C 117/140
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
11.3.2022
Czwartek, 16 września 2021 r.
UE musi wypracować odpowiedź na potencjalny kryzys migracyjny i uchodźczy 37. podkreśla podstawowe prawo Afgańczyków do bezpiecznego schronienia; wzywa do podjęcia wszelkich kroków w celu wznowienia skoordynowanej ewakuacji z kraju pod auspicjami Wysokiego Komisarza NZ ds. Uchodźców (UNHCR), w szczególności poprzez utworzenie bezpiecznych korytarzy i ponowne otwarcie na stałe międzynarodowego lotniska w Kabulu i granic lądowych Afganistanu; apeluje o szczególne wsparcie dla kobiet, dziewcząt i osób zagrożonych, które chcą opuścić kraj, aby zapewnić im bezpieczne możliwości wyjazdu; 38. podkreśla, że największy odsetek afgańskich uchodźców będzie przede wszystkim szukał ochrony w krajach sąsiednich, w związku z czym UE powinna przewidzieć dodatkowe wsparcie dla krajów sąsiadujących z Afganistanem, które przyjmują uchodźców, najlepiej za pośrednictwem ONZ i jej agencji, a także organizacji międzynarodowych pracujących na miejscu; 39. przypomina, że wsparcie finansowe, logistyczne i pomoc w budowaniu zdolności w zakresie przyjmowania afgańskich uchodźców i migrantów w krajach sąsiadujących nie stanowi alternatywy dla pełnoprawnej europejskiej polityki azylowej i migracyjnej; uważa, że UE musi w trybie pilnym zawrzeć i wdrożyć nowy pakt na rzecz azylu i migracji, aby w skuteczniejszy i bardziej humanitarny sposób móc radzić sobie z przepływami migracyjnymi; 40. wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia skoordynowanych działań europejskich na rzecz prowadzenia humanitarnej polityki azylowej, pozwalającej UE wziąć moralną odpowiedzialność za przyjmowanie i integrację w pełnej zgodności z konwencją genewską z 1951 r.; z zadowoleniem przyjmuje planowane wrześniowe forum ds. przesiedleń; podkreśla, że polityka UE powinna objąć w trybie priorytetowym konkretne i nowe zobowiązania w zakresie przesiedleń osób, które są najbardziej zagrożone i znajdują się w najtrudniejszej sytuacji, a także dalsze środki uzupełniające, takie jak wizy humanitarne i specjalny program wizowy dla afgańskich kobiet ubiegających się o ochronę przed reżimem talibów; wzywa państwa członkowskie, by z uwagi na ostatnie wydarzenia przeprowadziły ponowną ocenę aktualnych i niedawnych wniosków o udzielenie azylu, w tym wniosków, które wcześniej odrzuciły; podkreśla, że w żadnym przypadku nie można dopuścić do przymusowych powrotów do Afganistanu; 41. wzywa Radę do wykorzystania dostępnych narzędzi, takich jak dyrektywa w sprawie tymczasowej ochrony (3) i mechanizm ochrony ludności, aby zmaksymalizować wysiłki całej UE na rzecz zapewnienia lepszej koordynacji między państwami członkowskimi oraz natychmiastowego dostępu do ochrony; ponawia swój apel do Komisji o opublikowanie wniosku ustawodawczego w sprawie wiz humanitarnych i wzywa do równego podziału odpowiedzialności między państwami członkowskimi; 42. apeluje o ściślejszą współpracę i wsparcie dla państw spoza UE, aby pomóc im w zwalczaniu siatek przestępczych zajmujących się przemytem migrantów i handlem ludźmi; wzywa Europol, aby przedstawił analizę zagrożenia przestępczością i zapewnił ściślejszą współpracę z krajami trzecimi w szerszym kontekście rozwoju wydarzeń w Afganistanie; 43. wzywa Komisję, aby uwzględniła niniejszą rezolucję podczas programowaniu instrumentu ISWMR – „Globalny wymiar Europy” oraz opracowywania odpowiednich wieloletnich programów indykatywnych; Potrzeba ściślejszej współpracy z krajami w regionie wokół Afganistanu, a zarazem dbanie o przestrzeganie podstawowych praw człowieka i zasad praworządności 44. przyznaje, że obecna sytuacja w Afganistanie nie sprzyja stabilności w regionie; podkreśla, że wycofanie się Zachodu z Afganistanu stworzyło pustkę, której skutkiem jest pogłębienie niestabilności; podkreśla, że obecnie większa odpowiedzialność za sytuację w Afganistanie spoczywa na sąsiednich i regionalnych mocarstwach, które muszą zapobiec rozprzestrzenieniu się niestabilności poza granice kraju; potwierdza, że UE musi zacieśnić współpracę w tym zakresie z krajami Azji Środkowej, w szczególności z Uzbekistanem, z którym UE negocjuje obecnie wzmocnioną umowę o partnerstwie i współpracy, oraz z Tadżykistanem; podkreśla, że współpraca ta nie powinna osłabiać obrony podstawowych wartości i praworządności przez UE; 45. wyraża obawy o bezpieczeństwo zagrożonych obywateli afgańskich oraz osób przekraczających granice lądowe do krajów ościennych, w szczególności do Pakistanu; ubolewa nad brakiem koordynacji ze strony społeczności międzynarodowej w tym zakresie i wzywa państwa członkowskie do wykorzystania wszelkich możliwych środków i narzędzi dyplomatycznych w celu zapewnienia dostępu do granic lądowych, bezpiecznego przejazdu i dostępu do infrastruktury dyplomatycznej; podkreśla kluczową rolę koordynacyjną delegatur UE w krajach sąsiadujących, jeżeli chodzi o zapewnianie praktycznego wsparcia w tym zakresie;
(3)
Dyrektywa Rady 2001/55/WE z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie minimalnych standardów przyznawania tymczasowej ochrony na wypadek masowego napływu wysiedleńców oraz środków wspierających równowagę wysiłków między państwami członkowskimi związanych z przyjęciem takich osób wraz z jego następstwami (Dz.U.
L 212 z 7.8.2001, s. 12).