21.2.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 84/23
Prejudiciële vragen 1) Moeten artikel 13.1, b), i), van de verordening nr.
883/2004/EG (1) van 29 april 2004 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, de artikelen 3.1, a), en 11.1, van de verordening (EG) nr.
1071/2009 (2) van 21 oktober 2009 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van richtlijn 96/26/EG van de Raad en artikel 4.1.a), van de verordening (EG) nr.
1072/2009 (3) van 21 oktober 2009 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg zo worden uitgelegd dat uit de omstandigheid dat een onderneming die een wegvervoersvergunning verkrijgt in een lidstaat van de Europese Unie overeenkomstig de verordeningen (EG) nr.
1071/2009 en nr.
1072/2009 en dus werkelijk en op duurzame wijze in die lidstaat moet zijn gevestigd, volgt dat daarmee onweerlegbaar is aangetoond dat haar zetel is gevestigd in die lidstaat zoals bedoeld door artikel 13.1 van de voormelde verordening nr.
883/2004/EG, ter bepaling van het toepasselijke socialezekerheidsstelsel en of de autoriteiten van de lidstaat van tewerkstelling door die vast stelling zijn gebonden?
2) Kan de nationale rechter van de lidstaat van tewerkstelling die vaststelt dat de bedoelde wegvervoersvergunning werd verkregen door bedrog die vergunning naast zich neerleggen, of dienen de autoriteiten van de lidstaat van tewerkstelling op grond van de vaststelling van bedrog eerst de intrekking van die vergunning te vragen aan de autoriteiten die de vergunning hebben uitgereikt?
(1) (2) (3)
PB 2004, L 166, blz. 1.
PB 2009, L 300, blz. 51.
PB 2009, L 300, blz.
72.
Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiojo administracinio teismo (Litouwen) op 9 november 2021 — UAB “Gargždų geležinkelis” / Lietuvos transporto saugos administracija (Zaak C-671/21) (2022/C 84/30) Procestaal: Litouws Verwijzende rechter Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas
Partijen in het hoofdgeding Verzoekende partij: UAB “Gargždų geležinkelis” Andere partijen in de procedure: Lietuvos transporto saugos administracija Lietuvos Respublikos ryšių reguliavimo tarnyba AB “LTG Infra”
Prejudiciële vragen 1) Dient artikel 43, lid 4, eerste en tweede volzin, van richtlijn 2012/34/EU (1) aldus te worden uitgelegd dat het uitdrukkelijk verbiedt om een nationale wettelijke regeling vast te stellen waarin wordt bepaald dat, in het geval van een overbelaste infrastructuur, op het moment van toewijzing van capaciteit rekening gehouden kan worden met de intensiteit van het gebruik van de spoorweginfrastructuur?
Is het voor deze beoordeling van belang of de bezettingsgraad van de spoorweginfrastructuur verband houdt met de feitelijke benutting van die infrastructuur in het verleden of de geplande benutting gedurende de periode waarin de relevante dienstregeling geldig is?
Hebben de artikelen 45 en 46 van richtlijn 2012/34/EU, die de infrastructuurbeheerder of de instantie die beslist over de capaciteit een ruime beoordelingsmarge toekennen om de gevraagde capaciteit te coördineren, alsmede de omzetting van die bepalingen in het nationaal recht enige betekenis bij deze beoordeling?
Heeft het feit dat infrastructuur in een specifiek geval tot overbelaste infrastructuur is verklaard naar aanleiding van de aanvraag van capaciteit door twee of meer spoorwegondernemingen in verband met het vervoer van dezelfde goederen enige betekenis voor deze beoordeling?