EL
C 150/48
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
5.4.2022
Η καταλληλότητα του εδάφους για τη φύτευση αμπελώνων ενισχύεται περαιτέρω από τις ευνοϊκές τοπογραφικές συνθήκες των παρυφών της πόλης.
Οι άμπελοι φυτεύτηκαν στις νότιες και νοτιοδυτικές πλαγιές των λόφων και των υψωμάτων, στις λεγόμενες «verő» [ηλιόλουστες πλαγιές].
Τα τυπικά μετεωρολογικά δεδομένα για την αμπελουργική περιοχή με βάση έναν μέσο όρο 47 ετών έχουν ως εξής: μέση ετήσια θερμοκρασία: 10,65 C, μέση ετήσια βροχόπτωση: 592,6 mm, ετήσιος μέσος όρος ωρών ηλιοφάνειας: 1 964 ώρες.
Στην ισχύουσα νομοθεσία αναφέρονται ως περιοχές κατάλληλες για φύτευση αμπέλων οι περιοχές που ταξινομούνται στις κατηγορίες Ι και ΙΙ σύμφωνα με το αμπελουργικό κτηματολόγιο.
Κατά συνέπεια, υπάρχουν 18 431 εκτάρια περιοχών κατηγορίας Ι και 3 914 εκτάρια περιοχών κατηγορίας ΙΙ τα οποία είναι κατάλληλα για φύτευση αμπέλων στην αμπελουργική περιοχή Eger.
Η συνολική έκταση ανέρχεται σε: 22 345 εκτάρια.
Αν θρώ π ι νο ι πα ράγο ν τ ες Η εμφάνιση αμπέλων στην περιοχή πλησίον του Eger και η αμπελοκαλλιέργεια στον Μεσαίωνα Ένα απολιθωμένο φύλλο αμπέλου 30 εκατομμυρίων ετών, το «Vitis Hungarica», βρέθηκε στην πλαγιά του λόφου Kis-Eged.
Ωστόσο, δεν σχετίζεται με τη σημερινή αμπελουργία.
Σύμφωνα με αρχαιολογικά δεδομένα, το Eger και τα περίχωρά του κατοικήθηκαν από τον 10ο αιώνα.
Στις αρχές του 11ου αιώνα πιστεύεται ότι το Eger είχε εξελιχθεί σε σημαντική πόλη της Ουγγαρίας.
Σύμφωνα με τον χάρτη του 1261 του Βασιλιά Μπέλα Δ, ο πρώτος βασιλιάς της Ουγγαρίας, ο Βασιλιάς Άγιος Στέφανος, παραχώρησε το ένα δέκατο της αμπελουργικής κοιλάδας του Eger στην Επισκοπή του Eger.
Η εισβολή των Τατάρων το 1241 αποδεκάτισε τον πληθυσμό και οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού υποχρέωσαν τον Βασιλιά Μπέλα Δ να φέρει ξένους εποίκους στη χώρα.
Πιστεύεται ότι τότε περίπου ήταν που εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι Βαλλόνοι στο Eger, οι οποίοι ήταν γνωστό ότι κατοικούσαν στον δρόμο με το όνομα Olasz utca· Βαλλόνοι έποικοι εγκαταστάθηκαν επίσης στο Tállya, οι οποίοι εισήγαγαν τη γαλλική αμπελουργία και την αποθήκευση του οίνου σε βαρέλια.
Οι πρώτες οιναποθήκες πιστεύεται ότι οικοδομήθηκαν από την Εκκλησία και ήταν γνωστές ως «dézsmapince» [κελάρια της δεκάτης του οίνου].
Το Eger φημίζεται για την αμπελουργία εδώ και αιώνες.
Ο Φλαμανδός τυπογράφος και χαράκτης Gaspar Bouttats δημιούργησε διάφορα έργα χαρακτικής σε χαλκό σχετικά με την Ουγγαρία, συμπεριλαμβανομένης μιας εικόνας του Eger ή «Erlau», στο «Description exacte des Royaumes de Hongrie» («Ακριβής περιγραφή των βασιλείων της Ουγγαρίας»), που εκδόθηκε στην Αμβέρσα το 1688.
