PL
C 132/160
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
24.3.2022
Czwartek, 7 października 2021 r.
nadmiernej zależności od brytyjskich CCP i z zadowoleniem przyjmuje środki przyjęte przez Komisję w ubiegłym roku, określające kryteria klasyfikacji CCP z państw trzecich; 23. wyraża ubolewanie, że nie zapewniono pełnej równowagi płci w instytucjach i organach finansowych UE, a w szczególności że kobiety nadal są niedostatecznie reprezentowane na stanowiskach kierowniczych w dziedzinie bankowości i usług finansowych; podkreśla, że równowaga płci w zarządach i wśród pracowników przynosi korzyści zarówno społeczne, jak i gospodarcze; uważa, że rekrutacja kandydatów do organów finansowych UE powinna opierać się na kryteriach doświadczenia i kwalifikacji, aby zapewnić jak najsprawniejsze funkcjonowanie danej instytucji lub danego organu; wzywa rządy oraz wszystkie instytucje i organy do priorytetowego potraktowania kwestii jak najszybszego osiągnięcia pełnej równowagi płci, w tym przez zapewnienie zrównoważonych pod względem płci list kandydatów na wszystkie przyszłe stanowiska wymagające zgody Parlamentu, w tym w EBC i najwyższych instytucjach finansowych UE, oraz dążenie do tego, by w każdej procedurze nominacji uwzględniano co najmniej jedną kandydatkę i jednego kandydata; przypomina o swojej rezolucji z 14 marca 2019 r.
(39) mającej na celu zapewnienie równowagi płci na przyszłej liście kandydatów do nominacji w sprawach gospodarczych i walutowych UE i ponawia swoje zobowiązanie do nieuwzględniania list kandydatów, na których nie przestrzegano zasady równowagi płci; 24.
wzywa Komisję do dokonania przeglądu kryteriów kwalifikowalności w celu przyciągnięcia większej liczby zgłoszeń od kobiet; Nadzór 25. uznaje rolę europejskiego nadzoru bankowego w zapewnianiu bankom tymczasowej pomocy kapitałowej i operacyjnej w odpowiedzi na pandemię COVID-19, tak aby mogły one nadal udzielać wsparcia finansowego przedsiębiorstwom i gospodarstwom domowym oraz pokrywać straty, przy jednoczesnym utrzymaniu wysokiej jakości nadzoru; odnotowuje obawy SSM dotyczące wysokich kosztów, niskiej rentowności, obniżonych wycen rynkowych i niewystarczających inwestycji w nowe technologie w sektorze bankowym; wzywa do przedstawienia wytycznych dotyczących spodziewanego harmonogramu i podejścia do odbudowy buforów; 26. podkreśla znaczenie zwiększenia przejrzystości i przewidywalności nadzoru bankowego w UE i w związku z tym pochwala stosowaną od niedawna praktykę publikowania wymogów filaru 2 dotyczących poszczególnych banków; uważa, że poszczególne wymogi czynią oczekiwania dotyczące SSM bardziej wiarygodnymi i ułatwiają podejmowanie bardziej świadomych decyzji przez inwestorów; 27. oczekuje, że ostatnie zmiany w strukturze organizacyjnej SSM, które jednocześnie upraszczają system i wprowadzają innowacje technologiczne, ułatwią nadzór bardziej oparty na ryzyku oraz wewnętrzną współpracę instytucjonalną; 28. uważa za trafną przeprowadzoną w listopadzie 2020 r. analizę SSM dotyczącą potencjalnych słabości sektora bankowego w różnych scenariuszach, jeśli chodzi o wpływ szoku na jakość aktywów i kapitał; 29. zauważa, że jednym z kluczowych priorytetów SSM powinno pozostać należyte zarządzanie ryzykiem kredytowym; podziela obawy SSM, że banki mogą zmienić swoje modele ryzyka kredytowego, i przyjmuje w związku z tym do wiadomości oczekiwania nadzorcze SSM dotyczące odpowiednich przygotowań operacyjnych w oczekiwaniu na wzrost liczby kredytów zagrożonych oraz solidnego zarządzania ryzykiem kredytowym, jak przedstawiono w pismach do dyrektorów generalnych znaczących instytucji oraz w strategii dotyczącej ryzyka kredytowego przyjętej w związku z pandemią COVID-19; popiera wzmocniony nadzór SSM nad rynkami cechującymi się wysokim poziomem dźwigni finansowej; zauważa, że nie wszystkie banki były w stanie spełnić oczekiwania SSM dotyczące zarządzania ryzykiem kredytowym, co oznacza, że konieczne są dalsze wysiłki; 30. przyznaje, że kryzys wywołany przez COVID-19 zwiększa ryzyko dalszego narastania kredytów zagrożonych; odnotowuje z zaniepokojeniem prognozę EBC, zgodnie z którą w przypadku poważnego, ale prawdopodobnego scenariusza, do końca 2022 r. wartość kredytów zagrożonych może osiągnąć poziom nawet 1,4 bln EUR; podkreśla, że zapewnienie właściwego i terminowego zarządzania pogorszoną jakością aktywów w bilansach banków będzie miało kluczowe znaczenie dla zapobiegania narastaniu kredytów zagrożonych w perspektywie krótkoterminowej; radzi państwom członkowskim, by podjęły dalsze starania w celu rozwiązania tej kwestii; w tym kontekście odnotowuje komunikat Komisji z 16 grudnia 2020 r. pt. „Rozwiązanie problemu kredytów zagrożonych zaistniałego w następstwie pandemii COVID-19” (COM(2020)0822), aby umożliwić bankom wspieranie gospodarstw domowych i przedsiębiorstw w UE; oczekuje, że przegląd dyrektywy w sprawie kredytów konsumenckich (40) zapewni wysoki poziom ochrony
(39) (40)
Dz.U. C 23 z 21.1.2021, s. 105.
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylająca dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz.U.
L 133 z 22.5.2008, s. 66).