PL
14.3.2022
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 119/51
— obciążenie ECHA wszystkimi kosztami niniejszego postępowania oraz kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą, nakazanie jej zwrotu opłat uiszczonych w ramach tego postępowania.
Zarzuty i główne argumenty Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów. 1.
Zgodnie z zarzutem pierwszym, Izba Odwoławcza naruszyła prawo, stwierdzając, iż zaprzestanie produkcji kwasu 1,3-diokso-2-benzofuran-5-karboksylowy z nonan-1-olem (numer WE 941–303–6) (zwanej dalej „substancją”) z powodu siły wyższej nie zwalnia strony skarżącej z obowiązku dostarczenia informacji wymaganych w decyzji dotyczącej wstępnej kontroli zgodności tej substancji. 2.
Zgodnie z zarzutem drugim, Izba Odwoławcza wypaczyła dowody znajdujące się w aktach i na tej podstawie i) wyciągnęła błędne wnioski prawne i ii) zażądała od strony skarżącej przedstawienia dowodów poprzez odniesienie się do niepotwierdzonych hipotez. 3.
Zgodnie z zarzutem trzecim, Izba Odwoławcza błędnie zinterpretowała i zastosowała art. 42 ust.
1 i art. 50 ust.
2 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 („REACH”) (1). 4.
Zgodnie z zarzutem czwartym, Izba Odwoławcza błędnie zinterpretowała i zastosowała art. 5 i 6 rozporządzenia REACH. 5.
Zgodnie z zarzutem piątym, Izba Odwoławcza niesłusznie uznała, iż dostępne na stronie internetowej ECHA wskazówki dotyczące konsekwencji zaprzestania produkcji nie dawały stronie skarżącej dokładnych gwarancji i że ECHA nie naruszyła zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań. 6.
Zgodnie z zarzutem szóstym, w ramach którego skarżąca twierdzi, że Izba Odwoławcza błędnie zinterpretowała i zastosowała zasadę proporcjonalności i prawo do dobrej administracji.
(1)
Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. 2006 L 396, s. 1).
Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2022 r. – Sanoptis/EUIPO – Synoptis Pharma (SANOPTIS) (Sprawa T-30/22) (2022/C 119/73) Język skargi: angielski Strony Strona skarżąca: Sanoptis Sàrl (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat S. Rost) Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Synoptis Pharma sp. z o.o.
(Warszawa, Polska)
Dane dotyczące postępowania przed EUIPO Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca Sporny znak towarowy: Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego „SANOPTIS” – zgłoszenie nr 17 934 770 Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 listopada 2021 r. w sprawie R 850/2021-4