24.3.2022
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 132/9 Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2021
13.
θεωρεί λυπηρό το γεγονός ότι ο προϋπολογισμός της ΕΕ για την εξωτερική πολιτική που αφορά τη στήριξη της βιοποικιλότητας παραμένει ιδιαίτερα χαμηλός σε σύγκριση με τον προϋπολογισμό ο οποίος προορίζεται για τις πολιτικές που αφορούν την κλιματική αλλαγή· ζητεί ουσιαστική αύξηση των κονδυλίων για την προστασία της βιοποικιλότητας, με βάση τη συμφωνία για το ΠΔΠ, και παροχή τεχνικής βοήθειας για την ανάπτυξη περαιτέρω εργαλείων κινητοποίησης πόρων, προκειμένου να τηρηθούν οι παγκόσμιες δεσμεύσεις για τη βιοποικιλότητα· τονίζει την ανάγκη εντοπισμού, αναφοράς και σταδιακής κατάργησης των επιζήμιων για το περιβάλλον επιδοτήσεων και διοχέτευσής τους σε δραστηριότητες φιλικές προς τη βιοποικιλότητα, σύμφωνα με την Ατζέντα 2030 και τις σχετικές διεθνείς συμβάσεις και υποχρεώσεις· ζητεί ένα σημαντικό μερίδιο της επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας της ΕΕ που προορίζεται για τη δράση για το κλίμα να διοχετευθεί για τη στήριξη παράλληλων οφελών για τη βιοποικιλότητα όσον αφορά τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή σε αυτή· 14. καλεί την ΕΕ να θεσπίσει υποχρεωτικό νόμο δέουσας επιμέλειας, ώστε οι εταιρείες και οι χρηματοδότες τους να φέρουν άμεσα την ευθύνη της διασφάλισης ότι οι εισαγωγές τους δεν κηλιδώνονται από την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως την αρπαγή γαιών και την περιβαλλοντική υποβάθμιση (συμπεριλαμβανομένων της αποψίλωσης και της απώλειας βιοποικιλότητας)· καλεί, γενικότερα, την ΕΕ να απαιτήσει από τις επιχειρήσεις και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να αναβαθμίσουν τη δέσμευσή τους για τη βιοποικιλότητα, για παράδειγμα μέσω ισχυρών και υποχρεωτικών διατάξεων σχετικά με την εκτίμηση επιπτώσεων, τη διαχείριση κινδύνου, τη δημοσιοποίηση και τις απαιτήσεις εξωτερικής υποβολής εκθέσεων· καλεί τον ΟΟΣΑ να αναπτύξει μια σειρά πρακτικών δράσεων σχετικά με τη δέουσα επιμέλεια και τη βιοποικιλότητα για τη στήριξη των προσπαθειών των επιχειρήσεων· 15. εκφράζει την ικανοποίησή του για τη δέσμευση της Επιτροπής να εκπονήσει νομοθετική πρόταση σχετικά με την υποχρεωτική εταιρική δέουσα επιμέλεια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το περιβάλλον στο σύνολο των αλυσίδων εφοδιασμού των εταιρειών· συνιστά η εν λόγω νομοθετική πρόταση να υποστηρίζει και να διευκολύνει την ανάπτυξη κοινών μεθοδολογιών μέτρησης των περιβαλλοντικών και κλιματικών επιπτώσεων· τονίζει τη σημασία που έχει η αποτελεσματική, ουσιαστική και κατόπιν ενημέρωσης διαβούλευση με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη που επηρεάζονται ή ενδέχεται να επηρεαστούν, συμπεριλαμβανομένων των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ου περιβάλλοντος, της κοινωνίας των πολιτών, των συνδικαλιστικών οργανώσεων και των αυτόχθονων πληθυσμών και των τοπικών κοινοτήτων· εκφράζει τη λύπη του για τις σοβαρές ανεπάρκειες στην εφαρμογή του πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών «Προστασία, Σεβασμός, Αποκατάσταση» και των κατευθυντήριων αρχών για τις επιχειρήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα αναφορικά τόσο με τα δικαιώματα των αυτόχθονων πληθυσμών όσο και με τα δικαιώματα γαιοκτησίας· καλεί εκ νέου την ΕΕ να συμμετάσχει εποικοδομητικά στο έργο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ σχετικά με ένα διεθνές νομικά δεσμευτικό μέσο για τη ρύθμιση, στο διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των δραστηριοτήτων των διεθνικών εταιρειών και άλλων επιχειρήσεων, το οποίο θα πρέπει να περιλαμβάνει ειδικά πρότυπα για την προστασία των αυτόχθονων πληθυσμών· 16. επαναλαμβάνει το αίτημά του προς την Επιτροπή να υποβάλει επειγόντως πρόταση για ένα νομικό πλαίσιο της ΕΕ για την ανάσχεση και την αντιστροφή της αποψίλωσης και της υποβάθμισης των δασών, το οποίο θα επιβάλλει στις εταιρείες την υποχρέωση να επιδεικνύουν τη δέουσα επιμέλεια προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά της ΕΕ δεν συνδέονται με την αποψίλωση, τη μετατροπή φυσικών οικοσυστημάτων και με παραβιάσεις των δικαιωμάτων των αυτόχθονων πληθυσμών και των τοπικών κοινοτήτων· Συνοχή της πολιτικής για την ανάπτυξη 17.
