6.4.2022
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 152/53
μακροπολιτική προσέγγιση που ταξινομεί όλες τις βιομηχανίες παγκοσμίως.
Η προσέγγιση αυτή δεν λαμβάνει υπόψη τις αποκλίνουσες καταστάσεις ή τις αλληλεξαρτήσεις που υπάρχουν στα διάφορα οικοσυστήματα.
Αδυνατεί να αντικατοπτρίσει την πολυμορφία των απαιτήσεων στις διάφορες περιφέρειες και πρέπει να συμπληρωθεί από μια περιφερειακή πολιτική προοπτική. 3.3.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναπτύσσει επί του παρόντος βασικούς δείκτες επιδόσεων που έχουν ως στόχο να αναδείξουν την επιτυχία της βιομηχανικής στρατηγικής της ΕΕ (6).
Επί του παρόντος, η Επιτροπή επικεντρώνεται κυρίως στην οικονομική ανάπτυξη και παραγνωρίζει τους στόχους που ορίζονται στην Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, τις αλλαγές που απαιτεί η μετάβαση στην κυκλική οικονομία, καθώς και την κοινωνική διάσταση της διαδικασίας μετασχηματισμού.
Έχει πρωταρχική σημασία η βιομηχανική στρατηγική της ΕΕ να αναγνωρίζει σαφώς και να εκτιμά την αξία των διαθέσιμων βιομηχανικών δεξιοτήτων, δυνατοτήτων και ικανοτήτων σε περιφερειακό επίπεδο, πράγμα το οποίο πρέπει να ληφθεί δεόντως υπόψη.
Διαφορετικά, μια υπερβολικά περιορισμένη έμφαση στην οικονομική ανάπτυξη και στα μέτρα και τα μέσα που συνδέονται με αυτήν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να μην επιτευχθούν οι κλιματικοί στόχοι και να χαθούν οι ευκαιρίες που συνδέονται με τον βιομηχανικό μετασχηματισμό, ενώ ενδέχεται να υπονομεύσει την κυκλική οικονομία. 3.4.
Υπό αυτό το πρίσμα, η διαμόρφωση της βιομηχανικής στρατηγικής και πολιτικής πρέπει να συνεκτιμά την αβεβαιότητα και την έλλειψη προβλεψιμότητας.
Οι πολιτικές και οι αποκλίνουσες οδοί που είναι προσαρμοσμένες στις μεμονωμένες καταστάσεις πρέπει να είναι ευέλικτες και να βασίζονται σε όλες τις ικανότητες οι οποίες είτε είναι διαθέσιμες εντός μιας περιφέρειας είτε εξασφαλίζονται σε μια περιφέρεια μέσω ανταλλαγών με άλλες περιφέρειες και χώρες.
Απαιτείται η πραγματοποίηση ανοίγματος, ως μέσο στρατηγικής σημασίας, προκειμένου να διαπιστωθεί τι απουσιάζει και τι είναι άμεσα αναγκαίο. 3.5.
Οι βιομηχανικές μεταλλαγές που αποσκοπούν στην προστασία του κλίματος θα προκαλέσουν σοβαρά κοινωνικά προβλήματα, εάν το ζητούμενο είναι να επιτευχθούν οι στόχοι της Πράσινης Συμφωνίας εντός του σύντομου υπολειπόμενου χρόνου.
Η κατανάλωση περιβαλλοντικά επιζήμιων πόρων αποτελεί ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί και να διερευνηθεί προκειμένου να βρεθεί μια κοινωνικά, υπό την ευρεία και τη στενή έννοια του όρου, δίκαιη λύση. 3.6.
Η κυκλική οικονομία συμβάλλει επωφελώς στις βιομηχανικές μεταλλαγές, τόσο εντός των περιφερειών όσο και κατά μήκος των αλυσίδων εφοδιασμού και των αλυσίδων αξίας.
Μολονότι η μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία παρατηρείται σε περιφέρειες που διαθέτουν τις πλέον προηγμένες βιομηχανίες, τα υλικά που εισέρχονται στην κυκλική οικονομία παράγονται και υποβάλλονται σε επεξεργασία σε περιοχές όπου η οικονομία δεν είναι τόσο οικονομία της γνώσης όσο ενεργοβόρα οικονομία.
