EL
14.2.2022
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 73/23
Αιτήματα Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο: — να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 6ης Οκτωβρίου 2021 στην υπόθεση T-745/18, κατά το μέρος που απορρίπτει την προσφυγή ως αβάσιμη, — να ακυρώσει, βάσει του άρθρου 61, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, την απόφαση της Επιτροπής της 28ης Μαΐου 2018 σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων SA.34045 (2013/C) (πρώην 2012/NN) που έθεσε σε εφαρμογή η Γερμανία υπέρ καταναλωτών βασικού φορτίου σύμφωνα με το άρθρο 19 του StromNEV, C(2018) 3166 τελικό, για τα έτη 2012 και 2013, — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των διαδικασιών ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα Η αναιρεσείουσα προβάλλει έναν μόνο λόγο αναιρέσεως, ο οποίος αφορά παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε ότι η ρύθμιση του άρθρου 19, παράγραφος 2, της γερμανικής Stromnetzentgeltverordnung (κανονιστικής απόφασης για τα τέλη δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας) (StromNEV) συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον διαπίστωσε, όσον αφορά την εκτίμηση της κρατικής φύσης των τελών δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας, ότι η υποχρεωτική επιβάρυνση των καταναλωτών ή των τελικών πελατών και ο κρατικός έλεγχος των κεφαλαίων ή των διαχειριστών των κεφαλαίων αυτών αποτελούν δύο στοιχεία τα οποία «πρέπει να συντρέχουν διαζευκτικώς».
Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε, όσον αφορά την εκτίμηση του αν υφίσταται «υποχρεωτική επιβάρυνση των καταναλωτών ή των τελικών πελατών», ότι τούτο δεν εξαρτάται από τη σχέση μεταξύ προμηθευτή ηλεκτρικής ενέργειας και τελικού καταναλωτή ηλεκτρικής ενέργειας.
Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον στηρίχθηκε στην υποχρέωση είσπραξης και όχι στην εκ του νόμου υποχρέωση πληρωμής των τελών.
Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε, όσον αφορά την εκτίμηση του αν υφίσταται κρατικός έλεγχος ή εξουσία διάθεσης, ότι η χρησιμοποίηση των εισπραχθέντων τελών αποκλειστικά για συγκεκριμένο σκοπό δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να ήταν σε θέση το κράτος να διαθέτει τα σχετικά κεφάλαια.
Αναίρεση που άσκησε στις 16 Δεκεμβρίου 2021 η AZ κατά της απόφασης την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 6 Οκτωβρίου 2021 στην υπόθεση T-196/19, AZ κατά Επιτροπής (Υπόθεση C-792/21 P) (2022/C 73/28) Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική Διάδικοι Αναιρεσείουσα: AZ (εκπρόσωποι: T. Hartmann, D. Fouquet, M. Kachel, Rechtsanwälte) Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
Αιτήματα Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο: 1. α) να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 6ης Οκτωβρίου 2021, στην υπόθεση T-196/19, και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής SA.34045 (2013/C) (πρώην 2012/NN) της 28ης Μαΐου 2018, υπ’ αριθ.
C(2018) 3166, για τα έτη 2012 και 2013· β) επικουρικώς σε σχέση με το α', να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να ακυρώσει, όσον αφορά την αναιρεσείουσα, την επίδικη απόφαση της Επιτροπής·