υπενθυμίζει ότι η αποτελεσματικότητα της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα εξαρτάται από τη συνοχή μεταξύ της βιοποικιλότητας και των λοιπών βασικών εξωτερικών πολιτικών της Ε, όπως οι συμφωνίες εμπορίου και επενδύσεων· 18. σημειώνει ότι η έκθεση συνολικής αξιολόγησης της IPBES για το 2019 σχετικά με τη βιοποικιλότητα και τις υπηρεσίες οικοσυστημάτων καταδεικνύει τα όρια της προσέγγισης της προστασίας της βιοποικιλότητας μέσω της χωρικής έκτασης των χερσαίων και θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών, οι οποίες αντιπροσωπεύουν ορισμένους από τους λίγους στόχους του Aichi για τη βιοποικιλότητα που έχουν επιτευχθεί εν μέρει· 19. τονίζει το γεγονός ότι η βιοποικιλότητα βρίσκεται στο επίκεντρο πολλών οικονομικών δραστηριοτήτων, ιδίως δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τη γεωργική καλλιέργεια και την κτηνοτροφία, τη δασοκομία, την αλιεία και πολλές μορφές τουρισμού που βασίζονται άμεσα στη φύση και στα υγιή οικοσυστήματα· παροτρύνει την ΕΕ να ενσωματώσει τη βιοποικιλότητα και τις υπηρεσίες οικοσυστημάτων σε όλους τους συναφείς τομείς πολιτικής, ιδίως στους τομείς της γεωργίας, της αλιείας, της δασοκομίας, της ενέργειας, της εξόρυξης, του εμπορίου, του τουρισμού και της κλιματικής αλλαγής, καθώς και στις πολιτικές και δράσεις για την ανάπτυξη και τη μείωση της φτώχειας, και να προωθήσει καινοτόμες και εφαρμόσιμες λύσεις για την αντιμετώπιση της απώλειας βιοποικιλότητας, διασφαλίζοντας παράλληλα υγιή, ασφαλή, προσβάσιμα και οικονομικά προσιτά τρόφιμα για όλους· 20. σημειώνει με βαθιά ανησυχία ότι η κατανάλωση στην ΕΕ ανέρχεται περίπου στο 10 % του παγκόσμιου μεριδίου της αποψίλωσης των δασών, ιδίως μέσω της εξάρτησης από εισαγωγές γεωργικών προϊόντων όπως το φοινικέλαιο, το κρέας, η σόγια, το κακάο, ο καφές, ο αραβόσιτος, η ξυλεία και το καουτσούκ· επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς την Επιτροπή να υποβάλει, το 2021, πρόταση για ένα νομικό πλαίσιο της ΕΕ για την ανάσχεση και την αντιστροφή της αποψίλωσης των δασών για την οποία φέρει ευθύνη η ΕΕ σε παγκόσμια κλίμακα, διασφαλίζοντας ότι οι αγορές και τα καταναλωτικά πρότυπα της ΕΕ δεν έχουν αρνητικό αντίκτυπο στα δάση και τη βιοποικιλότητα στις αναπτυσσόμενες χώρες, λαμβανομένων υπόψη των αλυσιδωτών επιπτώσεων που έχει ο αντίκτυπος αυτός στους πληθυσμούς τους· καλεί την ΕΕ να στηρίξει τις χώρες αυτές στην υλοποίηση της βιωσιμότητας των συστημάτων τροφίμων, μέσω της δημιουργίας βραχειών αλυσίδων εφοδιασμού, της ανάπτυξης της αγροοικολογίας και της στήριξης των μικροκαλλιεργητών, διασφαλίζοντας παράλληλα τα δικαιώματα γαιοκτησίας και τα δικαιώματα των τοπικών κοινοτήτων·