Οι ασθενέστερες περιφέρειες μπορούν σαφώς να ωφεληθούν περισσότερο από την κυκλική οικονομία και να αναδειχθούν σε σημαντικούς παράγοντες σε αυτόν τον τομέα.
3.7. Η έμφαση στην επιτυχία των βιομηχανικών μεταλλαγών σε περιφερειακό επίπεδο εμπεριέχει σαφώς την ανάγκη για ισχυρές διασυνδέσεις, στενή συνεργασία και επιμερισμό ικανοτήτων με άλλες περιφέρειες, μεταξύ άλλων πέραν των εθνικών συνόρων των κρατών μελών της ΕΕ.
Υπάρχει ένα ολοκληρωμένο σύστημα αλληλεπιδράσεων, το οποίο περιλαμβάνει σαφώς την αλληλεπίδραση των τοπικών ΜΜΕ με διασυνοριακές εταιρείες. 3.8.
Οι υφιστάμενες περιφερειακές βιομηχανικές ικανότητες από μόνες τους δεν είναι πλήρως αποτελεσματικές στο πλαίσιο των κοινωνικοοικολογικών αλλαγών.
Ωστόσο, πρέπει και μπορούν, αφενός, να αναπτυχθούν περαιτέρω με την πραγματοποίηση επενδύσεων στη γνώση, τον εξοπλισμό και το προσωπικό και, αφετέρου, να γίνουν παραγωγικές υπό τις μεταβληθείσες συνθήκες, πράγμα που θα χρησιμεύσει για τη δημιουργία νέων προϊόντων, υπηρεσιών, τεχνολογιών και ευκαιριών.
Αυτό, με τη σειρά του, θα εξασφαλίσει οικονομικά σταθερές επιχειρήσεις με ελκυστικές θέσεις εργασίας στις περιφέρειες.
Αυτός ακριβώς είναι ο στόχος που πρέπει να επιδιώξει η ευρωπαϊκή βιομηχανική στρατηγική. 3.9.
Μια περιφέρεια προσδιορίζεται ευρέως από τις βιομηχανικές δομές της, τις εταιρείες της, το εργατικό δυναμικό της, τις ικανότητες των πολιτών της, τις ικανότητές της στον τομέα της Ε & Α και τα συγκεκριμένα προϊόντα που κατασκευάζουν ή μεταποιούν οι εταιρείες της.
Οι βιομηχανικές ικανότητες περιλαμβάνουν ευρύ φάσμα ιστορικών ιδιαιτεροτήτων.
Οι αλυσίδες εφοδιασμού και οι αλυσίδες αξίας έχουν πολύ διαφορετικές περιφερειακές επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Το παγκόσμιο πλαίσιο είναι εξίσου σημαντικό με την οργάνωση εντός της Ευρώπης, αλλά έχει διαφορετικές επιπτώσεις.
Η Βιομηχανία 4.0 και η ψηφιοποίηση, καθώς και οι τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών (ΤΠΕ), θα έχουν γενικά σημαντικό αλλά πολύ διαφορετικό αντίκτυπο στις βιομηχανίες και τις οικονομίες της Ευρώπης.
Υπό αυτήν την έννοια, τα κονδύλια για την καινοτομία και την ανάπτυξη θα έχουν ακόμη πιο καθοριστική σημασία για την άμβλυνση των περιφερειακών διαφορών. 3.10.
Οι πάροχοι που διευκολύνουν τις βιομηχανικές μεταλλαγές, συμπεριλαμβανομένων των νεοφυών επιχειρήσεων και των ΜΜΕ, μπορούν να συνδέονται με τους πελάτες τους ακόμη και αν προέρχονται από λιγότερο κεντρικές περιφέρειες, ενώ συγχρόνως υπάρχει δυνατότητα δημιουργίας ελκυστικών θέσεων εργασίας ακόμη και σε τέτοιες περιοχές.
Ειδικότερα, οι εταιρείες που βασίζονται στη γνώση μπορούν να συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στις αλυσίδες αξίας, ανεξάρτητα από την εγγύτητά τους στους πελάτες.
Επιπλέον, ο χειρισμός των μηχανημάτων των εργοστασίων μεγαλύτερης κλίμακας μπορεί να γίνεται συχνά εξ αποστάσεως.
(6)
Βλέπε INT/935 (2021) Γνωμοδότηση της ΕΟΚΕ με θέμα «Νέα βιομηχανική στρατηγική της ΕΕ» (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).