Στα χέρια μας έχει φτάσει επίσης παλαιότερη απεικόνιση του Eger σε χαρακτικό (Agria vulgo Erla), η «πόλη των οίνων που νικά τους Τούρκους», που εκδόθηκε από τον G. Hoefnagel το 1617.
Και τα δύο χαρακτικά απεικονίζουν το περίφημο κάστρο και τους αμπελώνες της πόλης.
Από πηγές προκύπτει ότι η αμπελουργία υπέστη βαθιές αλλαγές τον 17ο αιώνα.
Οι ποικιλίες κόκκινων σταφυλιών άρχισαν να κερδίζουν έδαφος έναντι των λευκών που κυριαρχούσαν πριν.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι αμπελουργοί του Eger κατασκεύασαν ένα ειδικό εργαλείο, γνωστό ως «η τσάπα του Eger», για την καλλιέργεια του σκληρού εδάφους της περιοχής.
Για τη μέτρηση των οίνων, χρησιμοποιούσαν τη μονάδα «akó του Eger» [περίπου 200 λίτρα], η οποία αντιστοιχούσε στο τετραπλάσιο περίπου του κανονικού «akó».
Λόγω της μέτριας οξύτητας και της δυνατότητας μακράς διατήρησης των οίνων ήταν αναγκαία η παρατεταμένη παλαίωση σε ξύλινα βαρέλια.
Οι παραγωγοί παλαίωναν τους οίνους τους σε βαρέλια σε οιναποθήκες και συστήματα κελαριών που είχαν διαμορφώσει στο ρυολιθικό τόφο κάτω από την πόλη, τα οποία παρείχαν φυσικό κλίμα οιναποθήκης (κλίμα ωρίμασης).
Τα ξι νόμη σ η τ ω ν α μπ ε λ ο υρ γι κ ώ ν π ε ριο χ ών στο πα ρε λθ ό ν Η οινοποίηση Eger γνώρισε μια πρώτη χρυσή εποχή κατά από τον 15ο έως τον 16ο αιώνα, καθώς και πραγματική αναγέννηση κατά τον 18ο αιώνα.
Κτηματολόγια που χρονολογούνται από το 1760 και το 1789 μας παρέχουν στοιχεία για την ποιότητα των αμπελουργικών περιοχών.
Το 1760, οι αμπελώνες διαιρέθηκαν σε τρεις κατηγορίες με βάση την ποιότητα του εδάφους, την κλίση της πλαγιάς, την ηλιοφάνεια κ.λπ.
Σχεδόν το 50 % των αμπελώνων ανήκαν στην πρώτη κατηγορία.
Το 1789, οι αμπελώνες Eger διαιρέθηκαν σε έξι κατηγορίες (σε εθνικό επίπεδο υπήρχαν οκτώ κατηγορίες, αλλά η περιοχή του Eger δεν διέθετε αμπελώνες των δύο τελευταίων κατηγοριών).
Οι αρχές κατάταξης ήταν παρόμοιες με εκείνες του 1760, με τη διαφορά ότι πολλοί εξαιρετικοί αμπελώνες στους οποίους παράγονταν σταφύλια για τον οίνο «aszú» κατατάχθηκαν επίσης ως αμπελώνες πρώτης κατηγορίας.
Στο Eger είχαν θεσπιστεί κανόνες για την αμπελουργική κοινότητα ήδη από τον 18ο αιώνα· αρμόδιοι για την επιβολή τους ήταν οι υπάλληλοι της εν λόγω κοινότητας, εποπτευόμενοι από τον δικαστικό λειτουργό της κοινότητας.
8.2.
Οίνοι (2) 1.
Περιγραφή της οριοθετημένης περιοχής (συνέχεια)
Κα λλ ι εργ ο ύμ ενε ς π ο ι κ ι λ ί ες α μ πέ λ ο υ κα ι ο ίν οι πο υ πα ρά γ ο ν τα ι α π ό α υτέ ς