21.2.2022
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 84/23
Προδικαστικά ερωτήματα 1) Έχουν το άρθρο 13, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, σημείο i, του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας, το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο α', και το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1071/2009 (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων όσον αφορά τους όρους που πρέπει να πληρούνται για την άσκηση του επαγγέλματος του οδικού μεταφορέα και για την κατάργηση της οδηγίας 96/26/ΕΚ του Συμβουλίου, καθώς και το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1072/2009 (3) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, για τους κοινούς κανόνες πρόσβασης στην αγορά διεθνών οδικών εμπορευματικών μεταφορών, την έννοια ότι εκ του γεγονότος ότι επιχείρηση έχει λάβει σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης άδεια οδικών μεταφορών σύμφωνα με τους κανονισμούς 1071/2009 και 1072/2009, όπερ προϋποθέτει ότι έχει πραγματικό και σταθερό τόπο εγκατάστασης στο ίδιο κράτος μέλος, προκύπτει ότι ως προς την επιχείρηση αυτή αποδεικνύεται κατά τρόπο αμάχητο ότι, στο πλαίσιο του καθορισμού του εφαρμοστέου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, η επιχείρηση έχει την έδρα της, κατά την έννοια του άρθρου 13, παράγραφος 1, του κανονισμού 883/2004, στο κράτος μέλος αυτό, καθώς και ότι οι αρχές του κράτους μέλους απασχόλησης δεσμεύονται από την ως άνω διαπίστωση; 2) Μπορεί το εθνικό δικαστήριο του κράτους μέλους απασχόλησης, το οποίο διαπιστώνει ότι η επίμαχη άδεια οδικών μεταφορών αποκτήθηκε με δόλιο τρόπο, να μη λαμβάνει υπόψη την άδεια αυτή ή πρέπει οι αρχές του κράτους μέλους απασχόλησης να ζητήσουν πρώτα, βάσει της διαπιστωθείσας απάτης, την ανάκληση της άδειας από τις αρχές που τη χορήγησαν;
(1) (2) (3)
ΕΕ 2004, L 166, σ. 1.
ΕΕ 2009, L 300, σ.
51. ΕΕ 2009, L 300, σ.
72.
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) στις 9 Νοεμβρίου 2021 — «Gargždų geležinkelis» UAB κατά Lietuvos transporto saugos administracija (Υπόθεση C-671/21) (2022/C 84/30) Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική Αιτούν δικαστήριο Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης Αναιρεσείουσα: «Gargždų geležinkelis» UAB Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Lietuvos transporto saugos administracija, Lietuvos Respublikos ryšių reguliavimo tarnyba, «LTG Infra» AB
Προδικαστικά ερωτήματα 1) Πρέπει το άρθρο 47, παράγραφος 4, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2012/34/ΕΕ (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει σαφώς τη θέσπιση εθνικής κανονιστικής διάταξης η οποία προβλέπει ότι, σε περίπτωση κορεσμένης υποδομής, μπορεί να λαμβάνεται υπόψη κατά την κατανομή της χωρητικότητας η ένταση της χρησιμοποίησης της σιδηροδρομικής υποδομής; Ασκεί επιρροή, όσον αφορά την εκτίμηση αυτή, αν το κριτήριο της χρησιμοποίησης της σιδηροδρομικής υποδομής αφορά την πραγματική χρήση της υποδομής στο παρελθόν, ή την προγραμματισμένη χρήση αυτής κατά τη χρονική περίοδο ισχύος του οικείου πίνακα δρομολογίων; Ασκούν επιρροή, όσον αφορά την εκτίμηση αυτή, οι διατάξεις των άρθρων 45 και 46 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ –καθώς και οι εφαρμοστικοί των διατάξεων αυτών κανόνες του εθνικού δικαίου–, οι οποίες παρέχουν στον διαχειριστή της δημόσιας υποδομής, ή στην οντότητα που αποφασίζει για την κατανομή της χωρητικότητας, ευρεία εξουσία εκτιμήσεως κατά τον συντονισμό των αιτημάτων χωρητικότητας; Ασκεί επιρροή, όσον αφορά την εκτίμηση αυτή, το γεγονός ότι συγκεκριμένη υποδομή χαρακτηρίζεται ως κορεσμένη λόγω του γεγονότος ότι δύο ή περισσότερες σιδηροδρομικές επιχειρήσεις υπέβαλαν αιτήματα κατανομής χωρητικότητας για την εκτέλεση των ίδιων εμπορευματικών μεταφορών;