6.4.2022
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 152/129
— και χορήγηση χρηματοδότησης μέσω των δήμων, προκειμένου να αποτραπεί η ομηρία των πολιτών από παράγοντες του κλάδου.
Η άρση των γραφειοκρατικών φραγμών και η εξασφάλιση ότι η χρηματοδότηση φτάνει στο κοινό για το οποίο προορίζεται (όπως οι οργανώσεις βάσης και οι τοπικές οργανώσεις υπό την ηγεσία νέων), με την αποσαφήνιση των υποχρεώσεων που ενδέχεται να βαρύνουν τον παραγωγό-καταναλωτή στο μέλλον, είναι καίριας σημασίας.
Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη νομική σταθερότητα, δεδομένου ότι πρέπει να διασφαλίζεται η πρόσβαση των καταναλωτών σε οικονομική βοήθεια και τεχνογνωσία, ώστε να ενθαρρύνονται να κάνουν το μεγάλο βήμα και να γίνουν παραγωγοί-καταναλωτές.
Η ΕΟΚΕ πιστεύει ότι, μετά την αναθεώρηση του υπό εξέταση νομοθετικού μέσου, αυτό δεν θα πρέπει να ανανεωθεί πριν από το 2030, προκειμένου να διασφαλιστεί η νομική σταθερότητα που χρειάζονται όλοι οι ενδιαφερόμενοι φορείς του τομέα, με την ευρεία έννοια του όρου, όπως έχει ήδη αναφερθεί στο σημείο 3.1. 3.3.
Μολονότι είναι σωστό να ενταθούν οι προσπάθειες για τη διασφάλιση της δυναμικής χρήσης της υπεράκτιας αιολικής ενέργειας, όπως ορίζεται στη στρατηγική για τις υπεράκτιες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η χερσαία αιολική ενέργεια και τα φωτοβολταϊκά θα πρέπει να αποκτήσουν πολύ μεγαλύτερο ρόλο στο μελλοντικό ευρωπαϊκό ενεργειακό μας σύστημα.
Η απουσία γενικής προσέγγισης αποτελεί ζήτημα για την ΕΟΚΕ, η οποία ζητεί από την Επιτροπή να υιοθετήσει μια στρατηγική για περιφερειακή πολιτική αποκέντρωσης.
Ο παραγωγο-καταναλωτισμός δεν μπορεί να ευδοκιμήσει χωρίς την υποστήριξη του περιφερειακού και τοπικού επιπέδου, το οποίο διαθέτει όχι μόνο τεχνικά και οικονομικά μέσα, αλλά και γνώση των ιδιαιτεροτήτων της περιοχής, γεγονός που επιτρέπει σημαντική εξοικονόμηση χρόνου.
Αυτό το επίπεδο εγγύτητας με τους πολίτες και τους τοπικούς παράγοντες δικαιολογεί την εκχώρηση περαιτέρω εξουσιών για την επίτευξη των στόχων που ορίζονται στην Οδηγία.
Τέλος, η στρατηγική αυτή θα πρέπει να ακολουθηθεί από συζήτηση σχετικά με τη διαχείριση των κρίσιμων πόρων και υλικών (εξόρυξη, ανακύκλωση κ.λπ.) που απαιτούνται για την παραγωγή και την ορθή λειτουργία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Πράγματι, η εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα δεν πρέπει να γίνει εξάρτηση από τα κρίσιμα υλικά.
β) Καλύτερη αξιοποίηση των συνεργειών 3.4.
Λόγω του ότι η προηγούμενη αναδιατύπωση πραγματοποιήθηκε τόσο πρόσφατα, οι νέες διατάξεις που θεσπίστηκαν δεν έχουν ακόμη τεθεί σε πλήρη εφαρμογή.
Συνεπώς, κατά την άποψη της ΕΟΚΕ, η αναθεώρηση αυτή θα πρέπει να εξυπηρετεί δύο στόχους. 3.5.
Επί του παρόντος, σύμφωνα με την κατάρτιση μοντέλων που περιέχονται στο σενάριο αναφοράς της ΕΕ για το 2020, η ΕΕ αναμένεται να υπερβεί τον τρέχοντα στόχο του 32 % της κατανάλωσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές κατά τι περισσότερο του 1 %.
