C 78/42
3.5.5.
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
18.2.2022
W przypadku „imitacji” środków aromatyzujących 1.
Nazwy napojów spirytusowych (zarówno kategorie, jak i OG) są stosowane wyłącznie: a. w celu opisania, przedstawienia lub opatrzenia etykietą napoju spirytusowego spełniającego wymogi danej kategorii lub oznaczenia geograficznego lub b. w wyrażeniu złożonym, odniesieniu, wykazie składników, mieszaninie lub napoju spirytusowym podda­ nym kupażowaniu zgodnie z odpowiednimi przepisami. 2.
Wyjątek: nazwę prawną kategorii napoju spirytusowego (nie nazwę OG) zastosowano do określenia: a. środka aromatyzującego lub b. środka spożywczego innego niż napój aromatyzowany tym środkiem aromatyzującym, nawet jeżeli nie są one zgodne z przepisami dotyczącymi odniesień, pod warunkiem że takie nazwy prawne są uzupełnione określeniem „o smaku” lub innym podobnym określeniem.
3.5.6.
Odniesienia do OG Oprócz zalecenia, że nie należy stosować żadnych „porównywalnych” składników (z wyjątkiem innych napojów spirytusowych zgodnie z przepisami dotyczącymi odniesień), wszelkie odniesienia do napoju spirytusowego zawierające oznaczenie geograficzne powinny również spełniać warunek, że smak jest rozpoznawalny i wynika głównie z tego OG.
Ostatni ze wspomnianych wymogów sprawia, że kontrole są szczególnie kłopotliwe, ponieważ skontrolowanie obecności autentycznej whisky lub okowity morelowej w środkach spożywczych takich jak ciasto, czekolada lub jogurt jest już dość trudne, ale jeszcze trudniejsze jest sprawdzenie pod względem analitycznym i organoleptycz­ nym, czy na przykład whisky to Scotch Whisky lub czy okowita morelowa to Kecskeméti barackpálinka.
Zaleca się, aby kontrole opierały się głównie na dokumentacji, do której można uzyskać dostęp na terenie zakładu produkcyjnego podczas kontroli na miejscu: producent środków spożywczych, takich jak ciasto, czeko­ lada itp.
(wymienionych w powyższych przykładach), może zostać wezwany do wskazania dostawcy napojów spi­ rytusowych z OG oraz do przedstawienia rachunków i dokumentacji.
Może obowiązywać również specjalna umowa z dostawcą dotycząca autentyczności produktu.
Obecność takiej dokumentacji może pomóc w udowodnieniu autentyczności.
Brak dokumentacji od dostawcy nie musi jednak oznaczać oszustwa, ale może być podstawą do przeprowadzenia dalszego postępowania wyjaśniającego.
Jeżeli identyfikowalność na podstawie dokumentacji papierowej nie daje wystarczającej gwarancji i nadal istnieją wątpliwości, można wykonać badania analityczne.
W zależności od przypadku właściwe może być zastosowanie analizy spektroskopii mas izotopowych i skorzysta­ nie z baz danych izotopowych jako punktu odniesienia.
#40 – Przykłady:
Na seminarium związanym z kontrolami zorganizowanym przez DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich (DG AGRI) w 2018 r. przedstawiono przykład sposobu, w jaki można sprawdzić, czy wódka została wyprodukowana w Polsce czy w Szwecji, używając wartości izotopowych wykorzystywanej wody, ponieważ są one inne na północy.
W przypadku napoju Kecskeméti barackpálinka wykorzystuje się morele, które mogą nadawać specyficzną formę możliwą do prześledzenia podczas analizy izotopowej.
Oczywiście takie analizy mogą wydawać się skomplikowane, ale jest to jedynie potencjalna metoda identyfikacji produktu, a nie wymóg o charakterze systemowym.
To do właściwego organu należy określenie najlepszego narzędzia do wykorzystania.