C 152/106
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
6.4.2022
1.7.
Wat de uitgevende instellingen van groene obligaties van buiten de EU betreft, is het EESC van mening dat de toegang tot de kapitaalmarkten in de EU en vice versa gebaseerd moet zijn op de wereldwijde, onderlinge afstemming van de taxonomieën in de verschillende jurisdicties.
Volgens het EESC is dat van bijzonder belang aangezien milieu-uitdagingen zoals de klimaatverandering niet door de EU alleen kunnen worden aangepakt.
Tenzij er sprake is van enige overeenstemming over de afstemming van de taxonomie op die van derde landen, is het onwaarschijnlijk dat de door de Commissie voorgestelde verordening betreffende een vrijwillige norm voor groene obligaties een norm voor de mondiale markt voor groene obligaties zal worden.
Het internationaal platform voor duurzame financiering (IPSF) zou een sleutelrol moeten spelen bij het bieden van deze gemeenschappelijke basis door als forum te fungeren voor de dialoog tussen beleidsmakers. 1.8.
Tot slot is het EESC ermee ingenomen dat in het kader van de EU-taxonomie investeringen moeten voldoen aan het beginsel “geen ernstige afbreuk doen” en minimumgaranties, gezien de blijvende noodzaak om prioriteit te geven aan de groene transformatie naast sociale bescherming en waarborging van de mensenrechten en de rechten van werknemers.
Dat kan niettemin de reikwijdte van de afstemming van de taxonomie op die van derde landen beperken, met name indien die jurisdicties niet voldoen aan de criteria “geen ernstige afbreuk doen”, zoals de erkenning van het recht op collectieve onderhandelingen.
Daartoe stelt het EESC een speciaal monitoringcomité voor dat toeziet op de dynamiek van de markt voor groene obligaties, met inbreng van de sociale partners. 2.
Algemene opmerkingen 2.1.
Op 6 juli 2021 heeft de Europese Commissie een voorstel voor een nieuwe verordening betreffende een vrijwillige Europese norm voor groene obligaties ingediend.
De voorgestelde verordening heeft tot doel het financiële stelsel van de EU duurzamer te maken door het creëren van een “gouden standaard” voor groene obligaties die kan worden vergeleken met, en mogelijk afgestemd op, andere marktnormen. 2.2.
De norm voor groene obligaties zou openstaan voor alle uitgevende instellingen van groene obligaties, met inbegrip van die uit de particuliere en publieke sector, en ook voor uitgevende instellingen die buiten de EU zijn gevestigd. 2.3.
In het voorgestelde kader zou een vrijwillige norm worden vastgesteld voor de manier waarop bedrijven en overheidsinstanties groene obligaties kunnen gebruiken om op de kapitaalmarkten middelen op te halen om projecten te financieren. 2.4.
De norm schrijft voor dat uitgevende instellingen tegen de vervaldatum van de obligatie alle emissieopbrengsten moeten toewijzen aan activiteiten die voldoen aan de vereisten van Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad (1) (de “taxonomieverordening”).
In de norm zijn milieudoelstellingen, screeningscriteria en prestatiedrempels voor economische activiteiten vastgelegd.
Een economische activiteit wordt als conform beschouwd indien zij a) wezenlijk bijdraagt tot een of meer milieudoelstellingen; b) geen ernstige afbreuk doet aan andere milieudoelstellingen, en c) voldoet aan de sociale en governancewaarborgen. 2.5.
Groene obligaties van de EU zouden helpen bij de financiering van langetermijnprojecten (tot tien jaar) zolang dergelijke projecten in overeenstemming zijn met de milieudoelstellingen van de taxonomieverordening. 2.6.
Groene obligaties van de EU zouden extern worden getoetst om ervoor te zorgen dat zij voldoen aan de bovengenoemde vereisten, met name wat de op de taxonomie afgestemde projecten betreft.
Op grond van het voorstel zouden externe beoordelaars worden geregistreerd bij de Europese Autoriteit voor effecten en markten en zullen zij op regelmatige basis aan de voorwaarden voor registratie moeten voldoen. 2.7.
Bij een wijziging van de technische screeningcriteria van de EU-taxonomie in het kader van de taxonomiever­ ordening na uitgifte van een obligatie, blijven uitgevende instellingen volgens het voorstel nog vijf jaar lang de mogelijkheid houden om aan de reeds bestaande criteria te voldoen.
Het EESC is echter van mening dat als een obligatie bij uitgifte eenmaal als “groen” wordt aangemerkt, de regels voor de toewijzing van de opbrengsten niet mogen worden gewijzigd.
Als de screeningscriteria van de EU-taxonomie veranderen en de obligatie niet langer aan de nieuwe criteria voldoet, moet de obligatie in de praktijk gedurende de gehele looptijd toch “groen” blijven.
Dit moet bijdragen tot stabiele markten voor groene obligaties. 2.8.
Met het voorstel wordt ook beoogd het beleggersvertrouwen en de waarborgen te versterken, en de risico’s te verkleinen dat met groene obligaties gefinancierde projecten de beoogde milieudoelstellingen niet halen.
Uitgevende instellingen van dergelijke obligaties zouden verplicht worden regelmatig verslag uit te brengen.
(1)
Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2020 betreffende de totstandbrenging van een kader ter bevordering van duurzame beleggingen en tot wijziging van Verordening (EU) 2019/2088 (PB L 198 van 22.6.2020, blz.
13).