Πρώτον, η αναθεώρηση θα πρέπει να αυξήσει τους τωρινούς στόχους, εισάγοντας παράλληλα νέους στόχους για την αύξηση της ενσωμάτωσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας κατά τουλάχιστον 7 % σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο.
3.6. Δεύτερον, η έκταση των αναθεωρήσεων που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων προσαρμογής στον στόχο 50 % πρέπει, αφενός, να αποτελέσει ευκαιρία για την ενίσχυση των υφιστάμενων συνεργειών μεταξύ των εν λόγω κανονισμών και της Οδηγίας.
Από την άλλη πλευρά, η λογική αυτή πρέπει να ισχύει και για τα νέα εργαλεία που προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όπως το Κοινωνικό Ταμείο για το Κλίμα ή ο μηχανισμός συνοριακής προσαρμογής άνθρακα.
Ως εκ τούτου, τα οφέλη από την εφαρμογή της οδηγίας θα μπορούν να φανούν πλήρως μόνο εάν η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας συμβαδίζει με τη θέσπιση μιας λογιστικής καταγραφής του άνθρακα έναντι μέρους του εισαγόμενου CO2.
Η θέσπιση του συνοριακού μηχανισμού άνθρακα όσον αφορά ορισμένους τομείς θα πρέπει να αποτελέσει την ευκαιρία για την εξασφάλιση ισότιμων όρων ανταγωνισμού, που πρέπει να μελετηθούν σε ευρωπαϊκή κλίμακα.
Η αντικατάσταση του στόχου να προέρχεται τουλάχιστον το 14 % της τελικής κατανάλωσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στον τομέα των μεταφορών με δεσμευτικό στόχο μείωση της έντασης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 13 % έως το 2030, όπως ορίζεται στο άρθρο 25, αποτελεί παράδειγμα ορθής αξιοποίησης των συνεργειών.
Πράγματι, αυτό θα καταστήσει δυνατή τη μεγαλύτερη συνοχή με την αναθεώρηση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών ή ακόμη με τους κανόνες για τα πρότυπα CO2.
Ωστόσο, σύμφωνα με τη στρατηγική της Επιτροπής για την ενοποίηση του ενεργειακού συστήματος (4), ο εξηλεκτρισμός του τομέα των μεταφορών θα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα όποτε είναι οικονομικά και τεχνολογικά εφικτός.
Τέλος, η παρούσα πρόταση αναθεώρησης εντάσσεται σε στάδιο προγενέστερο της αναθεώρησης της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων και θα πρέπει να αποτελέσει ευκαιρία για την επίδειξη υψηλού επιπέδου φιλοδοξίας κατά την παρουσίαση της επόμενης δέσμης προσαρμογής στον στόχο 55 %, που έχει προγραμματιστεί για τις 14 Δεκεμβρίου 2021.
γ) Η οικονομική ανάκαμψη πρέπει να επιτρέψει την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας 3.7.
Ενώ η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας επέστρεψε σχεδόν στο επίπεδο πριν από την κρίση στον τομέα της υγείας, η οικονομική ανάκαμψη έδωσε την ευκαιρία για ραγδαία αύξηση της παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και αυτό εις βάρος των ορυκτών καυσίμων (5).
Προκειμένου η κατάσταση αυτή να διατηρηθεί και να καταστεί πραγματικά η μελλοντική τάση, είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ των πηγών παραγωγής ενέργειας.
Πρώτον, αυτό σημαίνει κατάργηση, το συντομότερο δυνατόν, της επιδότησης ορυκτών καυσίμων, επιδότηση η οποία κατ’ εκτίμηση ανήλθε στα 50 δισεκατ.
ευρώ περίπου το 2018 σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο (6) (εξυπακούεται ότι ένα «έμμεσο» μερίδιο της επιδότησης δεν αντικατοπτρίζεται στην εκτίμηση).
(4) (5) (6)
COM (2020) 299 final.
Ember, European Electricity Review: H1-2021 (ember-climate.org).
Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Annexes to the 2020 report on the State of the Energy Union pursuant to Regulation (EU) 2018/1999 on Governance of the Energy Union and Climate Action (Παραρτήματα της έκθεσης του 2020 για την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα).