C 88/68
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
24.2.2022
Τα υδατορεύματα «jalles» και «esteys» τα οποία αποστραγγίζουν το σύνολο των εδαφών καθώς ρέουν προς τον ποταμό Gironde, έχουν διαχωρίσει τις εν λόγω περιοχές, δημιουργώντας διακριτά υψώματα λατύπης και συμπίπτουν με τα όρια πολλών δήμων.
Ως εκ τούτου, η γεωγραφική περιοχή της ελεγχόμενης ονομασίας προέλευσης «Saint-Estèphe» αντιστοιχεί στο έδαφος του δήμου Saint-Estèphe.
Το έδαφος του εν λόγω δήμου χωρίζεται από τον δήμο Saint-Seurin-de-Cadourne, στα βόρεια, μέσω του αποξηραμένου έλους «Estey de la Calupeyre» και στα νότια, από το έλος «Lafite», το οποίο αποστραγγίζεται από το υδατόρευμα «Jalle du Breuil».
Τα εδάφη των υψωμάτων λατύπης είναι κυρίως αμμοχαλικώδη ή αργιλοχαλικώδη.
Στο βόρειο τμήμα του, το σκληρό ασβεστολιθικό υπόστρωμα καλύπτεται ανομοιόμορφα από αμμοχαλικώδη εδάφη και επιφανειακά ασβεστολιθικά οργανοχουμικά εδάφη (rendzina).
Η ποικιλία των τοπίων και των διαφορετικών χρωματισμών των εδαφών οφείλεται, εν μέρει, στην πλούσια σύσταση των τοπικών καθιζήσεων.
Τα τοπωνύμια της περιοχής αναφέρονται τόσο στην τοπογραφία των υψωμάτων όσο και τη φύση των χαλικωδών εδαφών με ονόματα όπως «Cos» ή «Pez».
Η ελεγχόμενη ονομασία προέλευσης «Saint-Estèphe» είναι η βορειότερη από τις δημοτικές («communales») ελεγχόμενες ονομασίες προέλευσης της περιοχής Médoc και η δεύτερη σε έκταση.
Ο αμπελώνας καλύπτει το κυριότερο τμήμα της έκτασης του δήμου στα υψώματα των ραχών καθορίζοντας έτσι τη δομή του τοπίου.
Διατρέχεται από ένα πυκνό δίκτυο από δευτερεύουσες οδούς που εξυπηρετούν πολλούς οικισμούς.
Οι εν λόγω οικισμοί, όπως, για παράδειγμα, Marbuzet, Blanquet, Pez, Leyssac ή Saint-Corbian, έχουν συσταθεί γύρω από αμπελώνες.
Τα εκλεκτότερα («crus») διακρίνονται από τα μοναδικά όμορφα «châteaux» στο μέσο του αμπελώνα τους.
Στο νότιο και στο βόρειο τμήμα του δήμου, οι υγρές κοιλάδες που σχηματίζουν ελώδεις περιοχές κάθετα στον ποταμόκολπο, καλύπτονται από χορτολιβαδικές εκτάσεις και κατά τόπους από δάση.
Τέλος, τα αμπελουργικά υψώματα λατύπης που χαρακτηρίζουν την ελεγχόμενη ονομασία προέλευσης «Saint-Estèphe» στα νότια, βρίσκονται πολύ κοντά στον ποταμόκολπο, περιορίζοντας, ως εκ τούτου, τις περιοχές αλλουβιακών αποθέσεων «palus» σε μια λωρίδα πλάτους 200 έως 300 μέτρων.
8.2.
Περιγραφή των ανθρώπινων παραγόντων που συμβάλλουν στον δεσμό Τον 13ο αιώνα, ο Gui Martin de Saint-Estèphe, ο οποίος διοικούσε την αρχιερατική περιφέρεια Lesparre, ήταν άρχοντας του Calon.
Το Saint-Estèphe άρχισε τότε να αποκτά φήμη για τα «καλά αμπέλια» του, τα οποία ήταν ήδη πιο προσοδοφόρα από τα δημητριακά.
