24.3.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 132/9 Woensdag, 6 oktober 2021
13. betreurt het dat de externe begroting van de EU ter ondersteuning van het biodiversiteitsbeleid nog steeds zeer laag is in vergelijking met wat bestemd is voor het beleid inzake klimaatverandering; dringt aan op een effectieve verhoging van de middelen voor de bescherming van de biodiversiteit, in overeenstemming met de MFK-overeenkomst, en op technische bijstand voor de ontwikkeling van verdere instrumenten voor het vrijmaken van middelen om te voldoen aan mondiale verbintenissen inzake biodiversiteit; benadrukt de noodzaak om subsidies die schadelijk zijn voor het milieu te volgen, te rapporteren en geleidelijk af te schaffen, en deze aan biodiversiteitsvriendelijke activiteiten te besteden, in overeenstemming met Agenda 2030 en de desbetreffende internationale verdragen en verplichtingen; dringt erop aan dat een aanzienlijk deel van de officiële ontwikkelingshulp van de Unie voor klimaatactie wordt ingezet voor de bijkomende voordelen van de instandhouding van biodiversiteit voor de beperking van en aanpassing aan de klimaatverandering; 14. dringt er bij de Unie op aan een bindende zorgvuldigheidswet aan te nemen om bedrijven en hun financiers rechtstreeks verantwoordelijk te maken om ervoor te zorgen dat hun invoer niets te maken heeft met mensenrechten­ schendingen, zoals landroof, aantasting van het milieu (waaronder ontbossing en biodiversiteitsverlies); dringt er meer in het algemeen bij de Unie op aan om bedrijven en financiële instellingen te verplichten zich meer in te zetten voor biodiversiteit, bijvoorbeeld door middel van robuuste en verplichte bepalingen inzake effectbeoordeling, risicobeheer, openbaarmaking en voorschriften voor externe verslaglegging; verzoekt de OESO een reeks praktische maatregelen op het gebied van zorgvuldigheid en biodiversiteit te ontwikkelen om de inspanningen van het bedrijfsleven te ondersteunen; 15. is ingenomen met de toezegging van de Commissie om een wetgevingsvoorstel uit te werken over verplichte zorgvuldigheidseisen voor ondernemingen op het gebied van mensenrechten en milieu in hun volledige toeleveringsketen; beveelt aan om door middel van dit wetgevingsvoorstel de ontwikkeling van gemeenschappelijke methoden voor het meten van effecten op het gebied van milieu en klimaatverandering te ondersteunen en te faciliteren; benadrukt het belang van een doeltreffende, zinvolle en geïnformeerde raadpleging van alle betrokken of potentieel betrokken belanghebbenden, zoals mensenrechten- en milieuactivisten, het maatschappelijk middenveld, vakbonden en IPLC; betreurt de ernstige tekortkomingen van de tenuitvoerlegging van het VN-kader “Protect, Respect, Remedy” en de leidende beginselen inzake bedrijfsleven en mensenrechten ten aanzien van zowel de rechten van inheemse volkeren als landrechten; verzoekt de Unie andermaal op constructieve wijze deel te nemen aan de werkzaamheden van de Mensenrechtenraad van de VN over een internationaal, juridisch bindend instrument dat de activiteiten van transnationale bedrijven en andere ondernemingen overeenkomstig het internationaal recht inzake de mensenrechten kan reguleren en dat specifieke normen voor de bescherming van inheemse volkeren moet omvatten; 16. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om met spoed een voorstel voor een EU-rechtskader in te dienen om door de EU bevorderde wereldwijde ontbossing en aantasting van bossen een halt toe te roepen en om te keren, waarbij bedrijven verplicht worden passende zorgvuldigheid te betrachten die ervoor zorgt dat de producten die in de EU in de handel worden gebracht niet geassocieerd zijn met ontbossing, de conversie van natuurlijke ecosystemen en schendingen van IPLC-rechten; Beleidscoherentie voor ontwikkeling 17. herinnert eraan dat de doeltreffendheid van het externe biodiversiteitsbeleid van de EU afhankelijk is van de samenhang tussen dat beleid en ander belangrijk extern beleid van de EU, zoals handels- en investeringsovereenkomsten; 18. merkt op dat uit het Global Assessment Report on Biodiversity and Ecosystem Services (mondiaal evaluatieverslag over biodiversiteit en ecosysteemdiensten) van het IPBES van 2019 blijkt dat de aanpak van de bescherming van de biodiversiteit beperkt is door de ruimtelijke omvang van beschermde terrestrische en mariene gebieden, die goed zijn voor enkele van de weinige Aichi-biodiversiteitsdoelstellingen die gedeeltelijk zijn bereikt; 19. benadrukt dat biodiversiteit een centrale plaats inneemt in tal van economische activiteiten, met name die welke verband houden met landbouw en veeteelt, bosbouw, visserij en vele vormen van toerisme die rechtstreeks gebaseerd zijn op de natuur en gezonde ecosystemen; dringt er bij de EU op aan biodiversiteit en ecosysteemdiensten te integreren in alle gerelateerde beleidsterreinen, met name landbouw, visserij, bosbouw, energie, mijnbouw, handel, toerisme en klimaatverandering, alsook in beleid en acties op het gebied van ontwikkeling en armoedebestrijding, en innovatieve en uitvoerbare oplossingen te bevorderen om biodiversiteitsverlies aan te pakken en tegelijkertijd te zorgen voor gezond, veilig, toegankelijk en betaalbaar voedsel voor iedereen; 20. merkt met grote bezorgdheid op dat het verbruik in de EU goed is voor ongeveer 10 % van het mondiale aandeel in ontbossing, met name vanwege haar sterke afhankelijkheid van de invoer van landbouwgrondstoffen zoals palmolie, vlees, soja, cacao, mais, hout en rubber; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om in 2021 een voorstel in te dienen voor een EU-rechtskader voor de beëindiging en ommekeer van door de EU bevorderde ontbossing op wereldniveau, door ervoor te zorgen dat de markt- en consumptiepatronen in de EU geen schadelijke gevolgen hebben voor bossen en biodiversiteit in ontwikkelingslanden, waarbij rekening gehouden wordt met de secundaire gevolgen hiervan voor hun bevolking; dringt er bij de Unie op aan dergelijke landen te ondersteunen bij het verduurzamen van voedselsystemen, door korte toeleveringsketens tot stand te brengen, agro-ecologie te ontwikkelen, kleine landbouwers te ondersteunen en tegelijkertijd landrechten en de rechten van lokale gemeenschappen te waarborgen;