NL
C 150/48
Publicatieblad van de Europese Unie
5.4.2022
De geschiktheid van de gevormde bodems voor aanplanting van wijnstokken wordt nog versterkt door de gunstige topografische eigenschappen van de stadsrand.
De druiven zijn aangeplant op de zuidelijke en zuidwestelijke hellingen van de bergen en de heuvels, op de zogeheten “verő’s” [zonzijdes].
De gemiddelde waarden over 47 jaar van de kenmerkende meteorologische gegevens van de wijnstreek: jaarlijkse gemiddelde temperatuur 10,65 °C, jaarlijkse gemiddelde hoeveelheid neerslag: 592,6 mm, jaarlijks gemiddeld aantal uren zonneschijn: 1 964 uur.
De voor de aanplanting van wijnstokken geschikte gebieden worden volgens de geldende reglementering in het zogeheten wijngaardkadaster als klasse I en II ingedeeld.
Zo zijn er in de wijnstreek van Eger 18 431 ha aan gebieden van categorie I en 3 914 ha aan gebieden van categorie II die geschikt zijn voor de aanplanting van wijngaarden.
De totale oppervlakte bedraagt 22 345 ha.
M e nse l ijk e fa c t ore n Verschijnen van druiven in de omgeving van Eger, druiventeelt in de Middeleeuwen Op de flank van de Kis-Eged is een versteend fossiel van meer dan 30 miljoen jaar oud aangetroffen van een druivenblad, de “Vitis Hungarica”.
Dit heeft echter nog niets te maken met de druiventeelt van vandaag.
Op basis van archeologische gegevens waren Eger en zijn omgeving vanaf de 10e eeuw bewoond, en in het begin van de 11e eeuw zou het al een aanzienlijke nederzetting zijn geweest.
Volgens een oorkonde van koning Béla IV van Hongarije uit 1261 heeft de eerste koning van Hongarije, Stefanus I de Heilige, aan het bisdom van Eger de wijntienden van de vallei van Eger geschonken.
Na de invallen van de Mongolen van 1241 dwongen de gedecimeerde bevolking en het tekort aan arbeidskrachten Béla IV ertoe vreemden het land binnen te halen.
Waarschijnlijk zijn op dat moment Walen in Eger aanbeland, waar ze in de Olasz utca [Italiaanse straat] woonden, en Waalse kolonisten in het dorp Tállya in de buurt van Eger, en introduceerden zij de Franse teeltwijze en de bewaring van wijn in vaten.
De bouw van de eerste kelders houdt verband met de kerkelijke instellingen, en de oudste vinden we terug onder de tiendenkelders.
De goede reputatie van de wijnteelt in Eger is al eeuwen oud.
Van Gaspar Bouttats, tekenaar en graveur uit de Nederlanden, zijn verschillende kopergravures met Hongaarse onderwerpen bekend, zo komt in het in 1688 in Antwerpen gepubliceerde “Description exacte des Royaumes de Hongrie” een zicht op Eger (“Erlau”) voor.
Van G. Hoefnagel is nog een vroegere gravure uit 1617 van Eger (Agria vulgo Erla) bekend waarop de wijnstad wordt afgebeeld die de aanvallen van de Turken heeft afgeslagen.
Op beide gravures pronkt de stad met haar burcht en wijngaarden.
Historische bronnen wijzen erop dat de wijnbouw in de 17e eeuw aanzienlijke veranderingen heeft doorgemaakt.
Naast de tot dan toe overheersende druiven voor witte wijn, maakten de rassen voor rode wijn opgang.
Om de zware, verdichte gronden te bewerken, ontwikkelden de inwoners van Eger een speciaal type hak, de zogeheten “egri kapa” [Egerse hak].
De hoeveelheid wijn werd uitgedrukt in “egri akó” [Egers vat, ongeveer viermaal zo groot als een normaal vat].
Voor de juiste zuurgraad en de lange houdbaarheid moesten de wijnen langere tijd rijpen op houten vaten.
De wijn van de producenten rijpte in eiken vaten in de kelders en kelderstelsels die werden uitgehouwen in het ryoliettufsteen dat onder de stad door liep en een natuurlijk kelderklimaat (rijpingsklimaat) waarborgde.
I nde l ing v an d e wi j n gaar d e n i n h et v er l ede n De eerste bloeiperiode van de druiven- en wijnproductie in Eger viel in de 15e - 16e eeuw.
In de 18e eeuw vond een echte renaissance plaats.
Er zijn inventarissen bewaard uit 1760 en 1789, waarin gegevens over de kwaliteit van de wijngaarden zijn opgenomen.
In 1760 werden de wijngaarden in drie categorieën onderverdeeld op basis van de kwaliteit van de grond, de helling van het terrein, de hoeveelheid zonneschijn enz.
Bijna de helft van de wijngaarden was van eerste categorie.
In 1789 werden de wijngaarden ingedeeld in zes categorieën (in het hele land in acht categorieën, maar binnen de stadsgrenzen waren er helemaal geen wijngaarden in de laatste twee categorieën).
De basisprincipes voor de indeling waren vergelijkbaar met die van 1760, met dat verschil dat de voor bereiding van aszú-wijn geschikte wijngaarden eveneens in de eerste categorie werden ingedeeld.
De inwoners van Eger beschikten al sinds de 18e eeuw over wijnbouwreglementering, die werd gehandhaafd door de “wijnrechters” [functionarissen van de wijnberggemeenschap] die op hun beurt onder het toezicht van de magistraat stonden.
8.2.
Wijn (2) 1.
Omschrijving van het afgebakende gebied (vervolg)
G e te e ld e d r u iv e n en d a ar ui t b er ei d e wij ne n