24.3.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 132/105 Donderdag, 7 oktober 2021
O. overwegende dat het schandaal rond de spyware Pegasus aan het licht heeft gebracht dat grote aantallen journalisten, mensenrechtenactivisten, volksvertegenwoordigers en andere EU burgers het slachtoffer van spionageactiviteiten zijn geworden; overwegende dat verschillende statelijke actoren, zoals Rusland, China en Noord-Korea, betrokken zijn geweest bij kwaadwillige cyberactiviteiten met politieke, economische of veiligheidsoogmerken, zoals aanvallen op kritieke infrastructuur, cyberbespionering en grootschalige surveillance van EU-burgers, ondersteuning van desinformatiecampagnes, de verspreiding van malware en het beperken van internettoegang en de werking van IT-systemen; overwegende dat dergelijke activiteiten het internationale recht, de mensenrechten en de EU-grondrechten negeren en schenden en de democratie, de veiligheid, de openbare orde en de strategische autonomie van de EU in gevaar brengen, en bijgevolg een gezamenlijke respons van de EU rechtvaardigen, bijvoorbeeld via het kader voor een gezamenlijke diplomatieke EU-respons, waaronder het gebruik van beperkende maatregelen waarin is voorzien in het EU-instrumentarium voor cyberdiplomatie; P. overwegende dat de Raad op 30 juli 2020 voor het eerst heeft besloten beperkende maatregelen op te leggen tegen personen, entiteiten en instanties die verantwoordelijk zijn voor of betrokken waren bij diverse cyberaanvallen, teneinde kwaadwillig gedrag in de cyberruimte beter te voorkomen, te ontmoedigen, af te raden en aan te pakken; overwegende dat het rechtskader voor de EU-sanctieregeling voor cyberaanvallen in mei 2019 is vastgesteld; Q. overwegende dat toeschrijving een centraal onderdeel van cyberdiplomatie en afschrikkingsstrategieën vormt; R. overwegende dat de samenwerking tussen de EU en de NAVO de afgelopen jaren op tal van gebieden, waaronder cyberbeveiliging en -defensie, is opgevoerd, in overeenstemming met de gezamenlijke verklaring EU-NAVO van 2016; S. overwegende dat de consensusverslagen van de VN-groep van regeringsdeskundigen (UN GGE) van 2010, 2013 en 2015, die door de Algemene Vergadering van de VN zijn goedgekeurd, een universeel normatief kader voor cyberstabiliteit vormen, dat bestaat uit de erkenning dat het bestaande internationale recht, met inbegrip van het VN-Handvest in zijn geheel, van toepassing is in cyberspace, evenals de elf vrijwillige, niet-bindende normen voor verantwoordelijk gedrag van staten, alsook vertrouwenwekkende maatregelen en capaciteitsopbouw;
De stand van de cyberdefensievermogens van de EU 1. onderstreept dat een gemeenschappelijk cyberdefensiebeleid en substantiële samenwerking op EU-niveau bij het tot stand brengen van gemeenschappelijke, en ook betere, cyberdefensievermogens kernelementen zijn voor de ontwikkeling van een verdiepte en versterkte Europese defensie-unie en een complexe mix van technische, strategische en operationele capaciteiten vergen; stelt dat cyberdefensie betrekking heeft op acties, instrumenten en processen die proportioneel zijn, stroken met het internationaal recht, zowel militaire als civiele elementen omvatten, en tot doel hebben onder meer GVDB-communicatie- en -informatienetwerken en GVDB-missies en -operaties te beschermen en de lidstaten bij te staan; benadrukt dat zowel de gemeenschappelijke als de nationale militaire cyberdefensievermogens dringend moeten worden ontwikkeld en versterkt; 2. herinnert eraan dat de grenzeloze aard van cyberspace alsook het aanzienlijke aantal en de toenemende complexiteit van cyberaanvallen een gecoördineerde respons op EU-niveau vergen, met inbegrip van gemeenschappelijke ondersteu­ ningscapaciteiten van de lidstaten en steun van de lidstaten voor maatregelen in het kader van het EU-instrumentarium voor cyberdiplomatie, alsook intensievere samenwerking tussen de EU en de NAVO op basis van informatie-uitwisseling tussen cybercrisisteams, uitwisseling van best practices, meer opleidingen, onderzoek en oefeningen; 3. verwelkomt het CDPF als instrument om de ontwikkeling van de cyberdefensievermogens van de EU-lidstaten te ondersteunen; benadrukt dat bij de herziening van het CDPF de nadruk vooral moet liggen op bestaande lacunes en kwetsbaarheden wat betreft militaire structuren op EU- en nationaal niveau; benadrukt dat de coördinatie tussen de EU-instellingen, -organen en -instanties, tussen en met de lidstaten, en met het Europees Parlement, moet worden versterkt om ervoor te zorgen dat het geactualiseerde CDPF de doelstellingen van de EU op het gebied van cyberdefensie verwezenlijkt; 4. verzoekt de EDEO en de Commissie, in samenwerking met de lidstaten, verder werk te maken van de ontwikkeling van een uitgebreide reeks maatregelen en een coherent IT-beveiligingsbeleid om de veerkracht te vergroten, maar ook om de coördinatie van de militaire cyberdefensie te versterken; dringt aan op nauwere samenwerking met het civiele computercrisisresponsteam (CERT-EU) van de EU om de netwerken die door alle EU-instellingen, -organen en -instanties worden gebruikt, te beschermen, in nauwe samenwerking met de CIO’s in de respectieve entiteiten, en op meer communicatie van de EU-instellingen, -organen en -agentschappen met de lidstaten; vraagt het Parlement ervoor te zorgen dat zijn deelname aan CERT-EU resulteert in een zodanig niveau van IT-beveiliging dat het alle gerubriceerde en