het rendement op investering (ROI) geen weerspiegeling vormen van duurzaamheidscriteria op lange termijn.
Dit is des te belangrijker gezien de gemiddelde omvang van levens­ middelenbedrijven en de toenemende relevantie van duurzaamheid.
Voor kmo’s is het moeilijker om toegang te krijgen tot financiering en om te rapporteren over hun duurzaamheidsprestaties.
3.6.2.
Wat duurzame financiering voor kmo’s betreft, moet worden benadrukt dat bureaucratische en complexe technische screeningcriteria voor de taxonomie een belemmering kunnen blijken voor bedrijven — met name kmo’s — om het duurzaamheidstraject in te gaan of voort te zetten.
3.7.
Afstemmen op kleine bedrijven 3.7.1.
Verantwoordingskaders en monitoringmechanismen zijn doorgaans goed toegesneden op grote ondernemingen.
Dat is ook het geval op het gebied van duurzaamheid.
3.7.2.
De Europese voedselsystemen bestaan hoofdzakelijk uit kmo’s.
Dit betekent dat ad-hocsteun nodig is om levensmiddelenbedrijven door de transitiefase heen te loodsen.
De steun omvat de invoering van zelfbeoordelings­ instrumenten, de bevordering van netwerken tussen bedrijven, educatieve programma’s over ondernemerschap en duurzaamheid, de oprichting van praktijkgemeenschappen, de stimulering van goede praktijken, gemakkelijker toegang tot innovatie-ecosystemen, fiscale en financiële stimulansen om groter te worden, en gemakkelijker toegang tot markten en tot marktinformatie.
3.7.3.
Ondersteuning en begeleiding, ook op het gebied van IT-hardware- en softwaretechnologieën, kan de ontwikkeling en consolidatie van kmo’s in de bevoorradingssketen en een betere integratie van de SDG’s in hun strategieën bevorderen.
3.8.
Benchmarking: zelfbeoordeling, monitoring, betrokkenheid, dialoog 3.8.1.
Voor elk bedrijf zijn zelfbeoordingsinstrumenten van cruciaal belang voor de afstemming op de Agenda 2030.
Dergelijke instrumenten moeten bedrijven van elke omvang ondersteunen en mogen de kleinste bedrijven niet benadelen.
3.8.2.
Grotere bedrijven hebben behoefte aan een meer omvattende en meer gestandaardiseerde aanpak, die vergelijkingen mogelijk maakt.
Voor kleinere bedrijven moet voor ad-hocondersteuning worden gezorgd.
Gezien de bijzondere kenmerken van de sector is een nauwe dialoog tussen de verschillende actoren in het voedselsysteem (bedrijven, instellingen, investeerders, consumenten, innovatoren) van fundamenteel belang.
3.9.
Betrokkenheid van burgers 3.9.1.
Gezien de maatschappelijke rol van voedsel en de invloed ervan op ecologische en sociale duurzaamheid moeten de burgers worden geraadpleegd bij het vaststellen van Europees, nationaal en regionaal beleid en van strategieën van bedrijven.
De betrokkenheid van burgers is vooral op lokaal niveau van cruciaal belang om voedsel nauw te verweven met het leven in steden en regio’s (18).
Lokaal voedselbeleid kan hier ook toe bijdragen, omdat het een alomvattende aanpak op het gebied van voedsel kan hanteren, waarbij lokale kenmerken worden benut en initiatieven voor cocreatie worden gestimuleerd.
3.9.2.
Het voorbeeld van Leader (19) laat zien dat plaatselijke actiegroepen in dit opzicht een efficiënte bijdrage kunnen leveren.
De oprichting van raden voor voedselbeleid is een ander voorbeeld dat aantoont dat de betrokkenheid van burgers tot duurzamere oplossingen leidt.
(18) (19)
EESC-advies over de bijdrage van het maatschappelijk middenveld aan de ontwikkeling van een alomvattend voedselbeleid in de EU (PB C 129 van 11.4.2018, blz.
18), en EESC-advies “Van boer tot bord”: een duurzame voedselstrategie (PB C 429 van 11.12.2020, blz. 268).
https://enrd.ec.europa.eu/leader-clld_en