NL
7.3.2022
Publicatieblad van de Europese Unie
C 109/25
Aangevoerde middelen — schending van artikel 103 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; — schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; — schending van de algemene beginselen van het Unierecht.
Beroep ingesteld op 27 december 2021 — NQ / Raad e.a.
(Zaak T-803/21) (2022/C 109/34) Procestaal: Portugees Partijen Verzoekende partij: NQ (vertegenwoordigers: R. Leandro Vasconcelos en M. Martins Pereira, advocaten) Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)
Conclusies — Nietigverklaring van het besluit van de Dienst Instrumenten buitenlands beleid (Service for Foreign Policy Instruments — FPI) van de Commissie van 1 december 2021 en het besluit om gedurende vijf jaar geen aanbevelingen te geven voor toekomstige EU EOM’s (EU-verkiezingswaarnemingsmissies); subsidiair, indien dit niet als de aan te vechten handeling wordt beschouwd, nietigverklaring van het beoordelingsrapport van 16 oktober; meer subsidiair, indien geen van de bovengenoemde handelingen als de aan te vechten handeling wordt beschouwd, nietigverklaring van het besluit van de adjunct-hoofdwaarnemer (DCO — Deputy Chief Observer) van 22 oktober; — verwijzing van de Europese Commissie en, indien van toepassing, de EDEO en de Raad van de Europese Unie, in de kosten van verzoekster en hun eigen kosten.
Middelen en voornaamste argumenten Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan. 1.
Schending van het recht om te worden gehoord Tijdens de beoordelingsprocedure waarin het beoordelingsrapport van 16 oktober 2021 is opgesteld, is inbreuk gemaakt op verzoeksters recht om te worden gehoord over het ontwerp-beoordelingsrapport, dat wil zeggen vóór het definitieve besluit werd vastgesteld.
Dit recht vloeit voort uit het recht op behoorlijk bestuur, dat is neergelegd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”). 2.
Schending van de motiveringsplicht De FPI heeft bij de vaststelling van het bestreden besluit de motiveringsplicht geschonden.
Deze plicht is neergelegd in artikel 296, tweede alinea, VWEU, en wordt bevestigd in artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest.
De motivering van het bestreden besluit maakt geen melding van de redenen voor het besluit om gedurende vijf jaar geen aanbeveling te doen en de uitsluitingsmaatregel toe te passen. 3.
Schending van het rechtszekerheidsbeginsel Het bestreden besluit is vastgesteld in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel, dat een algemeen beginsel van het Unierecht is.
In het bestreden besluit wordt de rechtsgrondslag voor de uitsluitingsmaatregel niet vermeld, en die kan evenmin worden vastgesteld aan de hand van andere elementen van het besluit.