NL
C 88/90
Publicatieblad van de Europese Unie
24.2.2022
De rode wijnen, waarin de druivensoort merlot N vaak de boventoon voert, zijn soepel en fruitig en hebben een lage zuurtegraad.
Ze kunnen, goed gerijpt, frisser worden door de zuurtegraad van de druivensoorten petit verdot N en cot N. De voornaamste combinatie is echter die van de druivensoort merlot N met de druivensoort cabernetsauvignon N en in mindere mate met de druivensoort cabernet franc N, die beide een aromatische complexiteit en een krachtige tannine aan de wijn verlenen waardoor het bouquet behouden blijft en verder tot ontwikkeling komt.
Algemene analytische kenmerken
Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent)
5.
Minimale totale zuurgraad
in milli-equivalent per liter
Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter)
20
Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)
150
Wijnbouwpraktijken
5.1.
Specifieke oenologische procedés 1.
Be pl a n ti n g s d ich th ei d – pl an t af s t and
Teeltwijze Voor percelen die vanaf 1 augustus 2008 beplant zijn, bedraagt de minimale beplantingsdichtheid 4 000 wijnstokken per hectare.
De afstand tussen de rijen mag niet meer dan 2,50 m bedragen en de afstand tussen de wijnstokken binnen eenzelfde rij niet meer dan 0,85 m.
Deze beplantingsdichtheid kan worden verlaagd tot 3 300 wijnstokken per hectare.
In dat geval mag de afstand tussen de rijen niet meer dan 3 m bedragen en de afstand tussen de wijnstokken binnen eenzelfde rij niet meer dan 0,85 m.
2.
Snoe i reg el s
Teeltwijze Enkel snoei met korte vruchttakken (korte snoei) of lange vruchttakken (hoge snoei) is toegestaan.
Voor de druivensoorten merlot N, sémillon B en muscadelle B mag het aantal ogen bij de snoei niet meer bedragen dan 45 000 per hectare en 18 per wijnstok.
Voor de overige druivensoorten, zoals de druivensoorten cabernet franc N, cabernet sauvignon N, sauvignon B en sauvignon gris G, mag het aantal ogen bij de snoei niet meer bedragen dan 50 000 per hectare en 20 per wijnstok.
Na het dieven gelden per wijnstok de volgende bovengrenzen voor het aantal vruchtdragende takken: — voor de druivensoorten merlot N, sémillon B en muscadelle B 12 takken per wijnstok voor wijngaarden met een beplantingsdichtheid die hoger is dan of gelijk is aan 4 000 wijnstokken per hectare, en 15 takken per wijnstok voor wijngaarden met een beplantingsdichtheid die lager is dan 4 000 wijnstokken per hectare; — voor de overige druivensoorten, zoals de druivensoorten cabernet franc N, cabernet sauvignon N, sauvignon B en sauvignon gris G, geldt als bovengrens 14 takken per wijnstok voor wijngaarden met een beplantingsdichtheid die hoger is dan of gelijk is aan 4 000 wijnstokken per hectare, en 17 takken per wijnstok voor wijngaarden met een beplantingsdichtheid die lager is dan 4 000 wijnstokken per hectare.
Er wordt ten laatste gesnoeid wanneer de bladeren zich hebben ontvouwen (Lorenz-fase 9).
Het dieven vindt plaats vóór de vruchtzetting.
3.
Spe c i f ie k o en o log i sch pr oc e d é
Voor de bereiding van de roséwijnen, behalve die welke in aanmerking komen voor de benaming “clairet”, is het gebruik van koolstof voor oenologisch gebruik toegestaan voor most, met als bovengrens 20 % van de hoeveelheid roséwijnen die de betrokken wijnmaker produceert uit de desbetreffende oogst.