C 88/68
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
24.2.2022
Cały teren jest podzielony przez strumienie „jalles” i „esteys”, które przechodząc przez warstwy gleby i spływając do rzeki Gironde, wyodrębniają żwirowe grzbiety i pokrywają się z wieloma granicami gmin.
W związku z tym obszar geograficzny objęty kontrolowaną nazwą pochodzenia „Saint-Estèphe” odpowiada terytorium gminy Saint-Estèphe.
Obszar tej gminy jest oddzielony od gminy Saint-Seurin-de-Cadorno na północy przez bagna, przez które przepływa „l’Estey de la Calupeyre”, a na południu przez bagna Lafite, przez które przepływa „Jalle du Breuil”.
W przypadku żwirowych grzbietów dominującym rodzajem gleb są gleby piaszczysto-żwirowe i gliniasto-żwirowe.
W części zachodniej twarda wapienna podstawa jest pokryta w nieregularny sposób glebami piaszczysto-żwirowymi oraz powierzchniowymi rędzinami.
Lokalne bogactwo osadów przyczynia się do różnorodności krajobrazów i kolo­ rów występującej tam gleby.
Lokalna toponimia odnosi się zarówno do topografii grzbietów wzniesień, jak i do cha­ rakteru gleb żwirowych przez zastosowanie nazw takich jak „Cos” lub „Pez”.
Kontrolowana nazwa pochodzenia „Saint-Estèphe” jest najbardziej wysuniętą na północ spośród „gminnych” kontro­ lowanych nazw pochodzenia w regionie Médoc i drugą pod względem wielkości objętego nią obszaru.
Winnice zajmują większą część terytorium gminy na wysokości wzniesień, tworząc tamtejszy krajobraz.
Jest ono oplecione gęstą siecią dróg drugorzędnych obsługujących kilka miasteczek.
Miasteczka, takie jak Marbuzet, Blanquet, Pez, Leyssac czy Saint-Corbian, są położone wokół posiadłości zajmujących się uprawą winorośli.
Najlepsze „cru” rozpoznaje się za pomocą nazw tych posiadłości zlokalizowanych w centralnej części winnic.
Na południu i na północy gminy podmokłe doliny, które tworzą bagienne obszary leżące prostopadle do estuarium, są użytkami zielonymi i terenami miejscowo zalesionymi.
Żwirowe grzbiety pokryte winnicami – charakterystyczne dla obszaru kontrolowanej nazwy pochodzenia „SaintEstèphe”– są na wschodzie położone blisko estuarium, co sprawia, że strefa „palus” ogranicza się do pasa o szerokości od 200 do 300 metrów.
8.2.
Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem W XVIII wieku właścicielem ziemskim Calon jest Gui Martin de Saint-Estèphe, zarządzający archidiecezją Lesparre.
W tym okresie Saint-Estèphe zaczyna być znane z „dobrych winorośli”, których uprawa jest bardziej opłacalna niż uprawa zbóż.
Na obszarze, który w późniejszych latach stanie się obszarem gminy Saint-Estèphe, inni właściciele ziemscy dają początek pierwszym osadom, jak to dzieje się w przypadku majątku ziemskiego Blanquet czy majątku ziemskiego oddanego w użytkowanie wasala Lassalle de Pez.
W XVIII i XVIII wieku dziesięcina w „Saint-Estèphe” jest największą spośród wszystkich innych w regionie Médoc.
Z historii wynika jednak, że renoma win „Saint-Estèphe” jest ściśle związana z działalnością kupców z Bordeaux upra­ wiających i sprzedających te wina.
W XIX wieku, w okresie charakteryzującym się dobrobytem, powstały istniejące obecnie duże majątki ziemskie.
Piękne i duże zamki pochodzące z tamtego okresu świadczą o rozkwicie, potędze i dynamicznym rozwoju.
Podobnie jak w przypadku innych winnic objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia półwyspu Médoc, „cru” pocho­ dzące z gmin takich jak Saint-Estèphe cieszą się uznaniem różnych rankingów sporządzanych od XVII i XVIII wieku.
Tak więc w „Klasyfikacji win z 1855 r.”
wyrażono uznanie dla pięciu „cru” pochodzących z gminy Saint-Estèphe, a w „Klasyfikacji cru Bourgeois z 1932 r.” nagrodzono czterdzieści „cru”.
Obecnie prawie połowa win Saint-Estèphe jest wprowadzana do obrotu poza terytorium kraju, w Belgii, Anglii, Nie­ mczech i Holandii, lub eksportowana do Stanów Zjednoczonych, Szwajcarii i Azji.
Kontrolowana nazwa pochodzenia „Saint-Estèphe” została uznana dekretem z dnia 11 września 1936 r.
Winnica pro­ dukuje średnio 65 000 hektolitrów czerwonych win niemusujących.
Wina te mają intensywnie czerwoną barwę.
Najczęściej pochodzą z połączeń, w których dominuje odmiana cabernetsauvignon N.
Odmiana ta nadaje winom mocną budowę o pełnej strukturze taninowej.
Odmiana merlot N uzupełnia często nuty przypraw nutami czerwonych owoców.
Struktura i złożoność wina są wzmacniane odmianami cabernet franc N lub petit-verdot N, które zapewniają również świeżość w latach większej dojrzałości.
Te wyraziste i mocne wina wymagają wielu lat dojrzewania, dzięki czemu zyskują pełny, owocowy i subtelny smak.
Jakość i oryginalny cha­ rakter win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia „Saint-Estèphe” ma swoje źródło w wyjątkowej komplementar­ ności gleb i ukształtowaniu terenów położonych w pobliżu estuarium, które chroni winnice przed nadmiernym wpły­ wem klimatu.