Στο έδαφος της περιοχής η οποία θα αποτελέσει αργότερα τον δήμο Saint-Estèphe, άλλα φέουδα αποτέλεσαν τον ιστορικό πυρήνα των οικισμών, όπως το φέουδο Blanquet ή αυτό του Lassalle de Pez.
Τον 17ο και 18ο αιώνα, ο φόρος της δεκάτης του «Saint-Estèphe» ήταν ο υψηλότερος στην περιοχή του Médoc.
Ωστόσο, ιστορικά φαίνεται ότι η φήμη των οίνων «Saint-Estèphe» ήταν στενά συνδεδεμένη με τη δραστηριότητα των εμπόρων του Bordeaux που καλλιεργούσαν και εμπορεύονταν τους εν λόγω οίνους.
Οι σύγχρονες μεγάλες ιδιοκτησίες δημιουργήθηκαν τον 19ο αιώνα, τον οποίο χαρακτηρίζει ευμάρεια.
Τα όμορφα και μεγάλα châteaux που χρονολογούνται από αυτή την εποχή μαρτυρούν την ευημερία, τη δύναμη και τον δυναμισμό τους.
Όπως και στην περίπτωση των υπόλοιπων ονομασιών ελεγχόμενης προέλευσης οίνου της χερσονήσου του Médoc, οι διαλεκτοί αμπελώνες («crus») του δήμου Saint-Estèphe αναγνωρίστηκαν σε διάφορες κατατάξεις των κτημάτων που πραγματοποιήθηκαν από τον 17ο και τον 18o αιώνα.
Έτσι, στην «Κατάταξη των οίνων του Bordeaux του 1855» αναγνωρίστηκαν πέντε «crus» στον δήμο «Saint-Estèphe», ενώ στην «Κατάταξη των crus Bourgeois του 1932» βραβεύθηκαν περίπου σαράντα «crus».
Σήμερα, σχεδόν το ήμισυ του συνολικού αριθμού των οίνων του Saint-Estèphe πωλούνται εκτός της γαλλικής επικράτειας, στο Βέλγιο, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες ή εξάγονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ελβετία και την Ασία.
Η ελεγχόμενη ονομασία προέλευσης « Saint-Estèphe» αναγνωρίστηκε με το διάταγμα της 11ης Σεπτεμβρίου 1936.
Ο αμπελώνας παράγει κατά μέσο όρο 65 000 εκατόλιτρα μη αφρωδών ερυθρών οίνων.
Οι οίνοι έχουν έντονο κόκκινο χρώμα.
Προέρχονται κατά κανόνα από αναμείξεις στις οποίες κυριαρχεί η ποικιλία cabernetsauvignon N.
Η εν λόγω ποικιλία χαρίζει στους οίνους γεμάτο σώμα και πλούσια τανική δομή.
Η ποικιλία merlot Ν συχνά συμπληρώνει τις νότες μπαχαρικών με νότες κόκκινων φρούτων.
Η δομή και η ποικιλία αρωμάτων τους ενισχύονται από τις ποικιλίες cabernet franc N ή petit-verdot N. Η τελευταία μπορεί να προσδίδει φρεσκάδα κατά τις χρονιές υψηλής ωρίμασης.
Οι εν λόγω οίνοι με το γεμάτο σώμα και την ισχυρή γεύση απαιτούν πολυετή παλαίωση που τους προσδίδει στρογγυλάδα, φρουτώδη χαρακτήρα και κομψότητα.
Η ποιότητα και η ιδιοτυπία της ελεγχόμενης ονομασίας προέλευσης «Saint-Estèphe» οφείλονται στην εξαιρετική συμπληρωματικότητα των εδαφών και την τοπογραφική θέση των αμπελοτεμαχίων κοντά στον ποταμόκολπο, που προστατεύει τον αμπελώνα από τα ακραία καιρικά φαινόμενα.