C 150/66
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
5.4.2022
Sycylia to region o jednej z najstarszych tradycji uprawy winorośli na świecie, o czym świadczą znaleziska archeolo­ giczne oraz liczne źródła literackie w języku greckim i po łacinie zawierające wzmianki o słynnych sycylijskich winach.
Obecność amfor wykorzystywanych do transportu i innego rodzaju wyrobów ceramicznych dowodzi, że na Sycylii prowadzono handel oliwą i winami jeszcze w czasach Fenicjan (IX–IV w. p.n.e.).
Wielki przepych winnic odnotowano w okresie, w którym na obszarze tym osiedli Grecy (VIII–III w. p.n.e.), którzy sprowadzili na wyspę sze­ reg odmian winorośli, m.in. Grecanico uprawianą tu po dziś dzień.
W czasach rzymskich (III–V w. n.e.), w szczegól­ ności za panowania Cezara, odnotowano świadectwa obecności sycylijskiego wina w Galii.
Choć w Koranie ustanowiono zakaz spożywania alkoholu, w okresie panowania muzułmanów (lata 827–1061) na Sycylii uprawiano winogrona stołowe, a na wyspę Pantalleria sprowadzono odmianę winorośli Zebib (obecnie Zibibbo lub Moscato di Alessandria) z położonego naprzeciw Pantellerii afrykańskiego przylądka Zebib.
Związek między wyznaczonym obszarem geograficznym a winem objętym kontrolowaną nazwą pochodzenia „Sici­ lia” wynika ze specyficznych właściwości gleby, klimatu i krajobrazu.
Północna część wyspy jest w przeważającej mierze górzysta, a jej części środkowa, południowa i południowowschodnia są pagórkowate.
Południowo-wschodnią część obszaru Sycylii zajmuje płaskowyż, a wschodnia część ma charakter wulkaniczny.
Niziny występują głównie wzdłuż wybrzeża.
Większość winnic znajduje się jednak na obszarach pagórkowatych, które – z uwagi na ekspozycję i położenie – są najodpowiedniejsze do uprawy winorośli, ponieważ stanowią środowisko charakteryzujące się bardzo dużym nasło­ necznieniem i odpowiednimi warunkami wietrznymi, co pozwala zapewnić roślinom optymalne warunki wzrostu i zagwarantować tym samym odpowiedni stan zdrowia winogron oraz możliwość produkowania wysokiej jakości win.
W związku z tym klimat śródziemnomorski, który jest klimatem słonecznym charakteryzującym się upalnymi, suchymi, ale jednocześnie wietrznymi latami, sprawia, że winogrona osiągają wysoki stopień dojrzałości, i pozwala uzyskać wysoki poziom akumulacji cukrów i wysokie stężenie ekstraktów w owocach, natomiast zróżnicowane przedziały temperatur i wysoka zawartość minerałów w glebach zapewniają nuty świeżości i kwasowości.
Wszystkie te czynniki sprawiają, że produkowane wina różnych kategorii, że zawsze są intensywne, ale zarazem zrównowa­ żone i harmonijne.
Na Sycylii stosuje się głównie tradycyjne metody uprawy winorośli, które nie są zbyt ekspansywne i różnią się w zależności od specyfiki poszczególnych obszarów wyspy, na których uprawia się winorośl, począwszy od trady­ cyjnej metody przycinania w formie „alberello” [sposób Marsala] nadal stosowanej na obszarach przybrzeżnych pro­ wincji Trapani, przez bardziej rozpowszechnioną metodę niskoszpalerową, w której wykorzystuje się montowane na stałe lub rozstawiane doraźnie trejaże, a skończywszy na bardziej ekspansywnych metodach stosowanych w sze­ regu żyznych dolin położonych w głębi wyspy.
Duże rozmiary obszaru produkcji win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia „Sicilia” pozwalają produkować je zarówno z rodzimych, jak i ze sprowadzonych lub międzynarodowych odmian winorośli, co daje możliwość ofe­ rowania szerokiego spektrum produktów należących do różnych kategorii win i objętych tą nazwą.
Kategoria: Wino 1) Kategoria ta obejmuje szerokie spektrum rodzajów wina: wina czerwone, różowe i białe, w tym wina Passito, Vendemmia, Tardiva i Riserva.
Wykorzystywane odmiany wino­ rośli obejmują zarówno wysoce cenione odmiany rodzime, takie jak Inzolia, Catarratto i Grillo – ta ostatnia odmiana stanowi rezultat skrzyżowania odmian Catarratto i Zibibbo – jak i odmiany obce, takie jak Chardonnay, Müller Thur­ gau i Sauvignon.
Sycylia jest również jednym z najbardziej cenionych miejsc produkcji win czerwonych pozyskiwa­ nych z rodzimych odmian winorośli, w szczególności Nero d’Avola oraz Frappato i Nerello Mascalese, a także z odmian obcych: Cabernet Sauvignon, Merlot i Syrah.
Niekwestionowaną „gwiazdą” tego nowego kierunku w upra­ wie winorośli jest Nero d’Avola, odmiana, która nawet w połączeniu z innymi odmianami wydobywa i podkreśla oryginalny charakter sycylijskiego wina, nie tylko dzięki swojej barwie, ale również z uwagi na fakt, że nadaje winu właściwości aromatyczne i smakowe typowe dla regionu Morza Śródziemnego.
Jeżeli chodzi o właściwości analityczne i organoleptyczne, wszystkie wymienione rodzaje wina charakteryzują się zrównoważonymi właściwościami chemicznymi i fizycznymi, dzięki którym ich smak jest zrównoważony.
Wszyst­ kie rodzaje wina mają przyjemny, harmonijny, charakterystyczny i elegancki aromat, niekiedy z nutami owocowymi, kwiatowymi i roślinnymi, które są typowe dla odmian winorośli wykorzystywanych do produkcji.
Wina białe mają słomkowożółtą barwę o różnej intensywności lub są ciemnożółte, natomiast wina czerwone mają barwę rubinową o różnej intensywności, z potencjalnymi odcieniami fioletu i z tendencją do nabierania odcienia owocu granatu w miarę upływu czasu.
Wszystkie te wina są zrównoważone i charakteryzują się odpowiednią inten­ sywnością i zawartością alkoholu.
Wielowiekowa i opisana w licznych źródłach historia uprawy winorośli w tym regionie niezbicie dowodzi ścisłego związku i wzajemnej zależności między czynnikami związanymi z działalnością człowieka a jakością i unikalnymi właściwościami win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia „Sicilia”.
Na tym szczególnym obszarze ludzie przez wieki przekazywali z pokolenia na pokolenie tradycyjne metody uprawy wino­ rośli i techniki enologiczne, które we współczesnych czasach ulepszono i dopracowano dzięki niekwestionowanym postępom w nauce i technologii.
Dzięki temu wina objęte ChNP „Sicilia” zyskały obecną renomę.